آخرین باری که گرگ پیر میلان شهرآورد دلامادونینا را در اپرای ایتالیا تماشا می‌کرد، نمی‌دانست روزی نجیب‌زادگان میلان بر سر حضور دوباره در اروپا و رؤیای بودن در جمع 3 تیم بالایی قاره سبز اپرا را قطع کرده، چراغ‌ها را خاموش و با خاطرات یک قرن خود خداحافظی می‌کنند. پسران ورزشی شهر میلان با نیم‌نگاهی به نقش کلیدی ورزشگاه آلیانس‌آرنا تورین در جریان موفقیت‌ها و درخشش بانوی پیر دراین فصل تصمیم دارند تا با پروژه 2.1میلیون‌یورویی، استادیوم جدید شهر میلان را بنا کنند تا توسط 2 تیم اداره شود.

طرح جذاب
طرح این استادیوم، ورزشگاهی با گنجایش۶۰ تا ۶۵هزار نفر است که درست در کنار ورزشگاه جوزپه‌مه‌آتزا و زمین‌های سن‌سیرو بنا شده و تا سال۲۰۲۳ تحویل داده می‌شود. مجموعه‌ای که با هتل‌ها، چندین مرکز همایش و مجتمع‌های خرید جایگزین تئاتر فوتبال تاریخی سن‌سیرو می‌شود. مدیرعامل میلان معتقد است آرسنال با درآمد سالانه ۱۲۰میلیون یورو از محل فروش بلیت و بایرن و پی‌اس‌جی با درآمد 100میلیون یورو از همین محل، بسیار موفق‌تر از برادران میلانی با درآمد ۴۰میلیون‌یورویی عمل کرده‌اند و ایده ساخت ورزشگاه جایگزین سن‌سیرو به‌مثابه یک طرح منطقی تجاری می‌تواند راهگشا باشد. به باور کارشناسان درحالی‌که هر 2 باشگاه در حذف از رقابت‌های اروپایی درحال سبقت از هم هستند، ساخت این پروژه شاید به همه علاقه‌مندان فوتبال یادآوری کند باشگاه‌های شهر میلان زنده‌اند، نفس می‌کشند و مشتاق‌اند به جایگاه اصلی خود در اروپا برگردند. نجیب‌زادگان میلانی سال‌هاست از دایره قهرمانان در اروپا دور هستند. حالا 12 سال از هفتمین قهرمانی میلان در لیگ قهرمانان اروپا و برد 2بر0 این تیم مقابل لیورپول در آتن۲۰۰۷ می‌گذرد و اینتر بعد از شکست بایرن در سال۲۰۱۰ و فتح لیگ قهرمانان و فتح دوگانه ایتالیا در همان سال با مورینیو مدت‌های طولانی است درحوالی فینال‌ها آفتابی نشده است. صرف‌نظر از اینکه ساخت ورزشگاه جدید در بلندمدت تاچه‌حد می‌تواند در سر‌زبان‌افتادن تیم‌های میلانی در قاره سبز موفق باشد، مالکان جدید هر 2 باشگاه امیدوارند تا بتوانند در کوتاه‌ترین زمان ممکن به سلطه یوونتوس بر سری ‌آخاتمه دهند.

مربیان جدید، رویکردهای متفاوت
تیم‌های میلانی در فصل جدید رقابت‌ها با 2 مربی جدید در کنار هم قرار می‌گیرند؛ مربیانی که در اولین نشست خبری خود در هفته گذشته اشاره‌ای به بازی سنتی شهر میلان نداشتند، اما هر دو، وعده قهرمانی دادند.
آنتونیو کونته، سرمربی سابق ایتالیا، چلسی و یوونتوس، گفته الان زمانی است که اینتر باید سرش را به زیر بیندازد و به‌سختی رکاب بزند. تعبیر او از کار، نظم و عرق‌ریختن به‌عنوان فاکتورهای مهم برای رسیدن به پیروزی نشان از آن دارد که در فصل آتی اینتر شاید جایی برای 2 بازیکن پرحاشیه این تیم یعنی مائورو ایکاردی آرژانتینی و راجا ناینگولان بلژیکی نباشد و در طرف مقابل مارکو جامپائولو، سرمربی سابق سمپدوریا و جدید میلان، در پاسخ به سخنان کونته به پسران خود فرمان داده سر خود را بالا بگیرند و فوتبال بازی کنند. هرچند او با نگاهی فلسفی به ممنوعیت حضور این تیم در رقابت‌های اروپایی امسال به‌دلیل نقض قانون فیرپلی مالی، این اتفاق را فرصتی دانسته برای تمرین بیشتر و کامل‌تر تیمش و حضور مقتدرانه در فصل بعدی لیگ‌های اروپایی. روسونری در دوران مدیران جدید خود و با داشتن دروازه‌بانی چون دوناروما، مدافعی مثل رومانیولی، هافبک تهاجمی برزیلی‌اش، پاکتا، سوسو، بازیکن اسپانیایی و کریستف پیاتک، مهاجم لهستانی خود، با اتکا به ترکیبی جوان به‌دنبال فتح آسمان لاجوردی لیگ ایتالیاست. در مقابل نراتزوری با تکیه بر قدرت دروازه‌بان اسلوونیایی خودش، سمیر هندانوویچ، میلان اشکرینیار، مدافع سابق سمپدوریا، هافبک کرواتش، مارسلو بروزویچ، بازیکن کروات، ایوان پرشیچ و مهاجم آرژانتینی، لائوتارو مارتینس، با ترکیبی باتجربه و جنگجو به‌دنبال شروعی متفاوت در فصل جدید رقابت‌ها و فتح قله‌هاست. پرسش طرف‌داران میلانی اما همچنان پابرجاست. آیا 2 مربی جدید جایگزین گتوزو و اسپالتی می‌توانند با ترکیب سنتی و قدیمی این 2 مربی، بهتر عمل کنند یا هردوی این مربیان پیش از موعد سرپرستی پسران خود را به فرد جدیدی می‌سپارند؟! گذر زمان، همه‌چیز را مشخص می‌کند؛ اما چشمان مادونینا، مریم مقدس بر فراز کلیسای جامع میلان، نگران از روزهای پیش‌روی پسران خود، منتظر شکوه دوباره نجیب‌زادگان ایتالیایی در اروپاست.