«چغازنبیل» به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین آثار خاورمیانه می‌درخشد؛ زیگوراتی عظیم که توسط فرمانروای ایلامی، اونتاش نپیریشا، ساخته شد و هنوز با آن پله‌ها و آجر‌های خشتی‌اش، شکوه یک تمدن چند هزارساله را زمزمه می‌کند. چغازنبیل نه‌فقط معبدی مذهبی، بلکه نمونه‌ای نادر از معماری آیینی جهان است.

شهر باستانی «شوش» نیز دروازه‌ای به هزاران سال تاریخ ایران محسوب می‌شود؛ شهری که زمانی پایتخت ایلامیان و بعد‌ها یکی از مهم‌ترین مراکز امپراتوری هخامنشی بود. کاخ آپادانا، آجرنوشته‌ها، بقایای شهر شاهی و تپه‌های باستانی شوش، همگی نشان از روزگاری دارند که این شهر مرکز سیاست، هنر و دانش روزگار بوده است.

شاهکار مهندسی خوزستان را می‌توان در «سازه‌های آبی شوشتر» جست‌و‌جو کرد؛ مجموعه‌ای شگفت‌انگیز از آسیاب‌ها، آب‌گردان‌ها، کانال‌ها و بند‌ها که نشان می‌دهد ایرانیان باستان چگونه از نیروی آب برای پیشبرد زندگی و صنعت بهره می‌گرفتند. این سازه‌ها هنوز هم با وجود تخریب‌ها و تغییرات، عظمت و پیچیدگی حیرت‌انگیز خود را حفظ کرده‌اند.