درباره شهید حسین آستانه‌پرست، که مشهدی‌ها او را پدر خود می‌دانستند

به گزارش شهرآرانیوز، حسین آستانه پرست متخلص به شاهد در سال ۱۳۰۳ هجری شمسی در شهر مشهد به دنیا آمد. وی پس از طی دوران تحصیلات ابتدایی به خدمت نظام وظیفه در آمد و در سال ۱۳۲۷ هجری شمسی وارد آموزش و پرورش شد و چند سالی در مدرسه غیر دولتی تدین واقع در اول کوچه خامنه‌ای تدریس نمود. در کنار معلمی با علوم حوزوی در مهدیه آشنا شد. این شهید از هم‌دوره‌های رهبر معظم انقلاب در کلاس‌های درس آیت‌الله قزوینی بود.

وی پس از اخذ مدرک کارشناسی ارشد الهیات، با استخدام در آموزش‌وپرورش به حرفه مقدس معلمی پرداخت و مدت ۳۶ سال در این حرفه با عشق خدمت کرد و قبل از پیروزی انقلاب اسلامی از اداره آموزش‌وپرورش بازنشسته شد. وی در طی دوران خدمت شاگردانی بسیاری را تربیت کرد که از جمله شاگردان شاخص وی می‌توان به حسن رحیم‌پور ازغدی اشاره کرد.

او مردی متدین و اخلاق و رفتارش زبانزد عام و خاص بود، از اوایل جوانی به سرودن شعر و سرود‌های مذهبی روی آورد.

این شهید گرانقدر هر وقت نام امام خمینی (ره) را می‌شنید، صلوات می‌فرستاد و اعتقاد داشت، امام زمان (عج)، امام خمینی (ره) را برای ملت ما فرستاده‌اند؛ باید با پیروی از ایشان کمک کنیم تا انقلاب اسلامی به پیروزی برسد، سپس به انقلاب مهدی (عج) متصل شود. او سخنرانی‌های امام راحل را گوش می‌داد و در پخش اعلامیه‌های ایشان نیز نقش موثری داشت؛ یکبار هم به دلیل پخش اعلامیه در دبیرستان محل تدریسش دستگیر شد و با توسل به حضرت زهرا (س) و امام زمان (عج) از زندان آزاد گشت.

{$sepehr_key_180756}

آستانه پرست در هنگام پیروزی انقلاب در شمار انقلابیون بود و پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۶۰ هجری شمسی کاندیدای نمایندگی مجلس شورای اسلامی شد و چند ماه بعد در اوایل شهریور به دست منافقین ترور شد و به شهادت رسید. شهید آستانه‌پرست بلافاصله با آمبولانس به بیمارستان شهید کامیاب منتقل و با نخاع قطع‌شده و تار‌های صوتی از بین رفته در آی‌سی‌یو بستری می‌شود، اما ۳ روز بعد، در ۳۱ مردادماه سال ۱۳۶۰، در سن ۵۷ سالگی به شهادت می‌رسد. پیکر مطهر این شهید گرانقدر با شکوه بسیار به سمت حرم مطهر تشییع و در جوار مضجع شریف امام هشتم (ع) واقع در بلوک ۷ بهشت ثامن‌الائمه (ع) صحن آزادی به خاک سپرده می‌شود.

زمانی که آستانه‌پرست به شهادت رسید عده زیادی از مردم در حیاط منزلش جمع شده و با آه و فغان به خانواده‌اش می‌گفتند: «تنها پدر شما شهید نشده، تنها شما بی‌پدر نشدید، بلکه یک مشهد پدرشان را از دست داده‌اند، آستانه‌پرست پدر همه مشهدی‌ها بود». 

از آثار منثور وی می‌توان به طوفان حقیقت، توحید و توکل که ترجمه و اقتباس از محجه البیضا فی تذهیب الاحیا است نام برد برخی از سروده‌های آستانه پرست در جلد سوم غم‌ها و شادی‌ها آمده است.

آثار منظوم وی به صورت مستقل به چاپ نرسیده است.