گروه ورزش|شهرآرانیوز، در سه دیدار اخیر تیم ملی فوتبال ایران، بزرگترین چالش کادر فنی، نبود ثبات در خط دفاعی و تغییرات مداوم آرایش و نفرات بوده است. این موضوع نشان میدهد که امیر قلعهنویی هنوز به ترکیب دفاعی ایدهآل خود نرسیده است.
در دیدار مقابل ازبکستان، تیم ملی با چهار دفاع وارد زمین شد؛ مجید حسینی و شجاع خلیلزاده در مرکز، و میلاد محمدی و صالح حردانی در کنارهها بازی کردند. این چینش کلاسیک تعادل دفاع و حمله را تضمین میکند، اما هماهنگی کافی هنوز مشاهده نشد. در بازی با نیجریه، قلعهنویی به سیستم سه دفاعی روی آورد و نعمتی، شجاع و کنعانیزادگان مدافعان مرکزی بودند؛ میلاد محمدی به نقش وینگبک تغییر کرد. این تغییر برای پوشش عمق دفاع و استفاده از عرض زمین بود، اما اجرای کامل آن هنوز نیازمند هماهنگی بالاست.
در دیدار برابر اکوادور، تیم ملی دوباره به چهار دفاعه بازگشت؛ نعمتی و شجاع در مرکز، دانیال اسماعیلیفر و میلاد محمدی در سمتها قرار گرفتند. این نوسانات نشاندهنده عدم قطعیت در انتخاب ساختار دفاعی است و میتواند در بازیهای حساس مشکلساز شود.
یکی از عوامل اصلی این بیثباتی، مصدومیت مجید حسینی است که گزینه اصلی مرکز دفاع بود. شجاع خلیلزاده تا حد زیادی قطعی به نظر میرسد، اما نفر دوم مرکزی هنوز مشخص نیست و نعمتی، کنعانیزادگان، روزبه چشمی و گزینههای جوانتر در حال ارزیابی هستند. در کنارهها، میلاد محمدی نسبتاً ثابت است، اما دفاع راست هنوز فاقد گزینه قطعی است.
در مجموع، تغییرات مداوم نشان میدهد که تیم ملی هنوز هسته دفاعی ثابت ندارد. این وضعیت هم فرصت آزمایش ترکیبهای مختلف را فراهم میکند و هم میتواند هماهنگی تیم را کاهش دهد. باید دید آیا قلعهنویی میتواند پیش از جام جهانی ابهامات را رفع کرده و ترکیب دفاعی مورد نظر خود را تثبیت کند یا خیر.
{$sepehr_key_201426}