به گزارش شهرآرانیوز، سالهاست که وقتی سخن از تولیدات نمایشی به میان میآید، نگاه تولیدکنندگان بیشتر به سمت مخاطب بزرگسال میرود؛ گویا جهان پرهیاهوی نوجوانی با وجود تمام پرسشها، ترسها، خیالپردازیها و عطش برای کشف محیط اطراف، در حاشیه ایستاده است.
با وجود اینکه میتوان گفت در سالهای گذشته اقبال تولیدکنندگان به ساخت آثار کودک و نوجوان نسبتا افزایش یافته است، اما همچنان به نظر میرسد در جهان سینماگران و هنرمندان، این قشر به عنوان «مخاطب نخودی» شناخته میشوند؛ مخاطبانی که بود یا نبودشان، پس از حضور مخاطبان بزرگسال اهمیت مییابد!
موضوعی که در این برهه از زمان اهمیت بسیاری دارد این است که تولیدکنندگان بدانند کودکان و نوجوانان نه یک تماشاگر صرف، بلکه اجزای مهم بدنه یک جامعه هستند که سلامت روان، دانش اجتماعی و ذهن پویای آنها میتواند آینده ایران را زیر و زبر کند. هنگامی که کودکان و نوجوانان در بستر تلویزیون یا سینما با محتواهایی مواجه میشوند که از ابتدا با فکر و پردازش ابعاد مختلف آموزشی برای آنها تهیه شده، بیشتر به سمت تفکر، تحلیل و استقلال قدم برمیدارند و با ذهنی پویا، آیندهسازان این کشور میشوند.
مدتهاست که کنشگران اجتماعی و کارشناسان حوزه کودک و نوجوان اهمیت ساخت این دسته از محتواها را گوشزد میکنند و میتوان گفت که تا حدودی نیز در تحقق این هدف موفق بودند اما با یک نگاه اجمالی به آثار سینمایی و خصوصا تلویزیونی، خلاءهایی واضح به چشم میخورد که نشانگر لزوم حرکت جدیتر تولیدکنندگان به سمت محتواهای مناسب برای کودکان و نوجوانان است.
«هتل بسیار بسیار عجیب» نشانهای از تغییر سیاستگذاریهای تلویزیون
در این میان اما اخیرا آثار خوبی نیز در مسیر سینما و تلویزیون برای این قشر قرار گرفتهاند؛ از جمله آنکه چندی پیش خبر پخش یک سریال کاملا نوجوانانه، نظر بسیاری از دغدغهمندان را به خود جلب کرد. مجموعه تلویزیونی «هتل بسیار بسیار عجیب» که ابتدا با بازی رایان سرلک، بازیگر نوجوانی که سابقه جدی بازیگری خود را از سریال خانوادگی «زیرخاکی» آغاز کرد، در مرکز توجه قرار گرفت و پس از آن با انتشار تیزر و خلاصه داستان نشان داد که قرار است فضایی دلچسب را برای مخاطبان نوجوانش به همراه آورد.
این سریال ۱۵ قسمتی به کارگردانی سامان غنائمی و تهیهکنندگی حامد یامینپور از شب گذشته (شنبه، ۲ اسفند ۱۴۰۴) روی آنتن شبکه نهال رفته و در ماه مبارک رمضان، شنبه تا چهارشنبه، ساعت ۱۶ و ۲۰ به پخش و بازپخش میرسد.
پخش این سریال تلویزیونی را میتوان نشانهای از تغییر رویکرد در سیاستگذاری تولیدات کودک و نوجوان دانست؛ تلاشی برای آنکه مخاطب کمسنوسال نه در قالب انیمیشنهای وارداتی، بلکه در بستر یک روایت داستانی زنده و پرتعلیق، خود را ببیند و تجربه کند. این سریال میکوشد به نوجوان امروز بگوید که او فقط مصرفکننده نیست، بلکه میتواند قهرمان قصه، حلکننده معما و حتی سازنده جهان اطرافش باشد.
{$sepehr_key_191231}
درباره داستان
سریال «هتل بسیار بسیار عجیب» با ساختاری ماجراجویانه و معمایی، روایتگر ماجراهای گروهی از نوجوانان است که در فضای یک هتل غیرعادی با چالشهای گوناگون روبهرو میشوند. هتل، در اینجا صرفاً یک لوکیشن نیست؛ استعارهای است از جهان پیچیدهای که نوجوان در آستانه ورود به آن قرار دارد. هر اتاق، هر مهمان و هر اتفاق، فرصتی برای مواجهه با یک مسئله تازه است؛ از تصمیمگیریهای اخلاقی گرفته تا کار گروهی و مدیریت بحران.
از سرگرمی تا هویتسازی برای نسل جدید در یک هتل عجیب
آنچه این مجموعه را از بسیاری از تولیدات مشابه متمایز میکند، تأکید آن بر «حل مسئله» و «تفکر انتقادی» نوجوانان است. شخصیتهای این داستان نه با اتکا به نیرویی جادویی، بلکه از مسیر گفتوگو، آزمونوخطا و یادگیری از تجربهها به راهحل میرسند. این رویکرد، متناسب با نیازهای نسل جدید که با انبوه اطلاعات و انتخابها مواجه است، اهمیت دوچندان پیدا میکند چراکه نوجوان امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز دارد بیاموزد چگونه فکر کند، نه اینکه چه فکری بکند.
از منظر صنعت تصویر نیز، «هتل بسیار بسیار عجیب» میتواند گامی قابل توجه در جهت احیای «سینمای نوجوان» در تلویزیون تلقی شود؛ حوزهای که سالها میان سینمای کودک و تولیدات بزرگسال معلق مانده بود، حالا با تمرکز بر بازیگران نوجوان، روایتهایی نزدیک به دغدغههای این سنین و تلاش برای ایجاد تعلیق و جذابیت در قالب سریال اپیزودیک، نشان میدهد که میتوان برای این گروه سنی نیز سرمایهگذاری محتوایی و فرمی انجام داد.
اهمیت این سریال صرفاً در داستان آن خلاصه نمیشود؛ بلکه در پیامی است که به فضای تولید فرهنگی مخابره میکند: اینکه نوجوان یک مخاطب جدی است و شایستگی روایتهای جدی را هم دارد. میتوان امیدوار بود که اگر مسیر چنین محتواهایی ادامه یابد، تلویزیون نهتنها در سرگرمسازی، بلکه در شکلدهی به تخیل، هویت و اعتمادبهنفس نسل جدید نیز نقش مؤثرتری داشته باشد.