زمانه ما، دوران عبور از سانسور‌های قدیمی است. درست است که دیگر چیزی به‌نام سانسور وجود ندارد، اما شکل خطرناک‌تری از آن درقالب یک «الگوریتم» تعریف شده تا فراتر از سانسور محتوا، تصمیم بگیرند چه محتوایی دیده شود و کدام روایت ضریب بگیرد. جایی که «انتخاب، تکرار و کمرنگ‌کردن حقیقت» به ابزار کنترل افکار عمومی تبدیل می‌شود، انسان‌های آزاده، تلفن‌های همراهشان را به دست می‌گیرند.