اگر نیم فصل دوم را به سه بازه پنج هفته‌ای تقسیم کنیم واقعیت این است که در ثلث اول این نیم فصل خرید‌های زمستانی پرسپولیس جواب نداده‌اند و هیچ تکانی به تیم اوسمار نداده‌اند. سرگیف در این بین با سه گل زده کمی راضی کننده‌تر ظاهر شده است. اما دنیل گرا واقعا فاقد کیفیت لازم برای تأثیرگذاری در جریان بازی نشان داده است. در واقع پرسپولیس بدون او هم شاید موفق‌تر بود. این در حالی است که او با سروصدای زیاد به تهران امد و زیر تبلیغات سایت‌های دلالی امیدواری زیادی ایجاد کرد، اما واقعیت افتضاح بود.

فرزین معامله‌گری نیز وضعیتی بهتر از او نداشته است و با وجود تبلیغات عجیب و پول هنگفتی که برای انتقالش انجام شد هرگز در قامت یک بازیکن گره گشا ظاهر نشده است. خرید‌های زمستانی پرسپولیس در حالی ناکارآمد و ناموفق بوده‌اند که تصور می‌شد مثل آنچه دو سال قبل اتفاق افتاد و پرسپولیس با جذب نفراتی مثل خدابنده‌لو، آل‌کثیر، عبدالکریم حسن و اورونوف توانست در بازی آخر قهرمان لیگ برتر شود این بار هم تیم اوسمار تقویت شده و گوی رقابت را از سه مدعی دیگر خواهد ربود، اما تا الان که یک سوم نیم فصل دوم سپری شده چنین اتفاقی رخ نداده است.

نکته مهم اینجاست که با وجود این خرید‌های دشوار و گرانقیمت هر مسابقه‌ای که پرسپولیس نتیجه نمی‌گیرد باز هم کارشناسان و هواداران به کمبود‌های تازه‌ای اشاره می‌کنند. حالا و بعد از باخت‌های متوالی برخی معتقدند این تیم هافبک دفاعی متخصص ندارد و از این ناحیه لطمه می‌خورد. برخی دیگر اعتقاد دارند این تیم حتماً باید یک هافبک بازیساز حاذق داشته باشد و دنبال چنین بازیکنی برود. گروهی دیگر هم معتقدند پرسپولیس با وجود به خدمت گرفتن سرگیف و در اختیار داشتن علیپور و رو آمدن پدیده‌ای به نام امیرحسین محمودی یک مهاجم نوک کامل و گلزن می‌خواهد.

سوال کلیدی این است که پس در نیم فصل آن همه پول صرف چه شده است؟ چه گرهی باز شده است؟ این ضعیف‌ترین پرسپولیس یک دهه اخیر است که در شکست پشت شکست رکورد زده است.

{$sepehr_key_190972}