به گزارش شهرآرانیوز؛ تحریم؛ فقط یک کلمه نیست. در پشت آن تصویری از مهمترین رویدادهای تاریخ معاصر سیاسی و اقتصادی ایران، پرچالشترین تصمیمات، عمیقترین زخمها و منتهای کوششها و همدلیها نقش بسته است. این کلیدواژه سالهاست با ادبیات سیاسی و اقتصادی مسئولان و مردم عجین شده است. روزی عدهای بیاثر میخواندنش و زمانی عدهای دیگر، کلید همه مشکلات و معضلات ایرانیها. این کلمه در عمل یکی از پیچیدهترین ابزارهای فشار بینالمللی است.
آمریکا سالها برای اینکه بتواند حرف زور خود را بر کرسی بنشاند از ابزار تحریم علیه دولت و مردم ایران استفاده و در مواردی، دیگر کشورها را نیز همراه خود کرد. بارها بر سر تحریم یا رفع تحریمهای ایران، نشستها و گفتوگوهایی در سطح بینالملل روی داد که میتوان گفت در نهایت در مسیر رفع آن بیاثر ماند. البته نمیتوان گفت تحریم تنها دلیل مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم در ایران بوده است، در کنار آن سوءمدیریتها و سوءتدبیرها نیز شرایط را پیچیدهتر کرد.
به این موارد باید سوءاستفاده کاسبان تحریم را نیز اضافه کرد؛ کسانی که تحریمها اگر برای هیچکس آوردهای نداشت برخی از آنها را یک شبه از فرش به عرش رساند. رهبر شهید انقلاب نیز بارها در سخنان خود تحریم را حربه دشمن خواندند و راهحلهای متعددی برای کاهش و خنثیسازی این سلاح مطرح کرده بودند. از جمله این موارد سیاستهای اقتصاد مقاومتی بود.
ایشان در یکی از بیانات خود تأکید داشتند که «خنثیکردن تحریم دست ماست.» با همین رویکردها ایران سالها تحت شدیدترین تحریمهای ظالمانه به حیات مقتدرانه خود ادامه داد. اکنون جمهوری اسلامی پس از ۴۰ روز مقاومت در مقابل حملات آمریکاییصهیونی و پاسخهای کوبنده به دشمن، برای آتشبس ۱۰ شرط تعیین کرده است؛ برطرفشدن همه تحریمهای اولیه و ثانویه، یکی از این موارد است. اما تحریمهای اولیه و ثانویه چیست و چه اثراتی دارد؟
تحریم اولیه (Primary Sanctions) مستقیما شهروندان، شرکتها و نهادهای ایالات متحده را هدف قرار میدهد و تعاملات اقتصادی، تجاری یا مالی آنها با کشورهای تحریم شده را ممنوع میکند. هدف اصلی این نوع تحریم، قطع ارتباط اقتصادی آمریکا با کشور هدف است تا فشار مستقیم اقتصادی و سیاسی بر دولت آن کشور اعمال شود.
این تحریمها شامل تمام افراد حقیقی و حقوقی است، از جمله:
تحریم ثانویه (Secondary Sanctions) برای فشار بر کشورها، شرکتها یا افراد غیرآمریکایی طراحی شده است که با کشورهای تحت تحریم در ارتباط اقتصادی هستند. هدف این نوع تحریم، محدودکردن دسترسی کشور هدف به بازارهای جهانی و قطع همکاریهای بین المللی آن است.
برخلاف تحریم اولیه، تحریم ثانویه شهروندان یا نهادهای غیرآمریکایی را هدف قرار میدهد که:
بخش مهمی از تجارت جهانی با دلار انجام میشود و شرکتها برای تعاملات مالی خود به سیستم مالی آمریکا نیاز دارند. تحریم ها، به ویژه تحریم ثانویه، این دسترسی را محدود میکند.
مجازاتهای سخت گیرانهای برای شرکتها یا افرادی که تحریمها را نقض میکنند در نظر گرفته شده است، ازجمله جریمههای مالی سنگین و محدودیت در همکاریهای بین المللی.
تحریمها اغلب باعث ایجاد نااطمینانی در بازارهای مالی میشوند و بسیاری از شرکتها حتی در مواردی که معافیتهای قانونی وجود دارد نیز از همکاری با کشور تحریم شده اجتناب میکنند.