مدیرعامل خیریه توانبخشی دختران همدم:
روز جهانی معلولان بهانهای برای همدلی مردم
کد خبر: ۱۰۲۹۲
تاریخ : ۰۹ آذر ۱۳۹۸ - ۰۸:۱۰
فرامرزی - روز جهانی معلولان در پیش است. معلولان جزئی از جامعه هستند. افرادی که کمتوان بودنشان باعث نمیشود سربار جامعه باشند. بسیاری از معلولان با همان توان محدود نقش مؤثری در اجتماع ایفا میکنند و گاه از افراد سالم هم اثرگذارتر هستند. مرکز خیریه توانبخشی همدم یا همان فتحالمبین در خیابان عبدالمطلب پذیرای ۴۰۰ دختر کمتوان ذهنی است. در این گزارش مدیرعامل این مرکز از همدم و دخترانش میگوید.
زهرا حجت، همدم را اینطور تعریف میکند: همدم مرکز جامع توانبخشی است که به ۴۰۰ دختر کمتوان ذهنی در ردههای عمیق (بستری)، تربیتپذیر، آموزشپذیر، روزانه و خانه کوچک پناهگاهی بر اساس بهره هوشی خدمات میدهد. این مجموعه خیریه، توانبخشی، آموزش و نگهداری این دختران را به عهده دارد.
وی اینطور ادامه میدهد: همدم هر ماهش با ماه پیش متفاوت است چرا که تلاش میکنیم همیشه رو به پیشرفت باشیم طوری که هنری مانند ملیله کاغذی که ۳ سال میشود که در دنیا رایج شده است در همدم آموزش میدهیم.
او خودش را مادر ۴۰۰ دختر معرفی میکند و میگوید: کار سخت را مربیان دخترها انجام میدهند. همکاران ما در آسایشگاه کار نمیکنند بلکه زندگی میکنند. در همدم ۱۶۰ همکار در یک گروه ثابت و سه گروه شیفتی مشغول فعالیت هستند. مدیرعامل مرکز جامع توانبخشی همدم ادامه میدهد: این خانه کوچک پناهگاهی از سال ۱۳۶۱ در حال فعالیت است. از سال ۱۳۸۱ این مجموعه به صورت هیئت امنایی اداره میشود و خیران آن را اداره میکنند. من از سال ۱۳۸۳ مدیرعامل این مجموعه هستم.
حجت، یارانه بهزیستی را تنها جوابگوی یک سوم هزینههای دختران همدم ذکر میکند و میگوید: دارو، پوشاک، تحصیل، تغذیه و... دختران هزینه زیادی دارد که اگر کمک خیران نبود برای اداره مجموعه با مشکلات بیشتری مواجه بودیم.
وی میافزاید: خیران و مردم به صورت نقدی و غیرنقدی به مجموعه کمک میکنند بعضی از افراد لوازم مازاد هتل و منزلشان را در اختیارمان قرار میدهند و برخی به صورت ماهانه حتی اگر شده ۵۰ هزارتومان مستمر به همدم کمک میکنند.
مدیرعامل مرکز توانبخشی همدم در ادامه میگوید: ما در این مجموعه مربیانی داریم که افزون بر آموزش نقش خواهر یا مادر نداشته دختران را ایفا میکنند، آنها میکوشند دخترها را شاد نگه دارند. شادی دخترها بعد از تمیزی آسایشگاه اولین چیزی است که به چشم بازدیدکنندگان میآید.
حجت میافزاید: هرگز با نداشتههایمان مردم را جلب نکردیم بلکه با توانمندسازی دخترها خیران را به این مرکز کشاندیم.
برای ما تکریم دخترها خیلی مهم است و هیچ وقت اجازه نمیدهیم کسی به دخترها ترحم کند. مراجعان در دخترهای ما جز شادی و توانمندی چیزی نمیبینند. در واقع خیران توانمندی دخترها را میبینند نه معلولیتشان.
