شاید بسیاری از ما شهرتش را اتفاقی بدانیم، مانند اتفاقی که برای همه اینفلوئنسرها رخ داده است. اما حقیقت این است که جواد خواجوی، که حالا به یک بازیگر حرفه‌ای در سینما تبدیل شده، در مشهد به دبیرستان هنرهای زیبا رفته و کار حرفه ای سینما را از دستیاری در سینمای کوتاه شروع کرده و برای رسیدن به جایی که امروز هست خاک صحنه تئاتر خورده است. جواد خواجوی که این روزها در سریال پرمخاطب یاغی که در شبکه نمایش خانگی پخش می شود، نقش آفرینی کرده است، حالا به کافه شهر آمده و درباره تجربه های گذشته اش و آنچه برای آینده در ذهن دارد با ما گپ زده است.

برگزاری سی و‌سومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران بهانه‌ای‌‌بود برای پرداختن به وضعیت نمایشگاه بین‌المللی کتاب خراسان رضوی که همه ساله پاییز در مشهد برگزار می‌شود.

پرسه زدن در شهر، آن هم شهری مثل مشهد که در طول تاریخ محل سکونت چهره‌های زیادی بوده است، می‌تواند راه به قصه‌هایی ببرد که ریشه در تاریخ معاصر و کهن دارد. قدم زدن با «هوشنگ جاوید» پژوهشگر موسیقی مقامی و فیلم‌ساز در حوالی خیابان «دانشگاه» و «بهار» در این قسمت از کافه شهر ما را به روز‌های انقلاب و قصه‌هایی در دل سینمای مشهد برد.

چند سالی است که در روستای پاژ بالای تپه‌ای کهن خانه‌ای را به نام فردوسی سند زده‌اند. این خانه اگرچه تاریخی است اما ربطی به حکیم توس ندارد. محققان معتقدند که خانه فردوسی باید جایی در پاژ کهنه باشد که این روزها محل رفت‌وآمد کسانی است که در پی گنج این تپه باستانی را سوراخ سوراخ کرده‌اند.

مرکز آموزشی تئاتر را در خراسان برای اولین بار دکتر محمدعلی لطفی مقدم راه‌اندازی کرد تا آموزش و پژوهش پایه تولید و اجراهای تئاتر باشد و جنبشی در زمینه آموزش تئاتر در استان، به ویژه در مشهد راه بیفتد. اهالی تئاتر خراسان دکتر محمدعلی لطفی مقدم را به واسطه همه تلاش‌هایش برای ارتقای تئاتر، پدر تئاتر خراسان می‌دانند.

از پدیده‌های نادر این سال‌ها در دنیای آواز و خوانندگی، حسن عبدی، هنرمند خراسانی، است که با حداقل آموزش در این زمینه توانسته به شهرت برسد. البته کم‌وبیش تجربه‌های استادانی را که از نزدیک دیده به گوش گرفته اما همه موفقیتش را مدیون سال‌ها تعزیه خوانی می‌داند. عبدی، راه پیشرفت در آواز را قرائت قرآن می‌داند.

علی اکبر اسماعیلی قوچانی پیشکسوت خوش نویس خراسانی چند سالی می‌شود که کتابت بزرگ‌ترین قرآن جهان را به پایان رسانده است. اثری نفیس که خواهان زیادی در خارج از کشور دارد، ولی در ایران چندان به آن توجه نمی‌شود. هرچند که به گفته این هنرمند بار‌ها مسئولان فرهنگی کشورمان به او برای حفظ و نگهداری اثرش وعده داده اند.

سوال‌های فراوانی گوشه ذهن هنرمندان و فعالان فرهنگی مشهدی هست که نیازمند پاسخگویی از سوی متولیان فرهنگ و هنر مشهد و استان است.

«چراغ‌برات» آیین کهن ایرانیان است که با وجود گذشت سال‌ها، در خراسان بزرگ زنده مانده است.

آنچه که آثار مرحوم سعیدتشکری، نویسنده، پژوهشگر و سینماگر فقید خراسانی، را از همه هم نسلی‌هایش متمایز کرده، توجهش به محل زیست خود است. به گفته بزرگانی که او را می‌شناختند، مرحوم تشکری، دریافته بود که از همین بوم و حرف زدن درباره آداب و رسوم محل زندگی‌اش می‌تواند با همه دنیا سخن بگوید. تشکری، یکی دو دهه اخیر را صرف اعتلای ادبیات رضوی بود. فرهنگ، هنر و ادبیات مشهد و خراسان با آثارش رفته رفته داشت جلا و جایگاه خود را باز می‌یافت که با فقدانش روبرو شدیم.