درباره مذاکرات اسلامآباد، باید صورتمسئله را بررسی کنیم؛ اینکه آمریکاییها در حمله به عمق خاک ایران در جنوب اصفهان برای یک سورپرایز نظامی، شکست خورده و همچنین عملیات خاکی آنها در خلیج فارس برای تصرف جزایر و کنترل بر تنگه هرمز نیز با شکست مواجه شد. ازاینرو آنها قبل از هرگونه تحرکی در مبدأ آسیب دیدهاند که این موضوع محرز و ملموس است.
همچنین ترامپ گفته بود که ما بدون توافق هم از جنگ خارج میشویم که نشان میدهد شکست را پذیرفته و دنبال پنجره فرار میگشت. پس پنجره فرار خود را در پذیرش مطالبات ۱۰ گانه ایران جستوجو و اعلام کرد که چارچوب گفتوگوهای آینده را برمبنای همین ۱۰ مادهای که ایران مطرح کرده است، قبول دارد.
برایناساس آنها میخواستند این ۲ شکستی را که در زمین و دریا مقابل جمهوری اسلامی ایران، خورده بودند، در صحنه دیپلماسی بهنحوی جبران کنند و با این هدف به اسلامآباد آمده بودند تا تنگه هرمز را باز کنند؛ همان تنگهای که نتوانستند با یک عملیات نظامی به کنترل خود درآورند، پس با چنینرویکردی شکست مفتضحانه خود در جنوب اصفهان را اندکی ترمیم کنند و با گرفتن امتیاز، گشایش نسبی بر تنگه هرمز را اعمال کنند.
ازاینرو عازم مذاکرات شدند تا با دادن وعدههای نسیه، امتیاز نقد بگیرند؛ اما هوشیاری و اشراف تیم مذاکرهکننده ما باعث شد که این توطئه خنثی شود. بههمیندلیل بود که ونس، اعلام کرد که «ما توافق نکردیم و اسلامآباد را به قصد آمریکا ترک میکنم.»
{$sepehr_key_203645}
این اعلام یعنی فرار از پنجره بسته و به درودیوارکوبیدن خود، چراکه درحالحاضر چهره دیپلماسی آمریکا در اسلامآباد زخمی است و ازسویدیگر، چهره نظامی و لشکرکشی تهاجمی و تجاوزگرانه او نیز در منطقه متلاشی شده و رژیم اشغالگر قدس هم ضرباتی دریافت کرده است که ویرانهای از آن را در تلآویو و حیفا و دیگرنقاط سرزمینهای اشغالی مشاهده میکنیم. همچنین ارتش تروریستی آمریکا در پایگاههای دوازدهگانه خود در قطر، کویت و امارات و در جنگ سخت، جنگ نرم و جنگ دیپلماسی شکست خورده و فرار کرده است.
با این وصف، جنگ از طریق کنترل تنگه هرمز همچنان ادامه دارد و ما هر لحظه مدیریت بر این تنگه را بیشتر اعمال خواهیم کرد؛ درحالیکه نبض اقتصاد جهان در این تنگه با مدیریت ایران میزند و اقتدار آن به جهان ثابتشده است. سوای شرایط کنونی همانطورکه ترامپ هم در گذشته گفته بود که بدون توافق جنگ را ترک میکند، ما همچنان در صحنه هستیم و در کف میدان خواهیم ماند و از طریق تنگه هرمز نیز نبض اقتصاد جهان را در دست خواهیم داشت.