وی مربیان این مجموعه را افرادی عاشق میدانند و میگویند: آموزش به این دختران کار راحتی نیست اگر مربی عاشق نباشد ماندگار نمیشود. دخترها بهره هوشی بالایی ندارند و آموختن به آنها عشق میطلبد. چرا که دخترها را نمیشود به کاری مجبور کرد آنها اختیارشان دست خودشان است اگر روزی حوصله نداشته باشند آموزشی انجام نمیشود.
مدیرعامل مرکز توانبخشی همدم نیازهای این مرکز را اینطور توصیف میکند: نیازهای خانوادهای چهار نفره را در نظر بگیرید این نیازها را ۱۰۰ برابر کنید. البته این را هم در نظر بگیرید که لباسهای دختران به دلیل شرایط خاصی که دارند با خودروهای لباسشویی صنعتی شسته میشود، پوشاک آنها خیلی زودتر از افراد معمولی کهنه و بیاستفاده میشود. از طرفی ۹۰ درصد دختران این مرکز دارو مصرف میکنند.
وی مهمترین نیاز دختران همدم را اینطور بیان میکند: اگر از من بپرسید سرزدن به دخترها از همه چیز مهمتر است. این دخترها جزئی از جامعه هستند و حق زندگی دارند. مردم بیایند و از نزدیک شرایط همکاران ما را ببینند. دست محبت به سر بچهها بکشند و خلأ عاطفی دخترها را پر کنند. این از همه مهمتر است.
مدیر عامل مرکز توانبخشی همدم از مردم میخواهد با هر سطح توان یاریگر دخترهای این خانه باشند و میافزاید: مردم بیایند و فرم یاوری پر کنند. هر تخصصی که دارند هر ساعتی که در هفته میتوانند به مرکز بیایند ارزشمند است. ما در مجموعه وکیل داریم که مراجعه کرده و به کارهای حقوقی دخترها رسیدگی میکند. خانمهایی داریم که در هفته یکی دو ساعت در خیاطخانه، آشپزخانه و... کار میکنند و یاریگر دخترها هستند.
حجت روز جهانی معلولان را بهانهای برای حضور مردم در این مراکز میداند و میگوید: مردم بیایند و ببینند در گوشهای از این شهر چه خبر است. ببینند چطور پرستاران این دخترها عاشقانه به آنها رسیدگی میکنند و حتی در حال غذا دادن به دخترها ذکر میگویند.
زهرا حجت، همدم را اینطور تعریف میکند: همدم مرکز جامع توانبخشی است که به ۴۰۰ دختر کمتوان ذهنی در ردههای عمیق (بستری)، تربیتپذیر، آموزشپذیر، روزانه و خانه کوچک پناهگاهی بر اساس بهره هوشی خدمات میدهد. این مجموعه خیریه، توانبخشی، آموزش و نگهداری این دختران را به عهده دارد.
وی اینطور ادامه میدهد: همدم هر ماهش با ماه پیش متفاوت است چرا که تلاش میکنیم همیشه رو به پیشرفت باشیم طوری که هنری مانند ملیله کاغذی که ۳ سال میشود که در دنیا رایج شده است در همدم آموزش میدهیم.
او خودش را مادر ۴۰۰ دختر معرفی میکند و میگوید: کار سخت را مربیان دخترها انجام میدهند. همکاران ما در آسایشگاه کار نمیکنند بلکه زندگی میکنند. در همدم ۱۶۰ همکار در یک گروه ثابت و سه گروه شیفتی مشغول فعالیت هستند. مدیرعامل مرکز جامع توانبخشی همدم ادامه میدهد: این خانه کوچک پناهگاهی از سال ۱۳۶۱ در حال فعالیت است. از سال ۱۳۸۱ این مجموعه به صورت هیئت امنایی اداره میشود و خیران آن را اداره میکنند. من از سال ۱۳۸۳ مدیرعامل این مجموعه هستم.
