به گزارش شهرآرانیوز؛ ایام فاطمیه با همه تلخی و دردی که در خود نهفته دارد، فرصتی است تا با بازخوانی سیره و سبک زندگی حضرت فاطمهزهرا (س) هم از ایشان برای ره گم نکردن الگو بگیریم و هم بدانیم که تاریخ چقدر مرهون و مدیون یادگار پیامبر خاتم (ص) است. بهمنظور بررسی آموزههای الهامبخش فاطمی، با حجتالاسلاموالمسلمین حبیبالله فرحزاد، استاد حوزه علمیه و کارشناس برجسته مذهبی، گفتوگو کردهایم.
فاطمیه از محرم و عاشورا و از حتی شب بیستویکم ماه رمضان مهمتر است. در عزاداری امام حسین (ع) حتی زرتشتیها و مسیحیها شرکت میکنند، یا آنکه هندوستان روز عاشورا تعطیل رسمی است. ولی برای حضرت زهرا (س)، خواص و خودیها هستند و سفره اختصاصی است. خوشا به حال کسی که مجالس فاطمیه را گرامی داشته است! مجالس فاطمیه والله از محرم مهمتر است. این ریشه و اصل است. اگر این را احیا کردیم، عاشورا هم احیا میشود.
محبت حضرت زهرا (س) از همه محبتها استثناست. محبت حضرت زهرا (س) با دشمن جمع نمیشود ولی ممکن است کسی امامحسین (ع) را دوست داشته باشد و با دشمن هم مدارا کند. ولی برای حضرت زهرا (س) نمیشود. سعی کنیم عشق و محبت حضرت زهرا (س) را در وجودمان تزریق کنیم. روضه حضرت زهرا (س)، تسبیح حضرت زهرا (س)، زیارت حضرت زهرا (س)، ترویج مکتب حضرت زهرا (س)، پیام حضرت زهرا (س)، یک بیان نورانی است که خیلی مهم است.
حضرت فاطمهزهرا (س) که جان همه عالم به قربانش، تجسم همه خوبیهاست، در ایثار سرآمد همه است. در آیات قرآن و روایات، نمونههای فراوان درباره این روحیه یگانهبانوی عالم امکان داریم؛ مثل آیه ایثار: «وَ یُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَه.» (حشر/۹) خصاصه یعنی خودش خیلی نیاز دارد.
خودش گرفتار است و گرسنه است و لباس ندارد ولی ایثار میکند و دیگری را بر خودش مقدم میدارد. شما در تاریخ چند جا پیدا میکنید که کسی در شب عروسی، پیراهن عروسیاش را به دیگری بدهد؟ خیلی نادر است! حضرت زهرا (س) گردنبندش را بخشید تا غلام آزاد کند، فقیر را سیر کرد، برای مسافر مرکب تهیه کرد. درکنار قرآن و پیامبر (ص)، سومین محبوب دنیا نزد ایشان، احسان و انفاق بود.
زمان پیغمبر (ص) وضع اقتصادی خیلی بغرنج بود. پیغمبر هم به حضرت زهرا (س) میفرمودند: اصحاب صفه، لباس درستی ندارند، غذا ندارند، واجب است به اینها برسیم. فقیر گرسنهای در مسیر پیغمبر آمد و گفت: من گرسنه هستم. چیزی ندارم. حضرت او را به منزل بردند، همسران ایشان فرمودند: ما چیزی در منزل نداریم. همینطور متحیر ماندند.
امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: من او را به منزل میبرم. او را به منزل بردند و به حضرت زهرا (س) فرمودند: چیزی در منزل داریم؟ عرض کرد: یک غذای بسیار مختصری که برای حسنین گذاشتم. فرمودند: این مهمان مقدم است. مهمان هدیه خداست و خیر و برکت میآورد. غذا را آماده کردند، حضرت غذا را که جلوی مهمان آوردند، شمعی و چراغی که بود، خاموش شد. در تاریکی وانمود کردند مشغول خوردن هستند تا مهمان معذب نباشد.
