گروه ورزش|شهرآرانیوز: مجتبی جباری این روز‌ها در موقعیتی قرار گرفته که خودش آن را «خسته‌کننده» توصیف می‌کند؛ نه از جنس ناامیدی مطلق، بلکه از جنس فرسودگی ذهنی در مواجهه با نوسان‌های مداوم بازیکنان که بسیار هم آزاردهنده است.

او که با انگیزه تجربه یک چالش متفاوت، هدایت مس رفسنجان را پذیرفت، حالا در میانه طوفانی قرار دارد که هر هفته شدیدتر می‌شود. جباری پیش از نشستن روی نیمکت مس گفته بود دوست دارد خودش را در شرایطی تازه محک بزند؛ شرایطی که با فضای آشنای موفقیت فاصله داشته باشد و نیازمند ساختن از دل بحران باشد.

صحبت‌های اخیر او بازتابی از همین وضعیت است؛ از اینکه تیم یک بازی جلو می‌رود و ناگهان عقب‌نشینی می‌کند، از اینکه کیفیت فنی دچار افت‌وخیز‌های شدید است و این نوسان‌ها مربی را به‌شدت ناامید و خسته می‌کند.

او تأکید می‌کند بازیکن برای اثرگذاری مطلوب باید به بلوغ برسد؛ بلوغی که باعث شود استاندارد‌های حداقلی در زمین همواره رعایت شود.

از نگاه جباری، برخی رفتار‌های تاکتیکی و ذهنی که برای او عادی است، در زمین مسابقه اجرا نمی‌شود و همین شکاف، فرسایشی است.

این تجربه برای جباری کاملاً متفاوت با مقطع حضورش در استقلال است؛ جایی که فصل گذشته در شرایطی به جمع آبی‌ها پیوست که هنوز کورسوی امیدی برای موفقیت در جام حذفی وجود داشت و درنهایت همان امید به قهرمانی انجامید.

پایان آن فصل با جام همراه شد و تصویری مثبت در کارنامه‌اش ثبت کرد. اما اکنون، احتمال دارد فصل جاری با سناریویی کاملاً متفاوت به پایان برسد و او با مس سقوط کند.

با این حال، حتی اگر سقوط مس در کارنامه جباری نوشته شود، تجربه عبور از چنین بحران عمیقی می‌تواند از او مربی پخته‌تری بسازد؛ مربی‌ای که طعم فشار، بی‌ثباتی و جنگ بقا را چشیده است.

جباری امروز خسته است، اما همین خستگی می‌تواند مقدمه بلوغی بزرگ‌تر در مسیر مربیگری‌اش باشد و او را در فوتبال ایران تبدیل به مربی بهتری کند.

{$sepehr_key_193699}