به گزارش شهرآرانیوز، چاقی، زنگ خطری برای سلامت است و ابتلا به آن میتواند انسانها را از جهات مختلف تحت تاثیر قرار دهد. براساس آمار و ارقام، وضعیت ابتلا به چاقی در برخی گروههای سنی مناسب نیست؛ به طوری که بنابر اعلام مسئولان وزارت بهداشت بویژه شرایط گروه سنی ۶ تا ۱۸ سال نگرانکننده است و بررسیها بیانگر این است که یک نفر از هر چهار کودک و نوجوان در این گروه سنی به اضافهوزن یا چاقی مبتلا است و در مجموع میتوان گفت که حدود ۲۲ تا ۲۵ درصد کودکان و نوجوان به اضافه وزن و چاقی مبتلا هستند.
وضعیت چاقی در کودکان ایرانی
دکتر احمد اسماعیلزاده، درباره روند بروز چاقی در کودکان و نوجوانان توضیح داد: آمار اضافه وزن و چاقی کودکان کمتر از ۵ سال، حدود ۲.۵ تا ۳ درصد است که البته این موضوع معضلی بزرگ در مقایسه با کشورهای منطقه به حساب نمیآید و با شرایط «بد» مواجه نیستیم. اگرچه وضعیت چاقی و اضافهوزن در گروه سنی کودکان کمتر از ۵ سال چندان بد نیست، اما نگران افزایش آمار چاقی در میان این گروه سنی هستیم. با توجه به روندهای تغذیهای مانند وضعیت تغذیه با شیر مادر، استفاده از شیرخشک و شرایط تغذیه تکمیلی کودکان، نگرانی درباره افزایش آمار چاقی کودکان کمتر از ۵ سال وجود دارد.
او ادامه داد: اگرچه وضعیت بروز چاقی کودکان کمتر از ۵ سال کشور نسبت به کشورهای منطقه تا حدودی مناسب است، اما شرایط گروه سنی ۶ تا ۱۸ سال نگرانکننده است و با شرایط مساعدی روبهرو نیستیم. بررسیها بیانگر این است که یک نفر از هر چهار کودک و نوجوان ۶ تا ۱۸ ساله به اضافهوزن یا چاقی مبتلا است. براساس جامعه آماری این گروه سنی میتوان گفت که حدود ۲۲ تا ۲۵ درصد کودکان و نوجوان به اضافه وزن و چاقی مبتلا هستند.
شیب افزایشی چاقی در ۶ تا ۱۸ سالهها
مدیر دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت تصریح کرد: ابتلای ۲۲ تا ۲۵ درصدی افراد ۶ تا ۱۸ ساله به اضافه وزن و چاقی به هیچوجه مناسب نیست. متاسفانه، شیب افزایش اضافه وزن و چاقی در این گروه سنی، همسو با روند جهانی در حال رشد است. افزایش چاقی کودکان و نوجوانان ۶ تا ۱۸ ساله در مولفههای ترویج فرهنگ کمتحرکی، تغییر الگوی تغذیه و سیستم آموزشی ریشه دارد.
{$sepehr_key_203987}
مدیرکل دفتر بهبود تغذیه وزارت بهداشت درباره نقش سبک زندگی در بروز اضافه وزن و چاقی گفت: اگرچه ژنتیک در تمام خصلتهای انسانها نقش دارد و ژن کودکان مبتلا به چاقی طی ۱۰ یا ۲۰ سال گذشته تغییر نکرده، اما سبک زندگی کودکان نسبت به گذشته متفاوت است. نحوه غذاخوردن، میزان فعالیت بدنی تغییر کرده و همچنین میزان استرسها افزایش یافته است. اگر بخواهیم بدانیم که سهم استرس، فعالیت بدنی و تغذیه از ابتلا به چاقی چقدر است به یک مطالعه جامع نیاز داریم.
