به گزارش شهرآرانیوز، در هر برههای از زندگی، ما شاهد درسهایی پنهان در حوادث اطرافمان هستیم. اما جنگ، با تمام سختیها و تلخیهایش، پردهها را کنار میزند و حقیقتها را به روشنی نمایان میکند. در این میدان، تجربههایی که سالها به زبان گفته میشد، حالا به چشمان ما زندگی میشود. از توکل به خداوند گرفته تا شناخت ارزش نعمتها و اتحاد در برابر دشمن، جنگ بزرگترین منبر الهی است که از آن نمیتوان غافل شد.
تجربهها، بهترین معلم برای ادب کردن انسان هستند و گذر زمان، بزرگترین موعظهای است که میتوانیم بیاموزیم. (حیات امام موسی بن جعفر (ع)، ج۱، ص۲۵۶)
امیرالمؤمنین (ع) نیز فرمودند: «هر کس از وقایع و دگرگونیهای دنیا عبرت نگیرد، هیچ موعظهای در او اثر نمیکند.»
پندهایی در دل حوادث
اتفاقات پیرامون ما همیشه در خود پندهایی نهفته دارند. در روزهای عادی، این درسها به دلیل غفلت و عادت از دید ما پنهان میمانند. اما وقتی جنگ آغاز میشود، آنچه که در روزهای عادی ممکن است سالها طول بکشد تا درک کنیم، در مدت کوتاهی جلو چشمانمان آشکار میشود. در این زمان، وقتی مردم با پوست و گوشت خود معنای واقعی توکل و تقدیر الهی را تجربه میکنند، این درسها به واقعیتهایی زنده تبدیل میشوند.
درسهایی از میدان جنگ
۱. توکل و تقدیر الهی:
موشکها آمدند و رفتند. یکی به زمین خالی خورد، یکی به ساختمانی برخورد کرد، و فقط یک نفر از میان دهها نفر آسیب دید. این تصادف نیست؛ این تقدیر الهی است. مردم با چشمان خود دیدند که هیچ چیزی بدون اراده خداوند اتفاق نمیافتد. در حقیقت، آنچه که در منابر شنیده بودیم، حالا در میدان جنگ تبدیل به تجربهای ملموس و زنده شده است.
۲. عزت و ذلت به دست خداست:
دشمنی که خود را قدرت مطلق منطقه میدانست و همه از سایهاش میترسیدند، امروز با تمام تجهیزات و توانمندیهایش نتوانسته اراده یک ملت را بشکند. ملتی که بسیاری آن را ضعیف و فرسوده میپنداشتند، حالا سر خم نکرده است. این همان آیه قرآن است که میفرماید: «قُلِ اللَّهُمَّ مَالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشَاءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشَاءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاءُ». این آیه اکنون نه تنها یک نقل قول قرآنی، بلکه یک حقیقت زنده است که در برابر چشمان مردم قرار دارد.
شیطان و ایجاد اختلاف:
شیطان هیچ چیزی به اندازه تفرقه بین مؤمنان را دوست ندارد. در روزهای پیش از جنگ، فتنهها و اختلافات زیادی ایجاد شده بود: دعواهای سیاسی، شکافهای قومی و تفاوتهای نسلی. اما اکنون این اختلافات بیمعنا شدهاند. مردم به این نتیجه رسیدهاند که وقتی موشکها بیتفاوت از کنارشان میگذرند، اختلافات سیاسی و اجتماعی نمیتواند جزئی از اولویتهایشان باشد. اما این درک باید حفظ شود، چرا که پس از آرام شدن اوضاع، ممکن است دوباره فراموش شود.
{$sepehr_key_201030}
شناخت ارزش نعمتها:
چیزهایی که در روزهای عادی در دسترس داشتیم، مانند برق، آب، اینترنت و جادهها، حالا در شرایط جنگی اهمیت ویژهای پیدا کردهاند. یک شب قطع شدن برق یا یک ساعت نبودن آب، به انسان یادآوری میکند که چقدر شکرگزار نعمتهایی بوده است که قبلاً در دسترس داشت. این همان معنای «لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ» است که در عمل به انسان یاد داده میشود.
صبر و استقامت، ذخیرهای برای آخرت:
مردم صبور، کسانی که در صفهای نان ایستادهاند و با لبخند به زندگی ادامه میدهند، یا مادرانی که با آرامش به بچههایشان دلداری میدهند، در حال جمعآوری ذخیرههای بزرگ برای آخرت خود هستند. این تحملها و استقامتها، بیآنکه خودشان بدانند، در حال شکلگیری به بزرگترین پاداشهای معنوی هستند.
فرصت طلایی تبلیغ
امامان عزیز، این روزها فرصت طلایی تبلیغ است. نه با متنهای بلند و پیچیده، بلکه با اشاره به همین حوادث واقعی اطرافمان. مردم خودشان تجربه کردهاند که توکل به خداوند یعنی چه. حالا فقط کافی است مفهوم قرآنیاش را با آنچه خودشان تجربه کردهاند، ارتباط بدهیم. این تأثیرگذارترین نوع تبلیغ است: تبلیغی که مخاطب خودش شاهد و گواه آن بوده است. در این منبر بزرگ الهی غافل نشویم.