رضا چلنگر خواسته با ناخواسته بخشی از تاریخ فوتبال ایران را به خود اختصاص داده است. او که در 2 مقطع مترجم میروسلاو بلاژویچ و برانکو ایوانکوویچ در تیم ملی بوده است، خودش را جعبه‌سیاه فوتبال ایران توصیف می‌کند. چلنگر دیروز در گفت‌وگویی به بیان خاطرات خود در تیم ملی پرداخت و در 2 جا از خداداد و عنایتی نیز نام برد. او درباره رابطه بلاژ با خداداد که هیچ‌گاه خوب نبود، گفت: بلاژویچ روی یک چیزهایی حساس بود. مثلا می‌گفت در تمرین، لباس نباید روی شورت ورزشی باشد یا جوراب‌ها باید کامل بالا باشند. یک‌بار خداداد آمد و کنار او نشست. بلاژویچ گفت چرا نشستی؟ بعد خداداد بلند شد و دستش را در جیبش کرد. بلاژویچ گفت وقتی با من حرف می‌زنی، دستت را در جیبت نکن؛ البته انصافا خداداد بعدا رعایت کرد. به نظرم سخت‌گیری‌های بلاژویچ بیشتر باعث شد تا خداداد آزرده‌خاطر شود. بله، صددرصد درست بود که خداداد گفت نمی‌خواهد در تیم ملی باشد. گفت من نمی‌توانم به شما و خودم کمک کنم. چلنگر درباره عنایتی و دلخوری او از برانکو هم گفت: رضا عنایتی بعد از جام‌جهانی2006 با برانکو دست نداد. رضا آقای‌گل لیگ بود و از استقلال دعوت شده بود. برانکو بعد از پایان بازی، از همه خداحافظی ‌کرد و با همه دست داد، اما به رضا که رسید، او پشتش را به برانکو کرد و دست نداد. شاکی بود که دست نمی‌دهم. من به رضا گفتم به‌هر‌حال مربی‌ات بوده، دیگر هر چه بوده، تمام شده است. این را هم بگویم بعد از آن وقتی برانکو برگشت، رضا در ابومسلم بود. می‌خواست از این تیم یک بازیکن بگیرد و با او صحبت کرد خیلی هم محترمانه حرف زدند.