چالشهایی در حوزه تغذیه کودکان
او درباره الگوی تغذیهای کودکان و نوجوانان تصریح کرد: دانش خانوادهها نسبت به گذشته افزایش یافته و خانوادههای بسیاری نسبت به وضعیت سلامت غذاها آگاه هستند. پرسش «اگرچه خانوادهها نسبت به چگونگی سلامت غذاها آگاه هستند، اما چرا توانایی کنترل غذای کودکان وجود ندارد؟» را مطرح میکنم و در پاسخ باید گفت که کودک غذاهای مدنظر خود را به صورت مداوم طلب میکند و خانوادهها نمیتوانند تنشهایی از این دست را کنترل کنند. کودکان و نوجوانان در خانههای نه چندان بزرگ حضور دارند و استرس تحصیلی را هم تجربه میکنند و فضایی برای فعالیت فیزیکی نیز وجود ندارد. هنگامی که تمام این مسائل را در کنار هم قرار میدهیم به چرایی علت چاقی کودکان و نوجوانان پی میبریم.
اسماعیلزاده ادامه داد: بزرگسالان نیز در روزهای عادی هفته یعنی هنگامی که در محل اشتغال خود حضور دارند، چندان به تغذیه خود توجه نمیکنند. این در حالی است که طی روزهای تعطیل و هنگامی که در خانه حضور دارند به اقلام غذایی متعددی دسترسی دارند و موادغذایی متعددی را مصرف میکنند. کودکان نیز با چنین شرایطی در تمام روزهای هفته و پس از تعطیلی مدارس مواجه هستند.
تغییر الگوی غذایی کودکان در گذر زمان
این متخصص تغذیه درباره الگوی غذایی کودکان و نوجوانان تصریح کرد: الگوی غذایی کودکان و نوجوانان نسبت به نسلهای گذشته متفاوت است. متاسفانه، غذاهای بسیار پرکالری در دسترس کودکان امروز است؛ غذاهایی که کودکان در اختیار دارند نه فقط قند و شکر فراوانی دارد بلکه میزان چربی و نمک آن نیز زیاد است. بیش از ۶۰ تا ۷۰ درصد میانوعدههای دانشآموزان شامل کیک، بیسکویت، آبمیوههای صنعتی و شیرهای طعمدار است که قند و کالری بالایی دارند.
اسماعیلزاده تصریح کرد: میزان فعالیت بدنی برای کودکان و بزرگسالان بسیار اهمیت دارد و صرفا یک پیادهروی روزانه که برای بزرگسالان توصیه میشود برای کودکان به معنای فعالیت بدنی به حساب نمیآید. کودکان میبایست حداقل یک ساعت فعالیت بدنی روزانه مانند دویدن، پریدن و بازیکردن داشته باشند. متاسفانه نه تنها تحرک را از کودکان گرفتهایم، بلکه از طرفی دیگر، فشار و استرس فراوانی به واسطه سیستم آموزشی به آنها وارد میکنیم. شرایط به نحوی است که حتی اگر فرصت فعالیت فیزیکی برای کودک در دسترس باشد باز هم فرصت فعالیت ندارد. به طور مثال، فرصت فعالیت فیزیکی در سایر شهرهای ایران برای کودکان فراهم است، اما باز هم سیستم آموزشی کشور در میان است و مانع فعالیت آنها میشود.
ضرورت سالمسازی محیط مدارس
وی با بیان اینکه وضعیت بوفههای مدارس مناسب نیست، توضیح داد: براساس تجربه جهانی، اگر محیط مدارس را سالم کنیم بر رفتار تغذیهای دانشآموزان اثر میگذاریم. قانون بوفههای مدارس تدوین شده، اما نمیتوانیم اجرا کنیم؛ به طور قطع، شکلات و آبمیوه صنعتی و سایر خوراکیهای ناسالم در بوفه مدارس عرضه میشود. توانایی برخورد با متخلفان را نداریم و هرگونه برخورد با واکنش مدیران مدارس و والدین دانشآمزوان همراه میشود. حوزه پزشکی کشور بسیار پیشرفت کرده و با تمام سیاستهای روز دنیا در حوزه سلامت آشنا هستیم، اما در حوزه اجرا با چالشهای بسیاری روبهرو هستیم و نمیتوانیم قوانین را به درستی اجرا کنیم. به طور مثال، تمام سیاستهای کنترل چاقی کودکان در کشور وجود دارد، اما توانایی اجرای آن وجود ندارد؛ چرا که همکاری بینبخشی آنچنان خوب در کشور وجود ندارد.
منبع: خبرآنلاین