معصومه قادری‌کشیکی روزگاری چهار پسرش را از حیاط خانه قدیمی خیابان تعبدی راهی جبهه کرد. حسن، آخرین نفر، سه ماه پس از آخرین خداحافظی شهید شد.

طاهره جاغوری از آخرین دیدار با پسرش می‌گوید. علی‌اکبر چنان پاهای مادر را بوسید که او گفت: «بس کن مادرجان، داری آتش به دلم می‌زنی.» ۴۰ روز بعد، همان پسر در جنگ تحمیلی سوم شهید شد.

رضا رک‌جان یک‌سال‌ونیم‌ بیشتر نداشت که مادر و پدر از هم جدا شدند و او دیگر مادرش را ندید. نوزده سال بعد، رضا دریا را جست و مادر گمشده‌اش را پیدا کرد.

بی‌بی عصمت با وجود آنکه فکر می‌کردم سن و سالش از حوصله این جمعیت خارج باشد بر خلاف تصورم با خوشرویی از ما استقبال کرد و می‌گفت «خوش آمدید. به خانه شهید خوش آمدید.»

تاریخ آموزش این سرزمین، نام‌هایی هستند که نه فقط به خاطر درس و کتاب، بلکه به خاطر منش، دغدغه و تربیت نسل‌ها در ذهن شاگردانشان ماندگار شده‌اندمثل شهید فاطمه حداد عادل، عروس رهبرشهید و همسر شهید رهبر معظم انقلاب و شهید زهرا حسینی دختر رهبر شهید انقلاب.

روایت مادری که پسرش را به عشق حضرت زینب (س) فرستاد و با آیه «إنا لله و إنا إلیه راجعون» آرام گرفت.

خانه کوچک بود، دل‌ها بزرگ. ۲۳ سال از شهادت پدر و پسر گذشته بود و مادر چشم‌انتظار مهمانی بود که اسمش را از او پنهان کرده بودند. وقتی در باز شد و آیت‌الله خامنه‌ای وارد شد، فاطمه‌خانم فقط توانست بگوید: «خوش آمدید آقاجان.» حالا ۲۰ سال بعد، او پشت به قاب عکس رهبر شهیدش می‌گوید: «داغ آقا، داغ عزیزانم را دوباره زنده کرد.»

گفت‌و‌گو با خانواده شهید ناو «دنا»، ناواستوار یکم ابوالفضل حسینایی‌خزان که به مادرش خبر داده بود امکان دارد در ناو دنا شهید شود و پیکری هم در کار نباشد.

قرار بود جلسه هم‌اندیشی معلمان برگزار شود؛ سمانه کمالی صبح زود خودش را به مدرسه می‌رساند، بی‌آنکه بداند چند ساعت بعد، نه جلسه‌ای در کار است و نه مدرسه‌ای.

در خانواده‌ای که زندگی‌اش با یاد اهل‌بیت (ع) گره خورده، دو پسر به نام‌های رسول و حسین در سال‌های ۶۰ و ۶۲ به شهادت رسیدند. 🕊️ حسین در فکه و رسول در سرپل‌ذهاب، هر دو با عشق به میهن رفتند؛ اما سرنوشت جسدشان متفاوت بود: یکی برگشت و در قطعه ۲۸ آرام گرفت و دیگری تا ابد گمنام ماند.