به گزارش شهرآرانیوز؛ هلیا اقدامی با بیان اینکه در دهه‌های اخیر، مسئله جمعیت در ایران از یک دغدغه صرفاً آماری به چالشی فرهنگی و معنایی تبدیل شده است، اظهار کرد: نرخ باروری کل کشور کاهش یافته و هشدار‌ها درباره آینده جمعیتی ایران بسیار جدی است. ایران یکی از سریع­‌ترین کاهش‌های باروری را در دنیا داشته است، به طوریکه باروری در ایران در چند دهه اخیر کاهش چشم­گیری را تجربه کرده و حدود دو دهه است که به زیر سطح جانشینی رسیده است.

وی با بیان اینکه میزان باروری ایرانی­‌ها در سال ۱۴۰۳ به کمتر از ۱.۵ فرزند به ازای هر زن کاهش یافته است، درباره وضعیت استان تهران نیز گفت: استان تهران دارای باروری بسیار پایین ۱.۱ فرزند در سال ۱۴۰۳ بوده است و تهران چهار سال پیش از رسیدن کشور به زیر سطح جانشینی، به این سطح رسیده است.

این کارشناس گروه سبک زندگی مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران ادامه داد: هرچند اگر از زوجین بپرسید مانع اصلی شما برای فرزندآوری چیست؟ اکثریت آن­ها می­‌گویند مشکلات اقتصادی، مسکن و معیشت، اما به‌نظر می‌رسد که مشکل نسل جوان، صرفاً اقتصادی نیست؛ طبق پژوهش­‌های انجام شده در شهر تهران، پایین­‌ترین میانگین باروری برای مناطق ۱، ۲، ۳، ۵ و ۶ است که به لحاظ برخورداری از شاخص­‌های توسعه­‌یافتگی از بالاترین سطح برخوردارند، لذا مشکل در جای دیگری است و بهتر است علت عدم تمایل به فرزندآوری جوانان را در عمق باور‌ها و نگرش­‌های آنان واکاوی کنیم.

اقدامی معتقد است که در فرهنگ ایرانیِ سنتی، فرزندآوری نشانه تداوم حیات و اعتبار خانوادگی بوده است. خانواده، پیوندی میان نسل‌ها می‌ساخت و فرزند، نماد برکت و پایداری به شمار می‌رفت. اما طی سه دهه اخیر، تحولات اجتماعی و فرهنگی این معنا را جابه‌جا کرده است؛ افزایش شهرنشینی، رشد تحصیلات دانشگاهی، بالا رفتن سن ازدواج و دسترسی گسترده به اینترنت، همگی به شکل‌گیری نوعی فردگرایی فرهنگی انجامیده‌اند که در آن مفهوم «خود» بر «ما» اولویت دارد. در چنین زمینه‌ای، ازدواج و فرزندآوری دیگر بخشی از مسیر طبیعی زندگی نیستند، بلکه انتخاب‌هایی هستند که باید «دلیل شخصی و قانع‌کننده» برای آنها وجود داشته باشد.

منبع: ایسنا

{$sepehr_key_189887}