به گزارش شهرآرانیوز؛ سال تحصیلی ۱۴۰۵_۱۴۰۴ شاید یکی از پرتعطیلترین سالهای تحصیلی در یک دهه اخیر بود. تعطیلیهای مکرر به دلیل شیوع آنفلوانزا، آلودگی هوا، بارش برف و برودت هوا و در نهایت حوادث امنیتی دیماه و آغاز جنگ در اسفند سال گذشته سبب شد مدارس غیرحضوری شوند.
آنچه این تعطیلیها را از سالهای قبل متمایز میکند، پیش بینی تداوم آن تا پایان سال تحصیلی است. با استمرار این شرایط، دانش آموزان عملا از مجموع ۹ماه سال تحصیلی، فقط حدود ۵ماه در کلاسهای درس حضوری حاضر خواهند بود. آنچه این روزها به یک چالش جدی میان اولیا و شرکتهای پیمانکار سرویس مدارس تبدیل شده، موضوع تسویه مالی است.
بر اساس اظهارات والدین، بسیاری از شرکتهایی که پیمانکار سرویس مدارس بودهاند، از ابتدای سال تحصیلی تا پایان بهمن، مبلغ ۹ماه تحصیلی را از خانوادهها دریافت کردهاند. بر اساس ضابطه قراردادهای سازمان تاکسی رانی، اولیا جلوتر از پایان سال با این شرکتها تسویه حساب کردهاند. اما حالا با تعطیلیهای گسترده و کاهش چشمگیر روزهای حضوری، این پرسش اساسی مطرح میشود که تکلیف مبالغ پرداختی بابت روزهایی که سرویسی ارائه نشده، چه خواهد شد؟
این روزها خانوادههای دانش آموزان موضوع بازگشت وجه سرویس مدارس را درخواست دارند. به گفته شهروندان، نحوه استرداد هزینه سرویس مدارس در روزهای تعطیل به مفاد قرارداد فی مابین والدین و شرکتهای پیمانکار بستگی دارد، اما اولیا معتقدند در نوع قرارداد تدوین شده توسط شهرداری، باید مشخص شود که در روزهای تعطیل، تعطیلات عید، تعطیلات اضطراری و تعطیلاتی که ادارات آموزش وپرورش بنا به مسائلی مانند آلودگی هوا، برودت هوا و… تعیین میکنند، شهریه سرویس به چه نحوی محاسبه میشود؟
آنها اعتقاد دارند در عمل، این بندها یا به درستی در قراردادها لحاظ نشده است یا اجرا نمیشود و حالا خانوادهها در سردرگمی به سر میبرند. خانوادهها میگویند: چرا باید هزینه خدماتی را بپردازیم در شرایطی که هرگز از آن استفاده نکردهایم؟
روی دیگر این ماجرا مربوط به رانندگانی است که منبع درآمدشان از محل سرویس مدارس است. رانندگان سرویس مدارس نیز وضعیت دشواری دارند. با غیرحضوری شدن مدارس آنها نیز عملا بیکار شدهاند. نکته دیگری که رانندگان سرویس مدرسه به آن اشاره دارند این است که بازگشت وجه در قراردادهای آنها پیش بینی نشده است و توان بازپرداخت ندارند.
«صدای مردم» امروز را به بازتاب این دغدغه همگانی اختصاص داده است.
رضایی، پدر یک دانش آموز پایه نهم، با گلایه از اینکه همه اولیا شهریه سرویس را به ازای ۹ ماه تحصیلی پرداخت کردهاند میگوید: حدود ۹میلیون تومان برای سرویس پسرم پرداخت کردیم. قرار بود ۹ماه رفت وآمد داشته باشیم، اما عملا از اسفند دانش آموزان از سرویس مدرسه استفاده نکردهاند.
