در یکی دو هفته اخیر دوباره شایعات سنگینی پیرامون پرسپولیس مطرح شده؛ باندبازی در رختکن، تلاش برای کودتا علیه اوسمار ویهرا، و نبود همدلی و انسجام بین بازیکنان. هرچند هیچ مدرک محکمی برای اثبات این ادعاها وجود ندارد، اما این بحثها در کامنتهای هواداران داغ است و بسیاری از آنها دقیقاً همین مسائل را دلیل اصلی نتایج ضعیف اخیر تیم میدانند. در این میان، سرمربی برزیلی هم نشان داده که راه و رسم مدیریت بحران و کنترل رختکن را به خوبی بلد نیست و ترجیح میدهد خودش را از این فضا دور نگه دارد. اما سؤال اصلی و بزرگتر اینجاست: در این شرایط بحرانی، افشین پیروانی و کریم باقری کجا هستند؟ دو نفرهایی که همیشه به عنوان بزرگترهای تیم شناخته میشدند و بازیکنان با جان و دل حرفشان را گوش میکردند، این روزها به شدت منفعل شدهاند. انگار دیگر آن نقش همیشگیشان را ایفا نمیکنند. چرا نتوانستند در این مقطع سخت، عصای دست اوسمار شوند؟ چرا برای ایجاد همدلی، جمع کردن رختکن و آرام کردن فضا هیچ اقدام مؤثری از آنها دیده نمیشود؟ حتی سؤال تندتری هم مطرح است:چطور در تیمی که کریم باقری و افشین پیروانی به عنوان دو کاپیتان و بزرگتر با تجربه حضور دارند، درگیری فیزیکی در تمرین (مثل اتفاق روز دوشنبه) رخ میدهد؟
پیشکسوتان خود پرسپولیس و حتی بزرگترهای تیم رقیب بارها تأکید کردهاند که یکی از مهمترین دلایل موفقیتهای چند فصل اخیر حضور همین دو نفر در مدیریت رختکن بوده. حالا، اما به نظر میرسد این حضور دیگر ارزش سابق را ندارد یا در بدترین حالت اینکه حنای آنها شاید دیگر رنگی ندارد.
سؤال نهایی و بیپاسخ این روزها این است:اگر پیروانی و باقری در این مواقع بحرانی نمیتوانند یا نمیخواهند کمک حال اوسمار و تیم باشند، پس دقیقاً بابت چه چیزی حقوق و مزایا دریافت میکنند؟