حجت، یارانه بهزیستی را تنها جوابگوی یک سوم هزینههای دختران همدم ذکر میکند و میگوید: دارو، پوشاک، تحصیل، تغذیه و... دختران هزینه زیادی دارد که اگر کمک خیران نبود برای اداره مجموعه با مشکلات بیشتری مواجه بودیم.
وی میافزاید: خیران و مردم به صورت نقدی و غیرنقدی به مجموعه کمک میکنند بعضی از افراد لوازم مازاد هتل و منزلشان را در اختیارمان قرار میدهند و برخی به صورت ماهانه حتی اگر شده ۵۰ هزارتومان مستمر به همدم کمک میکنند.
مدیرعامل مرکز توانبخشی همدم در ادامه میگوید: ما در این مجموعه مربیانی داریم که افزون بر آموزش نقش خواهر یا مادر نداشته دختران را ایفا میکنند، آنها میکوشند دخترها را شاد نگه دارند. شادی دخترها بعد از تمیزی آسایشگاه اولین چیزی است که به چشم بازدیدکنندگان میآید.
حجت میافزاید: هرگز با نداشتههایمان مردم را جلب نکردیم بلکه با توانمندسازی دخترها خیران را به این مرکز کشاندیم.
برای ما تکریم دخترها خیلی مهم است و هیچ وقت اجازه نمیدهیم کسی به دخترها ترحم کند. مراجعان در دخترهای ما جز شادی و توانمندی چیزی نمیبینند. در واقع خیران توانمندی دخترها را میبینند نه معلولیتشان.
وی مربیان این مجموعه را افرادی عاشق میدانند و میگویند: آموزش به این دختران کار راحتی نیست اگر مربی عاشق نباشد ماندگار نمیشود. دخترها بهره هوشی بالایی ندارند و آموختن به آنها عشق میطلبد. چرا که دخترها را نمیشود به کاری مجبور کرد آنها اختیارشان دست خودشان است اگر روزی حوصله نداشته باشند آموزشی انجام نمیشود.
مدیرعامل مرکز توانبخشی همدم نیازهای این مرکز را اینطور توصیف میکند: نیازهای خانوادهای چهار نفره را در نظر بگیرید این نیازها را ۱۰۰ برابر کنید. البته این را هم در نظر بگیرید که لباسهای دختران به دلیل شرایط خاصی که دارند با خودروهای لباسشویی صنعتی شسته میشود، پوشاک آنها خیلی زودتر از افراد معمولی کهنه و بیاستفاده میشود. از طرفی ۹۰ درصد دختران این مرکز دارو مصرف میکنند.
وی مهمترین نیاز دختران همدم را اینطور بیان میکند: اگر از من بپرسید سرزدن به دخترها از همه چیز مهمتر است. این دخترها جزئی از جامعه هستند و حق زندگی دارند. مردم بیایند و از نزدیک شرایط همکاران ما را ببینند. دست محبت به سر بچهها بکشند و خلأ عاطفی دخترها را پر کنند. این از همه مهمتر است.
مدیر عامل مرکز توانبخشی همدم از مردم میخواهد با هر سطح توان یاریگر دخترهای این خانه باشند و میافزاید: مردم بیایند و فرم یاوری پر کنند. هر تخصصی که دارند هر ساعتی که در هفته میتوانند به مرکز بیایند ارزشمند است. ما در مجموعه وکیل داریم که مراجعه کرده و به کارهای حقوقی دخترها رسیدگی میکند. خانمهایی داریم که در هفته یکی دو ساعت در خیاطخانه، آشپزخانه و... کار میکنند و یاریگر دخترها هستند.
حجت روز جهانی معلولان را بهانهای برای حضور مردم در این مراکز میداند و میگوید: مردم بیایند و ببینند در گوشهای از این شهر چه خبر است. ببینند چطور پرستاران این دخترها عاشقانه به آنها رسیدگی میکنند و حتی در حال غذا دادن به دخترها ذکر میگویند.