او در ادامه بیان میکند: علاوه بر این، در طول این سال تحصیلی مدارس روزهای زیادی تعطیل بودند. در نهایت تعداد روزهایی که دانش آموزان از سرویس استفاده کردهاند ۵ماه است. حالا مدارس نیز تا آخر سال غیرحضوری شده است و عملا دیگر سرویسی در کار نیست. خود من با وقوع جنگ و به دلیل اینکه کسب و کارم اینترنتی بود، بیکار شدم، به سختی خرج خانواده را درمی آورم. چرا باید این پول را برای خدمتی که انجام نشده است، پرداخت کنم؟ شرکت پیمانکار میگوید طبق قرارداد تسویه حساب باید عمل شود، اما کجای این قرارداد نوشته که اگر مدرسه تعطیل بود، پول ما را ندهند؟
کریمی، مادر دو دانش آموز دبستانی است. او با اشاره به هزینه بالای سرویس برای دو فرزندش اظهار میکند: برای هر کدام از بچهها حدود ۱۲میلیون تومان شهریه سرویس پرداخت کردیم، جمعا ۲۴میلیون! آن هم در شرایطی که حقوق همسرم دیر به دیر وصول میشود. در این سال تحصیلی کلی تعطیلی پیش آمد، آنفلوانزا، برف، سرما. بعدش هم که جنگ و مدارس تعطیل شد. وقتی با شرکت تماس گرفتم، گفتند باید طبق ضابطه سازمان تاکسی رانی عمل کنیم و آنها تکلیفی برای بازپرداخت ندارند. این یعنی چه؟ مگر ما پول ندادیم؟ مگر ما جلوتر از موعد تسویه نکردیم؟
حسینی، کارمند یک شرکت خصوصی و پدر دانش آموز دیگری است که در این باره میگوید: پول سرویس فرزندم را در سه قسط پرداخت کردم، آخرین قسطش را بهمن دادم. یعنی دقیقا یک ماه قبل از تعطیلی مدارس. حالا شرکت میگوید کار تمام است و ما تعهدی نداریم. من از سازمان تاکسی رانی میپرسم، میگویند باید به مفاد قرارداد مراجعه کنید.
این شهروند در ادامه میافزاید: در ادامه و با پیگیریای که کردم تاکسی رانی به من این طور جواب داد که باید آموزش و پرورش به ما اعلام کند که مدارس دیگر نیاز به سرویس ندارند. من که سواد حقوقی ندارم. چرا باید یک شهروند معمولی برای پس گرفتن حقش این همه راه را برود؟ تازه آن هم در شرایطی که ممکن است اصلا موفق نشود.
مادر یک دانش آموز استثنایی هم با ارسال پیامکی به ستون حرف مردم برایمان از سختیهای داشتن سرویس مدرسه برای یک دانش آموز استثنایی گفته است: فرزند من نیازهای ویژه دارد، ناچار بودم از سرویس اختصاصی استفاده کنم که هزینه اش هم خیلی بالاتر از معمول بود، برای ۹ ماه تحصیلی حدود ۱۸میلیون تومان پرداخت کردم. تمام این پول را نقدا ابتدای سال دادم تا خیالم راحت باشد، اما حالا که مدارس تعطیل شده، راننده میگوید من بیکار شدهام و پولی برای برگرداندن ندارم.
در این میان، رانندگان سرویس مدارس هم وضعیت مناسبی ندارند. رضا محمدی، که ۸سال است به عنوان راننده سرویس مدرسه فعالیت میکند نیز با ارسال پیامکی به ستون حرف مردم نوشته است: ما رانندگان سرویس مدارس در ابتدای سال تحصیلی با کلی خواهش و تمنای مدیران شرکتها سرویس مدارس را قبول کردیم. این درست نیست که حالا خانوادهها از شرکتها بازگشت وجه سرویس را مطالبه کنند.
وی در ادامه گلایه یادآور شده است: مدارس تعطیل شده و عملا ما هم بیکار شدیم. درباره بازگشت وجه به خانواده ها، نیز قرارداد ما با شرکت پیمانکار است و در آن قید نشده که اگر مدرسه تعطیل شد، پولی برگردانده شود. متأسفانه این روزها کلی از خانوادهها با من تماس میگیرند و میگویند چرا پولمان را پس نمیدهید؟
راننده دیگری که با شرکتی دیگر در منطقه حاشیه شهر همکاری دارد نیز در این باره میگوید: شرکت هنوز پول ما را نداده است، اما از اولیا پول را کامل گرفته ما هم این وسط شکایت داریم، اما راه به جایی نمیبریم.
{$sepehr_key_201960}
به دنبال پیگیری این مطالبه شهروندان رئیس اداره ارزیابی عملکرد و پاسخ گویی اداره کل آموزش و پرورش خراسان رضوی میگوید: در باره این موضوع در آموزش و پرورش چندین جلسه برگزار کردهایم. در این جلسات عنوان شده است که این رانندگان با شرکت قرارداد دارند و در قراردادهای فی مابین این موضوع ذکر نشده است که چنانچه کلاسها مجازی شود وجه به خانوادهها عودت داده شود، به همین دلیل فعلا این موضوع چالش پیش رو ست.
غلامحسین غفوری تأکید میکند: در این باره جلسات متعددی را با انجمن اولیا و مربیان برگزار خواهیم کرد تا این موضوع به نتیجه نهایی برسد و به نحوی که هم رانندگان متضرر نشوند و هم خانوادهها ضرر مالی نبینند.
وی با بیان اینکه داریم روی یک روش بینابینی کار میکنیم ادامه میدهد: باید توجه داشته باشیم که هنوز به طور قطع اعلام نشده که قرار است تا آخر سال تحصیلی مدارس مجازی باشند. در عین حال این موضوع را پیش میبریم و نتیجه نهایی به اطلاع شهروندان و اولیا خواهد رسید.