نمایش «ایستگاه مترو» که این روزها در تماشاخانه‌ بهار روی صحنه می‌رود، تماشاگر را به دیداری دوباره با خاطره‌ها و مرزهای ناپیدای زندگی دعوت می‌کند.

برای میلاد قنبری، موسیقی نه از کلاس و دانشگاه، که از کوچه و محله‌های قدیمی آغاز شد. اولین تصویرش از صدا، برمی‌گردد به شش‌سالگی: طبل‌های بزرگ، نیسان آبی قدیمی و نوازنده‌ای که ایستاده بر بام خودرو، بر ریتم دسته عزاداری ویلن می‌زد. همان صداها و همان جمعیت‌های پرهیاهو، نخستین جرقه‌های کنجکاوی او را روشن کردند. سال‌ها بعد، مسیرش از کلاس‌های آهنگسازی به صحنه‌ی تئاتر رسید. روزی که تنها برای یک تست خوانندگی رفته بود، اتفاقی مسیر زندگی‌اش تغییر کرد؛ آهنگساز نمایش کنار کشید و او پیشنهاد داد که موسیقی کار را بسازد. به بهانه‌ی حضور او در جمع ما نشستیم و درباره‌ی تجربه‌های زیسته‌اش، پیوند موسیقی و تئاتر، و مسیری که از کوچه‌های قدیمی تا صحنه‌های رسمی طی کرده، گفت‌وگویی صمیمی انجام دادیم.

نمایش برچسب که این روزها در تماشاخانه‌ کربن روی صحنه می‌رود، تماشاگران را به تجربه‌ای عمیق و روبه‌رو شدن با احساسات سرکوب‌شده‌شان دعوت می‌کند.

«گاه نگاه» عنوان تازه‌ترین نمایشگاه نگارخانه هنگام است جایی که هر تابلو، روایت یک نگاه سرنوشت‌ساز را به تصویر می‌کشد.

«کیاناد»، عنوان تازه‌ترین نمایشگاه نگارخانه رضوان است که روایتی از هم‌نشینی انسان و طبیعت را به زبان هنر بازگو می‌کند.

الهام فلاح نوشتن را با داستان‌های بزرگسال آغاز کرد؛ اما وقتی نگاه پسرش دنیای تازه‌ای پیش روی او گذاشت، مسیرش به ادبیات کودک و نوجوان کشیده شد. او معتقد است نوشتن برای این گروه سنی سخت‌تر است، چون باید زاویه دید را تغییر داد و با چشم‌های یک کودک جهان را دید. تجربه‌ای که برای خودش تمرینی تازه و راهی برای قدرتمندتر شدن است. از دغدغه‌ی حیوان‌دوستی تا چالش صداقت در روایت، فلاح باور دارد کتاب به بچه‌ها کمک می‌کند زندگی‌های گوناگون را تجربه کنند؛ تجربه‌هایی که شاید در دنیای واقعی تنها یک‌بار فرصت زیستن‌شان باشد.

گاهی آثار هنری فقط برای دیدن نیستند؛ می‌توانند روایتگر مسیر تجربه و خلاقیت هنرمندانی باشند که تاریخ هنر معاصر ایران را شکل داده‌اند. در این نمایشگاه، تابلوها و آثار رضا درخشانی، حسین‌علی ذابحی، یعقوب عمامه‌پیچ، محمد فاسونکی، شهرام کریمی، مصطفی دشتی، منوچهر معتبر، فرشید ملکی، اردشیر محصص، جلال شباهنگی، علی گلستانه، چنگیز شهوق و حمید فاتح، گاهی سکوت می‌کنند، گاهی فریاد می‌زنند و تماشاگر را به دل تجربه هنری هر یک می‌برند. اگر این روزها راهتان به شهرک صنعتی توس می‌افتد، به گالری آرش هم سر بزنید؛ از ۴ تا ۱۰ شهریور، هر روز ۱۶ تا ۲۰، منتخبی از آثار پیشگامان هنر معاصر ایران منتظر شماست.

برای مکرمه شوشتری، نوشتن نه یک انتخاب ادبی، که راهی برای فهمیدن و زیستن بوده است. از علاقه به سینما و تئاتر تا تجربه‌ی کار در نشریات کودک و نوجوان، هر مسیر او را بیشتر به سمت روایت شخصی کشاند؛ روایتی که مرز باریکی میان ادبیات داستانی و واقعیت می‌سازد. در این گفت‌وگو از جستار و ادبیات مستند گفتیم، از اهمیت مسئولیت در نوشتن، و از اینکه چرا واژه‌ها اگر بدون شناخت به کار بروند، بیشتر غبار می‌آفرینند تا روشنایی.

برای شاعران آیینی، حرم تنها مکانی برای زیارت نیست؛ بلکه مأمنی است برای کلمه و معنا. سی‌وپنج سال است که شاعران در انجمن شعر رضوی هر دوشنبه در صحن بارگاه امام رضا(ع) گرد هم می‌آیند؛ جایی که صدای شعر با عطر حرم در هم می‌آمیزد و روایت عاشقانه‌ای از ایمان و ارادت شکل می‌گیرد. این گفت‌وگو، روایت شاعرانی است که کلماتشان را به ضریح می‌سپارند و هر بار با شعری تازه، آیینی دیرینه را زنده می‌کنند.

نمایش «خلیفه» با مونولوگ شیرینی‌فروش یزدی، قصه‌ای از عشق، خاطره و زندگی روزمره را روی صحنه زنده می‌کند.