به گزارش شهرآرانیوز، شب گذشته برنامه تلویزیونی «از تو» از شبکه یک سیما پخش شد که تولید آن در مشهد انجام میشود. برنامه گفتگومحور «از تو» روایت آدمهایی بی ادعا با کارهای بزرگ است که دغدغهای جز حل مسائل مردم ندارند. در این برنامه بانویی ویژه مهمان بود؛ خانم معلم و مدیری از خطه اردبیل که ۳۰ سال سابقه خدمت در کسوت معلمی دارد؛ اما او تنها یک معلم ساده نبود و فقط به آموزش کتابهای درسی اکتفا نکرد.
رابطه او با دانشآموزان و خانوادههایشان طوری بود که نه در ظاهر که در باطن و دلهای آنها هم نفوذ کرده است.
تایید این مطلب را میتوانید در ادامه و گفتگوی شهرآرانیوز با این بانوی ویژه که در پشت صحنه برنامه مردمی «از تو» انجام شده است بخوانید؛ چرا که خدیجه ماهری فعال محیط زیست است و در طول سالها فعالیت خود در شغلی که آن را شغل انبیا مینامند در حوزه آموزش و ترویج فرهنگ حفاظت از محیط زیست تلاش کرده و در طول ۳۰ سال فعالیت خود در آموزش و پرورش، اقدامات متعددی در این زمینه انجام داده است؛ او آنقدر این کار را خوب انجام داده است که تغییرات شگرفی در دبیرستان پروین اعتصامی اردبیل و دانشآموزان و خانوادههایشان ایجاد کرده است.
دو جایزه ملی برای حفظ محیط زیست
خدیجه ماهری، چهرهای دلنشین دارد و به همان اندازه که با دانشآموزانش صاف و ساده است ظاهرش هم اینگونه است. او به خاطر تلاشهایی که در حفظ و ترویج فرهنگ حفظ محیط زیست داشته دو بار برنده جایزه ملی محیط زیست شده است؛ یکی در سطح کشور و دیگری جایزه دکتر رادمنش، که نشاندهنده تأثیرگذاری فعالیتهایشان در این حوزه است.
ماهری با بیان اینکه در راستای ارتقاء سواد محیطزیستی دانشآموزان، تلاش کرده است آموزشهای عملی و فرهنگسازی را در مدرسه پیاده کند، نمونههایی از این فعالیتها را با ما مطرح میکند: اجرای پویش ممنوعیت پلاستیک در مدرسه و قرار دادن صبحانههای سالم در کیسه لقمه، ترویج استفاده از قمقمههای آب به جای آب معدنی، جمعآوری بطریهای نوشابه آجری و استفاده آنها به جای آجر در ساخت نیمکتهای مدرسه، جمعآوری درب بطریها و اهدای آنها به انجمن «نیکبان زمین سبز» که توانستند با آنها ۴۱ ویلچر برای افراد نیازمند و معلول تهیه کنند، جمعآوری باطریهای قلمی و موبایل و اهدا به انجمنهای حفظ محیط زیست و تبدیل آنها به بازیافت از جمله کارهایی است که در مدرسه پروین اعتصامی با همراهی دخترانم انجام دادم.
لباسهای سالم زباله نیست
ماهری به قدری ماهرانه این فرهنگسازی و همراهی دانشآموزان و خانوادههایشان را انجام داده است که در دوره کرونا سبکی از زندگی و روشی از مصرف پوشاک را در میان آنها جا انداخت که در شرایط امروز دور از ذهن است؛ او در دوره کرونا بعد از آنکه مدارس مجازی شد و لباسهای فرم تقریبا بلا استفاده ماند اقدامی جالب را در مسیر حفظ محیط زیست انجام داد؛ او میگوید «لباسهای فرم سال گذشته برای دخترها کوچک شده بود، اما برای استفاده آنها طرحی با همراهی و مشارکت والدین راهاندازی کردیم تا لباس فرمها شسته شود و در یکی از اتاقهای مدارس گردآوری و تبادل شود.» همه اینها به خاطر این بود که خانم ماهری در یک مطلبی از زباله لباسها در جهان بسیار متاثر شده بود و برای همین پویش «لباسهای سالم زباله نیست» را در مدرسه راهاندازی کرد و به همین دلیل ۱۰ سال رنگ لباس فرم را تغییر نداد.
{$sepehr_key_192391}
وقتی از او میپرسیم کسی اعتراضی نکرد که فرزند من لباس دست دوم نمیپوشد، پاسخ میدهد: خانوادهها و دانشآموزان ابتدا در چندجلسه توجیه شدند و بعد به صورت داوطلب در این طرح شرکت کردند، اما میتوانم بگویم ۹۹ درصد دانشآموزان لباسهای خود را مبادله کردند و بسیار مورد استقبال قرار گرفت.
