به گزارش شهرآرانیوز، اگر نامت را فراموش کنی، اگر چهره‌ات را به یاد نیاوری و نتوانی خودت را در آینه زندگی تشخیص دهی، چه اتفاقی می‌افتد؟ نمایش «سه جلسه تراپی» با طرح همین پرسش‌های ساده، اما عمیق، مخاطب را به سفری نمایشی در ذهن و روان انسان معاصر می‌برد؛ سفری که از دل فراموشی و سردرگمی آغاز می‌شود و به تأملی جدی درباره هویت، خودشناسی و معنای زیستن در جهان امروز می‌انجامد.

این نمایش به نویسندگی نغمه ثمینی و کارگردانی سعید توکلی، با نگاهی روان‌شناسانه و اجتماعی، به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های انسان امروز، یعنی «بحران هویت» می‌پردازد. این اثر نمایشی، در قالب سه جلسه روان‌درمانی، داستان شخصیت‌هایی را روایت می‌کند که هر یک به‌نوعی با فراموشی، گم‌گشتگی و ازخودبیگانگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و در روند داستان، مخاطب را با لایه‌های پنهان روان انسان معاصر مواجه می‌سازند.

جلال شهبازنژاد، بازیگر نمایش «سه جلسه تراپی»، در گفت‌و‌گو با خبرنگار شهرآرانیوز، با اشاره به محتوای اثر گفت: این نمایش به‌طور مشخص درباره هویت گمشده آدم‌های امروز و چرایی این گم‌شدگی صحبت می‌کند؛ اینکه چه عواملی باعث می‌شود انسان، خودش را فراموش کند و چگونه می‌توان در مسیر بازشناسی هویت گام برداشت. در کنار این مضمون اصلی، مسائل و چالش‌های روان‌شناختی نیز به‌صورت غیرمستقیم و در دل داستان مطرح می‌شود.

وی درباره پذیرش نقش خود در این نمایش افزود: پس از مطالعه متن، متوجه شدم با یک نمایشنامه دقیق و فکرشده مواجه هستم. پرداختن به مسئله هویت، برای من موضوعی جذاب و آشنا بود؛ چراکه پیش از این نیز در آثار نمایشی دیگری به‌صورت پژوهشی و اجرایی با این مقوله درگیر بوده‌ام. همین مسئله مهم‌ترین عامل برای پذیرش این نقش بود.

شهبازنژاد با توضیح عنوان نمایش «سه جلسه تراپی» اظهار کرد: نمایش در سه جلسه روان‌درمانی روایت می‌شود. در جلسه نخست، زنی مراجعه می‌کند که حتی نام خود را به یاد نمی‌آورد. در جلسه دوم، مردی وارد می‌شود که هویت و حتی واقعیت وجودی او مورد تردید است و در جلسه سوم، مشخص می‌شود که خود درمانگر نیز با بحران هویت و فراموشی دست‌به‌گریبان است. در واقع، تراپیست این نمایش، هم درمانگر است و هم بیمار.

این بازیگر تئاتر درباره نقشی که ایفا می‌کند گفت: شخصیتی که من بازی می‌کنم، شباهت چندانی به خود واقعی‌ام ندارد و همین موضوع، چالش اصلی این نقش بود. بازیگر باید بتواند خود را در موقعیت‌ها و شخصیت‌هایی قرار دهد که شاید هیچ قرابتی با زندگی شخصی‌اش نداشته باشند. این، ذات حرفه بازیگری است.

{$sepehr_key_179818}

وی درباره آمادگی برای ایفای این نقش توضیح داد: برای نزدیک شدن به شخصیت، از ترکیبی از مطالعه، دریافت اطلاعات، تجربه‌های دیگران و مشاوره تخصصی استفاده کردیم. در گروه ما یک مشاور روان‌شناسی حضور داشت که در بسیاری از تمرین‌ها شرکت می‌کرد و درباره اختلالات و مسائل روان‌شناختی توضیح می‌داد. این همراهی نقش مهمی در شکل‌گیری درست شخصیت‌ها داشت.

شهبازنژاد با اشاره به فضای گروهی نمایش بیان کرد: نمایش سه بازیگر اصلی دارد و همین موضوع باعث شکل‌گیری یک گروه صمیمی و هماهنگ شد. من پیش‌تر نیز تجربه کار با تعداد کم بازیگر را داشته‌ام و با آقای سعید توکلی و خانم نورا سابقه همکاری طولانی دارم. این شناخت قبلی، روند تمرین و اجرا را بسیار روان‌تر کرد.

وی در ادامه با اشاره به یکی از دیالوگ‌های تأثیرگذار نمایش گفت: دیالوگی که بیش از همه با آن ارتباط برقرار کردم، جایی است که شخصیت من از تکرار روزها، فرسودگی و فراموش شدن هویت خود سخن می‌گوید؛ جایی که حتی چهره‌اش را به یاد نمی‌آورد و نمی‌داند در عکس‌ها کدام تصویر متعلق به اوست. این بخش، به‌خوبی گم‌گشتگی انسان معاصر را به تصویر می‌کشد.

این بازیگر تئاتر در پایان درباره پیام اصلی نمایش تأکید کرد: پیام محوری «سه جلسه تراپی» مسئله هویت و خودشناسی است؛ اینکه انسان در روزمرگی، تکرار و فراموشی گذشته، چگونه دچار معنا‌باختگی می‌شود. نمایش تلاش می‌کند مخاطب را به تأمل درباره خود، زندگی و جایگاهش در جهان امروز دعوت کند.

نمایش «سه جلسه تراپی» هر روز ساعت  ۲۰:۰۰ روی صحنه سالن استادنوری حوزه هنری مشهد می‌رود.