سیرجانی - اولین دقیقه‌های واپسین روز‌های هفته، زنگ تلفن به صدا در می‌آید. دعوت پیش‌بینی نشده از بچه‌های شهر‌آرامحله، به دیدار ما با عضو شورای اسلامی شهر مشهد در مدرسه حمایتی شهید غلامرضا اصغری ختم می‌شود. علاوه‌بر اینکه دیدار دوم همان روز شهنار رمارم در جمع معلمان و کادر آموزشی دبستان غیر‌انتفاعی محراب اتفاق می‌افتد و بهانه گفت‌وگوی کوتاه گزارشگر ما با وی می‌شود.

بازدید نماینده‌های شورای شهر مناطق پیرامونی مایه دل‌گرمی ساکنان این محدوده است، اما چرا فضا‌های آموزشی؟
اولویت شورا همیشه فعالیت‌های فرهنگی بوده، اما کاملا محقق نشده است. متأسفانه ۸۵ درصد کار عمرانی و ۱۵ درصد فرهنگی و اجتماعی داریم. در شورای پنجم تلاش داریم بودجه فرهنگی را افزایش دهیم و کم‌کم به سمت شورای شهر برویم، نه شورای شهرداری. به همین منظور بازدید از فضا‌های آموزشی و دیدار با کادر مجموعه را در برنامه کاری خود قرار دادیم؛ چرا‌که معتقدیم اگر پای تعلیم و تربیت بلنگد، آسیب‌های اجتماعی غوغا خواهد کرد. اگر نظام تعلیم و تربیت خوب عمل کند، نباید شاهد این حجم از آسیب‌های اجتماعی باشیم. در شورای پنجم تلاش شده است به مناطق حاشیه شهر در مقایسه با مناطق برخوردار توجه ویژه‌ای شود. یک‌چهارم درآمد بودجه شهر مشهد از مناطق برخوردار تأمین می‌شود، اما ۸۰ درصد این بودجه در مناطق غیربرخوردار هزینه می‌شود.

چه اقداماتی برای بهبود فضای آموزشی در مناطق پیرامونی انجام شده است؟    
 کمک‌های شورای پنجم به آموزش‌وپرورش خیلی زیاد بوده است. ۳ درصد مبالغ صدور پروانه‌ها به حساب این سازمان واریز می‌شود. اعتباری که در شش‌ماهه اول امسال از این طریق به آموزش‌وپرورش تعلق گرفته است، مبلغی معادل ۷ میلیارد تومان بوده است. علاوه‌بر این در ساخت‌وساز‌هایی که آموزش‌و‌پرورش داشته است تا حدی که ممکن بوده، مساعدت شده است. هرجایی هم که زمین داشتیم و این سازمان اعلام نیاز کرده است، زمین در اختیار این نهاد آموزشی قرار گرفته است. درباره آسفالت هم در صورت تقاضا، بعد از بررسی اقدام شده است.

پس چرا آسیب‌ها به‌ویژه در فضای آموزشی در این مناطق زیاد است؟
شاید یکی از دلایلش این باشد که  آموزش‌وپرورش به وظیفه اصلی خود که آموزش‌وپرورش است، عمل نمی‌کند. مدیران بیشتر درگیر امور کارپردازی هستند. آن‌ها دغدغه تأمین بودجه انرژی‌های مصرفی، جمعیت بیش‌از حد استاندارد کلاس‌ها، هوشمندسازی کلاس، رنگ، آسفالت و... را دارند. حالا در مناطق غیر‌برخوردار خورد و خوراک، پوشش، تأمین لوازم اولیه تحصیل و... دانش‌آموزان هم به دغدغه‌های گفته شده اضافه می‌شود. بحث پیدا کردن خیر و افراد نیکوکار برای تأمین بودجه کتاب و دفتر، بیمه، اردو و... در مدارس مناطق پیرامونی پررنگ‌تر است. مدیر مدرسه به‌جای اینکه اول تیرماه در اندیشه ارائه طرح جامع آموزشی برای کادر آموزشی مدرسه باشد و اینکه وظیفه هرکدام از معلم‌ها را در حوزه‌های تربیتی و آموزش و پرورش مشخص کند، برنامه اردویی و اوقات فراغت دانش‌آموزان را ببندد، دغدغه موضوع‌هایی حاشیه‌ای و البته مهم را دارد. شما فکر کنید مدیری که در فکر تأمین میز و نیمکت مدرسه و لباس فرم و کتاب و دفتر دانش‌آموزش است، چه زمان فرصت می‌کند به تربیت و آموزش او بیندیشد؟

با این تفاسیر چه اقداماتی برای مدرسه شهید غلامرضا اصغری انجام خواهید داد؟
بیشتر گلایه‌ها از زمین رها شده رو‌به روی مدرسه است که گرچه مالک خصوصی دارد، با این حال در طرح‌های آینده قرار است خیابانی از این مسیر کشیده شود که بخشی از آن در طرح خیابان‌کشی قرار می‌گیرد. علاوه‌بر این ۲ طرح برای این محدوده درنظر گرفته شده است؛ تجاری و فضای سبز. احداث بازار بزرگ که در دسترس همه اهالی محله باشد، یک ضرورت است. الان اهالی این محدوده یک فروشگاه بزرگ عرضه مواد‌غذایی ندارند. هدف از احداث یک بازار بزرگ، ایجاد یک محرک اقتصادی در این  محدوده از حاشیه شهر است.  طرح بعدی احداث بوستان و پارک محلی است، اما برای این اقدامات باید ابتدا خیابان کشیده شود و اجازه ورود به محدوده به ما داده شود. این‌ها ۲ طرح پیشنهادی برای این محدوده است.

ارزیابی شما از این بازدید چه بود؟
 در مدرسه حمایتی شهید غلامرضا اصغری یکی از معلمان در اقدامی ارزشمند، دانش‌آموزان را به تحقیق درباره شورای شهر، فعالیت‌ها و وظایف این نهاد واداشته است که این اقدام در نوع خود جالب است.