به گزارش شهرآرانیوز، شاعر خوش‌نام تاجیک «شهریه احتم‌زاد» در حساب کاربری خود در «فیس‌بوک» شعر تازه‌ای در وصف ایران، به مناسبت چهل‌وهفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی منتشر کرد که مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت.

این شعر با تکیه بر نام و میراث فردوسی، وطن را نه محدود به مرز‌های سیاسی، بلکه گستره‌ای فرهنگی می‌بیند که ایران، تاجیکستان و زبان فارسی را در یک پیکره تاریخی، تمدنی و هویتی به هم پیوند می‌دهد.

«وطن فردوسی»

دوست دارم وطنِ فردوسی.

وطنِ، چون چمنِ فردوسی

قلب من از غمِ تو گشته سیه.

وطنِ شب‌شکنِ فردوسی را

شهد آرد به دل و بر لبِ ما.

بیتِ شکرشکنِ فردوسی

حرفِ بیگانه نبود بر لبِ او.

پارسی بود سخنِ فردوسی

نوترین پیکِ وفا «شاهنامه» ست.

یادِ خلقِ کهنِ فردوسی

بختِ برگشته ما شد سپید.

ز آفتابِ سخنِ فردوسی

زندگینامه ما «شاهنامه» ست.

چون دلی در بدنِ فردوسی

دستِ ضحاک به مُلکش چو رسید.

تیره شد چشم و تنِ فردوسی

نعره برخاست یکی این لحظه.

گویی‌یا از کفنِ فردوسی

تپشِ نبضِ مزارش بلند

گشت از دل‌زدنِ فردوسی

شکر از پنجه دشمن برهاند.

خلقِ لشکرشکنِ فردوسی

تیرِ فرداشکنش خاک بخورد.

غالب آمد وطنِ فردوسی‌

می‌سزد بر بدل جان بخَرید.

گوهرِ هر سخنِ فردوسی

باز در باغِ بهشت ایمن است.

روح و ارواح و تنِ فردوسی

تا دمی تاجیک و ایرانی بُوَد.

زنده است انجمنِ فردوسی

جز خداوند نگردد تسلیم.

هیچ‌کس را وطنِ فردوسی

وطنِ اوست نه‌تنها ایران.

تاجیکم، جان و تنِ فردوسی

تاجیکستان، به‌مثلِ ایران.

هست بی‌شک وطنِ فردوسی

منبع: فارس

{$sepehr_key_188464}