به گزارش شهرآرانیوز؛ چاپ دوم «ارزشهای ادبی تاریخ بیهقی» در ۲۰۵ صفحه در انتشارات امیرکبیر راهی بازار کتاب شده است.
محمدحسن صنعتی، نویسنده کتاب، میگوید در این اثر نگاه مصححانه نداشته و تلاش کرده با مبنا قراردادن تصحیح مرحوم فیاض از «تاریخ بیهقی» که سال ۱۳۵۰ در دانشگاه فردوسی مشهد چاپ شد، ارزشهای ادبی «تاریخ بیهقی» را مشخص کند. البته این میان سعی صنعتی بر این بوده که تحقیق در ارزشهای ادبی «تاریخ بیهقی» را بدون در نظر گرفتن ارزشهای تاریخی این اثر مهم ادبیات فارسی انجام دهد.
مؤلف «ارزشهای ادبی تاریخ بیهقی» میگوید: بیهقی تا پایان زندگی خود، به طور پیوسته مشغول نگارش و پردازش آن بوده و با این حساب، تحقیق و تألیف و تحریر تاریخ بیهقی، از اول تا آخر کار، حدود ۵۰ سال زمان برده است. هدف او هم از نوشتن این کتاب، بازکردن ارزشهای ادبی کتابی تاریخی است که از امهات کتب منثور ادب فارسی به شمار میرود و از جمله کتابهای ادبی و تاریخی به یادگار مانده از دوران غزنویان است.
کتاب «ارزشهای ادبی تاریخ بیهقی» در ۳ فصل نوشته شده است که از این قرارند: «محیط زندگی ابوالفضل بیهقی و شرح حال او»، «تاریخ بیهقی، مأخذ و اثر ادبی قرن چهارم و پنجم هجری» و «سبک و زبان بیهقی».چاپ اول این کتاب مربوط به سال ۱۳۹۲ است و با مقدمهای از میرزا ملااحمد از اعضای آکادمی علوم جمهوری تاجیکستان در شهر دوشنبه همراه شده است. میرزا ملااحمد این مقدمه را همزمان با نوروز سال ۱۳۹۱ نوشته است.
{$sepehr_key_204352}
صنعتی معتقد است به رغم اهمیت کمنظیر تاریخ بیهقی، نزدیک به هزار سال عنایت چندانی به این اثر نشد و تنها در دو سده اخیر بوده که کتابی همهپسند و همهخوان شده است. این اهمیت تازهیاب را هم دکتر فیاض، جزئی از جریان تجدد ادبی تلقی میکند که با هجوم فرهنگ غربی، ضرورت خودشناسی تاریخی برای مردم ایران اهمیت حیاتی پیدا کرده است.
در بخشی از این کتاب میخوانیم: «برای نمایش هنر نویسندگی بیهقی، تاریخ او را مرحوم یوسفی به داستانی دراز مانند کرده است. داستان وقتی جذاب است و در ما اثر میکند که نویسنده، اشخاص واقعه را خوب بشناسد و هر یک از ایشان مطابق سرشت و منش خود در صحنه ماجرا به حرکت و رفتار درآید و در نتیجه برخورد آنها با یکدیگر حوادث و کشمکشها وقوع یابد. بیهقی نهتنها اشخاص داستان و سجایا و خصائل آنان را خوب به جا میآورد بلکه خواننده را نیز از احوال و افکار آنها با خبر میگرداند. گرچه در این داستان، داستانهای فراوانی درج شده، نمیتوان آن را قطعهقطعه خواند و برای اینکه معنی آن روشن گردد لازم است آن را از آغاز مطالعه نمود. در این بین، اینکه بیهقی برای بیان داستانش لحن روایتی را برگزیده که ریشه در گفتار دارد عاملی شده است تا تاریخ بیهقی که پسندیده خواص است، قابل فهم برای عوام و پسندیده و خوشخوان نزد آنها نیز باشد. میتوان گفت در تاریخ ادبیات جهان، لحن روایتی یکی از زیباترین و مؤثرترین لحنها و شگردهای کار ادبی بوده؛ خاصه که ریشه در گفتار یعنی در ذات و طبیعت آدمی دارد و به همین جهت در جان اثر میکند. نثر روایتی نیز در ادبیات و تاریخ ادبیات جهان جایگاهی ویژه و بسیار گسترده دارد. تاریخ، داستان، رمان، حکایت، قصه، حماسه و بسیاری دیگر از آثار ادبی و فرهنگی با همین نثر و لحن و شیوه نوشته شدهاند و میشوند.»
منبع: ایسنا