پس از نام و یاد خدای بخشنده و مهربان، سلام میکنیم به همهی شما همراهان و خوانندگان خوب کولهپشتی.
خدا کند مانند همیشه سرحال و سلامت باشید و هر روز به دانش و اخلاق و آموختههای مفیدتان اضافه کنید و از دعاکردن برای سلامتی مردم و بچههای مظلوم جنوب کشورمان نیز یادتان نرود.
بچههای عزیز، هیچ میدانید برای اینکه نکتهها و درسهای مفید از یادمان نرود، بهتر است آنها را تکرار کنیم؟ بله، همانطور که ما برای درست راهرفتن و درست حرفزدن و درست نوشتن و درست خواندن تلاش و تمرین کردهایم، برای داشتن رفتار صحیح نیز باید تمرین کنیم.
حتما میپرسید چرا دارم این حرفها را به شما میگویم. راستش یک روز وقتی همه سر کلاس بودیم، اتفاق جالبی افتاد. معلم به همهی ما تمرینی داده بود که باید به جواب میرسیدیم. همه ساکت بودیم که ناگهان صدای چند ضربه به در کلاس شنیده شد.
معلم گفت: «بفرمایید.» در کلاس آرام باز شد و ما دیدیم یک پسر کوچولو وارد شد و گفت: «سلام! ببخشید، ما با بابامون که مدرسه کار داشت، اومدیم، اما اون رو گم کردیم.»
همهی بچهها از این کار بامزهی پسرکوچولو خندهشان گرفته بود. معلم پسرک را به دفتر مدرسه برد و وقتی برگشت، رو به بچهها گفت: «بچههای عزیزم، شما از این اتفاق امروز چه درسی گرفتید؟»
یکی از بچهها جواب داد: «اجازه! یاد گرفتیم گم نشیم.» آن یکی گفت: «دست بزرگترمان را نباید ول کنیم.» خلاصه هر کسی چیزی گفت. امّا معلم سری تکان داد و با لبخند گفت: «ما امروز یک «بچهی باتربیت» را دیدیم که اول در زد و با اجازه وارد شد، بعد سلام کرد.»
بچهها که تازه منظور معلم را فهمیده بودند، همه تایید کردند و برای معلم کف زدند.
بله بچههای عزیز! رفتارهای خوب را که نشانهی تربیت و ادب ماست، باید در همهجا از خانه گرفته است تا بیرون خانه رعایت کرد تا زندگی برای ما و اطرافیانمان شیرین و زیبا باشد.