قطعه شهدای انقلاب اسلامی در بهشت رضا، روایت خاموش روزهایی‌ست که انقلاب هنوز به پیروزی نرسیده بود، اما خون‌ها پیش‌تر ریخته شده بودند. مردان و زنانی که در هیاهوی ماه‌های پایانی مبارزه، زیر سایه‌ی خفقان و سانسور، بی‌نام‌ونشان‌تر از آن ماندند که تاریخ رسمی به سراغ‌شان برود. هر قطره از خونشان، اصراری دوباره بود بر سقوط رژیم پهلوی و تولد استقلال. از ۱۷۱ شهید انقلاب در خراسان، ۱۱۸ نفر مشهدی بودند؛ چهره‌هایی که بسیاری از ما نه نام‌شان را می‌دانیم و نه می‌دانیم در کدام نقطه‌ی شهر آرمیده‌اند. این گزارش تصویری، تلاشی‌ست برای دیدن دوباره‌ی همان نام‌های نادیده؛ آنان که بی‌هیاهو رفتند، اما مسیر تاریخ را تغییر دادند.