حمید سلطان‌آبادیان| تجربه‌ طعم‌های جدید، بخش جذاب و دلچسبی از سفرهای ماجراجویانه است. این تجربه وقتی ماندگار می‌شود که در کادرِ یک عکس ثبت شود. عکاسی از غذا برای رسیدن به نتیجه‌ مطلوب، راه و روش خاص خودش را دارد. با رعایت چند نکته‌ به‌ظاهر ساده می‌توان بهترین نتیجه را گرفت و عکسی را به ثبت رساند که بخشی از لذتِ چشیدن را به‌همراه خود دارد. مهم‌ترین نکته این است که در هنگام سرو غذا، عکاس بر گرسنگی خود غلبه کند و قبل از خوردن، عکسِ چیدمان اولیه و دست‌نخورده را به ثبت برساند. نور طبیعی برای ثبت بهترین رنگ و حالت غذا، اثر شگفت‌انگیزی دارد. انتخاب کادر‌های ساده و فارغ از شلوغی‌های روی میز، با تمرکز بر فرم غذای اصلی، یکی از اصول کادربندی غذاهاست. استفاده از فلاش تلفن‌همراه اصلا توصیه نمی‌شود؛ چون بازتاب نورِ کنترل‌نشده‌ آن باعث از بین رفتن بافت، رنگ و درخشنگی غذا و غیرواقعی شدن آن می‌شود. استفاده از بافت و رنگ میز غذاخوری و چیدمان آن، باتوجه‌به فرم‌‌های موجود برای بهتر شدن عکس، می‌تواند باعث قوی‌تر شدن کادر در این‌گونه عکس‌ها شود. برای عکاسی از غذاها نیاز به داشتن ابزار گران‌قیمت نیست، بلکه اتفاقی که می‌تواند این‌گونه‌ عکس‌ها را متفاوت کند، خوب‌ دیدن است. بعضی غذاهای خوشمزه و لذیذ، برخلاف طعمی که دارند، چندان مناسب عکاسی نیستند و فرم و بافت جذابی ندارند اما از ثبت این نوع غذاها هم نباید به‌سادگی عبور کرد. قوطی ادویه‌ها، شیشه‌ها، گیاهان، عینک، پارچه‌ها و... می‌توانند درباره منشأ غذا یا فصل، اطلاعات بدهند. مدنظر قرار دادن چند عامل در پیش‌زمینه و پس‌زمینه، قطعا می‌تواند عکس را جذاب‌تر کند. برای عکاسی از غذاهایی که تنوع رنگ دارند، باید فضای کادر را خلوت و ساده کرد تا از شلوغی کادر کاسته شود. برای تمرکز بیشتر بر این نوع غذاها، می‌توان رنگ‌های خنثی را برای پیرامون سوژه انتخاب کرد؛ چیزی که باعث می شود غذا واقعا خودش را نشان دهد. انتخاب یک پس‌زمینه خنثی مانند یک سینی سیاه و سفید، همه‌چیز را برجسته نشان می‌دهد. برای عکاسی از غذاها لزوما نباید همیشه از ظرف حاوی غذا عکس‌برداری شود و می‌توان به فرایند تولید غذا هم به‌عنوان یک سوژه‌ مناسب نگاه کرد، پس رفتن به آشپزخانه و عکاسی از آشپزها در حین پخت غذا و حواشی تهیه‌ خوراکی‌ها، می‌تواند عکس‌های متفاوتی را برای ما به ثبت برساند.
همه‌ ما می‌دانیم که یک بشقاب غذا که جلوی ماست، چگونه به نظر می‌آید اما اگر بایستیم و درست از بالا به غذا نگاه کنیم، چه؟ یا اگر از گوشه‌ میز به آن نگاه کنیم؟ باید از زوایای مختلفی عکس بگیریم تا بیننده از دیدن عکس، احساس شگفتی کند. باید صحنه را تنظیم و طوری کادربندی کرد که چیزی که به‌طور خاص مربوط به آن کشور یا منطقه است، در عکس ثبت شود؛ مثلا وجود چوب غذاخوری چاپستیک درکنار ظرف غذا، حکایت از این موضوع دارد که این غذا مخصوص منطقه‌ آسیای شرقی است و در کشورهایی مثل چین، ژاپن، تایوان، کره‌جنوبی، کره‌شمالی، تایلند یا ویتنام آماده و سرو می‌شود.