کمک به بابای مدرسه در دوران نوجوانی
خانم ماهری با رویکردی مشارکتی و آموزش محور، توانسته است در قالب فعالیتهای عملی و فرهنگی، فرهنگ حفاظت از محیط زیست را در میان دانشآموزان، خانوادهها و همکارانش هم جا بیندازد و مدرسه پروین اعتصامی به عنوان اولین مدرسه در کشور که موفق به کسب دو جایزه ملی محیط زیست شده، معرفی شود.
از او در مورد جرقه فعالیتهای محیط زیستی بودن و حفظ آن میپرسیم و جواب میدهد: وقتی دانشآموز بودم هر سال عید، مدرسه ما چند داوطلب میخواست تا برای نظافت به فراش و بابای مدرسه کمک کنند و هرسال من داوطلب میشدم؛ شاید همین اتفاق ساده در دوران کودکی و نوجوانی، جرقهای برای فعالیتهای امروزم است.
فعالیتهای ماهری روی پسرش که حالا معلم است هم تاثیرگذار بوده است چرا که او هم همانند مادرش گروههای محیط زیستی تشکیل داده و با دانشآموزانش برای جمعآوری فیلترهای سیگار به پارکها میرود.
ماهری خاطرات زیادی از اثرگذاریهایش بر روی دانشآموزانش دارد که هر کدام از یکی دیگر جالبتر است؛ اینکه یک خانم معلم چقدر میتواند روی دانشآموزان اثر بگذارد نشان از اهمیت رویکرد و دغدغه واقعی و حقیقی این افراد دارد؛ مثل خیلی از ما که بدون شک در دوران مدرسه از معلمهای خود خاطرات تلخ و شیرین و ماندگاری داریم. او به یکی از خاطرات جالبش اشاره میکند و میگوید: وقتی اردبیل بودم در پایان سال ۱۰ نفر از دانشآموزانی که در فعالیتهای محیط زیستی فعال بودند را به تصفیه خانه اردبیل میبرم. بعد از مدتی مادر یکی از دانشآموزانم زنگ میزند و میگوید دختر من قبلا یک ساعت و نیم زیر دوش آب حمام میکرد، اما پس از بازدید و دیدن اینکه چقدر یک قطره آب تمیز زحمت دارد حالا فقط ده دقیقه تا یک ربع در حمام میماند.
ماهری یکی دیگر از خاطرات جالبش را برایمان تعریف میکند «در تابستانها که همه به شهرهای اقوام خود میروند، یک خانواده پس از برگشت از مشهد و آغاز سال تحصیلی با یک کیسه بزرگ درب بطری به مدرسه آمده بودند و گفتند این درب بطریها را با کمک همه فامیل در تمام تابستان جمعآوری کردند تا برای من بیاورند. برایم بسیار جالب بود که دانشآموزم به همراه خانواده و فامیلش این همه تلاش کرده بودند تا بتوانند یک کار کوچک محیط زیستی انجام دهند.»
کاشت درخت «پروین اعتصامی» در زاگرس
جالب اینجاست که خانم ماهری همه زمینههای محیط زیست را به دانشآموزانش آموزش میدهد مثل اینکه خرید سبزه و ماهی برای سفره هفتسین عید ممنوع است یا اینکه سعی کرده است به دانشآموزان بفهماند تمهای تولد که امروزه بسیار مد شده است به محیط زیست آسیب میرساند یا ممنوعیت بادکنک در مدرسه و پویش نخوردن آدامس و زمین ننداختن آن برای حفاظت از پرندهها یکی دیگر از اقدامات مدرسه پروین اعتصامی است.
کارهای این بانوی فعال محیط زیست چنان درخشان و مثمر ثمر بوده است که درختی در زاگرس به نام مدرسه «پروین اعتصامی» کاشته شده تا نشانی از ثمره دغدغه شبانهروزی خانم ماهری باشد.
خانم ماهری مهرماه امسال علیرغم میل باطنیاش به ادامه تدریس و حضور در مدرسه بازنشست شده و از آموزش و پرورش گلایهمند است، اما او همچنان در اداره ورزش و جوانان و انجمنهای مردمنهاد محیط زیستی فعال است تا از این طریق به صورت غیرمستقیم در مدرسهها حضور داشته باشد چرا که میداند فکر و ارادهای که در نوجوانی کاشته شود در بزرگسالی به ثمر مینشیند و به صورت سبک زندگی سالم خودش را نشان میدهد.
برنامه تلویزیونی «از تو» به تهیه کنندگی احسان کوهستانی و محمد نیکبین، کارگردانی حسین لطفی و نویسندگی محمدجواد میری و سردبیری مهدی پناهی از شبکه یک سیما این شبهای ماه مبارک رمضان در حال پخش است؛ بازپخش آن در صداوسیمای خراسان رضوی است و تولید آن در مشهد انجام میشود.
{$sepehr_key_192402}