به گزارش شهرآرانیوز، از دیشب که بوی فتنهای دوباره از سوی دستنشاندههای صهیونیسم بلند شده بود تا رسم دیرینه و سنتی چهارشنبهسوری را در روزهای پایانی سال تبدیل به محلی برای اغتشاش و ناامنی شهر و کشور کنند، دوباره نوای وحدت و همدلی در میان مردم مصممتر از قبل نواخته شد و عرصه خیابانهای شهر بعد از ۱۶روز مقاومت مردمی، لبریز از ابراز احساس محبت مردم به رهبر شهید و ارادت به پرچم کشور عزیزمان شد و شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» را با حقد و کینه بر زبانها جاری کردند تا خشم خود را بر سر جبهه کفر بیش از پیش فریاد بزنند. ما نیز همچون دیگر مردم، در خیابانهای شهر همراه شدیم، آنچه میخوانید تنها چند ورق از شب آرام مشهد در متفاوتترین شب چهارشنبهسوری در آخرین روزهای سال ۱۴۰۴ در ایام جنگ رمضان است.
سکانس اول: افطار در خیابانها
شب گذشته بود که سردار رادان، فرمانده نیروی انتظامی، از مردم خواست خیابانها را در شب چهارشنبهسوری خالی نکنند و زودتر از موعد همیشگی در خیابانها حضور یابند تا آنها که به دنبال پایینآوردن پرچم ایران هستند، بفهمند که نفهمیدند و مردم ایران را نشناختند. مردم میدانها را خالی نکنند و دین خدا و ولیامر مسلمین را تنها نگذارند و نشان بدهند ایران امروز، کوفه دیروز نیست. ساعت از ۱۷ گذشته بود که عرصه میدان شهدا و دیگر خیابانهای شهر، سرشار از مردمی بود که افطاریهایشان را با خود همراه کرده بودند. بساط افطاریهای ساده ایستگاههای صلواتی و مساجد هم برپا بود تا کار را برای حضور مردم آسانتر کنند.
{$sepehr_key_197698}
سکانس دوم: آرامشی عجیب در شبی شلوغ
خیابان، مسجد، چهارراه و میدانی در شهر نبود که عَلَم پرچم سهرنگ ایران، پرچم قرمزی که بر آن «یا حسین مظلوم (ع)» و پرچم سبز «یا صاحبالزمان (عج)» بلند نشده باشد. مردم در خیابانها همراه خانوادههای خود، به آهستگی قدم میزدند، گاهی به ایستگاههای صلواتی که میرسیدند، مکثی میکردند و چای مینوشیدند، ماشینها مسالمتآمیز در خیابانها رژه میرفتند و صدای «حیدر حیدر» و نواهای حماسی از باندهای صوتی که نصب کرده بودند، شنیده میشد. کسبه و بازاریها در کنار اجتماعات مشغول کار بودند و دستههای بانوان و دختران بدون هیچ ترسی در خیابان حضور داشتند. کودکان در بوستانهای شهر بازی میکردند. آرامش عجیب و دلنشینی در شهر حاکم بود و آدمها به هم که میرسیدند، با لبخند از کنار یکدیگر عبور میکردند. رانندهها حق تقدم را برای مردمی که در تجمعات شرکت کرده بودند، قائل بودند و عابران هم برای رانندگان. صدای ترقه و فشفشه و آتشبازیهای مرسومی که از چهارشنبهسوری همیشه در ذهن داشتیم، دیده نمیشد و همه زیر بیرق پرچم سهرنگ، یکدست و همدل شده بودند تا شهری آرام به یکدیگر هدیه بدهند. تماشای این صحنهها یادآور این اصل است که تا این پرچم بالاست، رنگ شهر همین است. روی پلاکاردی نوشته بود «فرق میکند خیابان دست چهکسی باشد».
سکانس سوم: شگفتانههای مردم در چهارشنبهسوری
امشب خیابانهای مشهد، چهارشنبهسوری متفاوتی به چشم خود دید و مردم باز هم گُل کاشتند و شگفتانههای حضورشان را در تاریخ مشهد ثبت کردند. در خیابان هفتتیر، حاجمهدی رسولی و امیر کرمانشاهی، میدان رزم خیابانی را به دست گرفته بودند. جایی دیگر بت بعل و مجسمه ترامپ آتش زده شد. محله خواجهربیع پویشی برای ساخت نقاشی و عروسک ترامپ راه انداخته بود و در دست دخترکان و پسرها، چهرههای مختلفی از یزید زمانه نقش بسته بود. در چهارراه آزادشهر، عروس و دامادی، خطبه عقدشان را در میان مردم خواندند و وقتی از عروس میخواستند «بله» را بگیرند، مردم پاسخ میدادند «عروس رفته پشت لانچر» و در نهایت با آرزوی خوشبختی همان مردم، راهی زندگی مشترکشان شدند.
خلاصه بگوییم تمام شهر در قرق مردم شهیدپرور و وطندوست مشهد بود و برای حفظ وطن، از آتشبازیهای مرسوم و خواندن شعر «زردی من از تو، سرخی تو از من» گذشتند و مجسمه ترامپ و پرچم آمریکا و اسرائیل را آتش زدند تا چهارشنبهسوری متفاوتی را در تاریخ کشورمان رقم بزنند.