فردا خدمت پیغمبر آمدند؛ حضرت گریان بودند. فرمودند: دیشب چهکار کردید که این آیه نازل شد؟ «وَ یُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَه» یعنی دیگری را بر خودشان مقدم میدارند؛ ولو اینکه خودشان نیاز شدید دارند. حضرت زهرا (س) مهمان غریبه را بر خودشان برتری دادند.
از القاب مشهور حضرت زهرای مرضیه (س)امابیهاست. آیتالله بهاءالدینی (ره) بارها میگفت: «امابیها یعنی مادر پدر؛ فکر نکنید این یک کنیه تشریفاتی و تجملاتی است، نه! حضرت زهرا (س) آنقدر عظمت داشتند و با خدا مأنوس بودند که پیامبر (ص) از وجودشان بهره میبردند و استفاده میکردند.»
وقتی آیه تطهیر میخواهد نازل شود، رسول خدا (ص) در بدنشان احساس ضعف میکنند و نزد دخترشان فاطمهزهرا (س) میروند و احساس ضعفشان را از طریق وجود آن بانوی بزرگوار برطرف میکنند. آنجا حضرت فاطمه (س) میفرماید: «اُعیذُکَ بِاللَّهِ یا اَبَتاهُ مِنَ الضُّعْفِ: من تو را در پناه خدا درمیآورم.» یعنی همه ما محتاج به خدای متعال هستیم.
تعبیر آیتالله بهاءالدینی این بود که حضرت زهرا (س)،ام تربیتی پیغمبر خدا بودند. یعنی پیغمبر از وجود این خانم بهره میبردند. به وحی متصل بود، به جبرئیل وصل بود. امام صادق (ع) فرمودند: «خلقت من نور عظمته.» حضرت زهرا (س) خلقت جسم و روحش استثنایی است. ما هنوز عظمت روحی حتی عظمت جسمی حضرت زهرا (س) را درک نکردهایم.
ما خیلی کم داریم که امام و پیغمبر به جان خودشان قسم خورده باشند، اما حضرت امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: «به جانم قسم، لولا فاطمه علیهاالسلام لم یعرف المنافقون الضالون» یعنی حضرت زهرا (س) خط انحراف و خط جهنم و خط نفاق را بست. «به جان علی سوگند، اگر فاطمه نبود، خط ضلالت و گمراهی و منافقین شناخته نمیشد.» اصلا جامعه منحرف میشد؛ یعنی یازده امام همه هیچ میشدند، ولی او آمد این را احیا کرد. خط صراط مستقیم را احیا و خط جهنم و انحراف را جدا کرد.
فاطمه (س) را فاطمه نام نهادند؛ چون شیعیانش را از انحراف و جهنم و گمراهی نجات میدهد. حضرت امیرالمؤمنین (ع) بنا به مصالحی در تقیه بود و خیلی از چیزها را نمیتوانست بگوید. ولی حضرت زهرا (س) میتوانست بگوید. خدا به حضرت زهرا (س) میفرماید: «در صحرای محشر نگاه کن! هرکه را میخواهی، هرکه در قلبش، محبت تو یا محبت فرزندان تو هست، دستش را بگیر و وارد بهشت کن!» امام باقر (ع) فرمودند: «جابر! به خدا قسم این روز قیامت، مادرم فاطمهزهرا (س) مثل پرندهای که دانه خوب و بد را از هم جدا میکند، شیعیان و دوستانش را جدا میکند و آنها را به بهشت میبرد.»
امام صادق (ع) درباره تسبیحات حضرت زهرا (س) که بعد از نماز مرسوم است، فرمودند: «برای من از هزار رکعت نماز مستحبی، محبوبتر است؛ باعث عاقبتبهخیری میشود.» یک مقدار قبل از نماز باآرامش شروع کنیم. تسبیح حضرت زهرا (س) را هنگام خواب و اول صبح که میخواهیم کار را شروع کنیم، برعکس بگوییم. یعنی اول سبحانالله، بعد الحمدلله، بعد اللهاکبر بگوییم. پیغمبر خدا (ص) فرمودند: «اگر کسی این را بگوید، خدا هزار حسنه به او مرحمت میکند و امر دنیا و آخرتش را کفایت میکند.» پایان کار و شروع کارمان با تسبیحات حضرت زهرا (س) باشد.