حکم بیماران دائمی و موقت در قضای روزه رمضان چیست؟

به گزارش شهرآرانیوز، افرادی که سال گذشته موفق به گرفتن روزه نشدند از جمله افرادی که بیمار بودند این افراد به سه دسته تقسیم می‌شوند:

دسته اول: افرادی که تا ماه رمضان امسال امکان قضا کردن روزه را ندارند، اصطلاحاً بیماری دائمی دارند. قضای روزه این افراد ساقط است. برای هر روزی یک مد طعام یعنی ۷۵۰ گرم از گندم آرد، نان، برنج یا خرما باید به فقیر بدهند.

حالا ممکن است کسی ۱۰ سال، ۵ سال، بیشتر یا کمتر بیمار باشد بعد خوب شود. از زمانی که خوب شد؛ یعنی اگر تا ماه رمضان ۱۴۰۴ بیمار بوده، اما برای ماه رمضان ۱۴۰۵ خوب شد، در این صورت به وظیفه‌اش عمل می‌کند و روزه می‌گیرد.

دسته دوم: افرادی که چند روز در ماه رمضان سال گذشته بیمار بودند و بعد هم خوب شدند. این افراد وظیفه‌شان این است که روزه را قضا کنند. اگر قضا نکرده باشند؛ علاوه بر قضا، یک مد طعام هم به عنوان کفاره تاخیر باید بدهند.

دسته سوم: افرادی که بیمار بودند، خوب شدند. امکان قضا داشتند و قضا نکردند، الان گرفتار بیماری شدند که دیگر امکان قضا کردن ندارند، باید مد طعام را پرداخت کنند و وصیت کنند که بعداً قضای روزه را برایشان به جا بیاورند.

{$sepehr_key_191158}