به گزارش شهرآرانیوز، سیدجواد هاشمی فشارکی استاد دانشگاه علامه طباطبایی و معاون سابق سازمان پدافند غیرعامل کشور در جدیدترین نوشتار خود که با عنوان «حیات میدان جهاد در بهشت زیرزمین» منتشر شده است، به تشریح جزئیات ناگفتهای از برنامه بازدید خود از یکی از شهرهای موشکی و مشاهدات شگفتانگیز و متفاوت خود پرداخته است. این روایت، گزیدهای از این نوشتار است.
شهر زیرزمینی، شلیک آسمانی
شهر موشکی شهریاست زیرزمینی؛ معمولاً دارای چندین ورودی و خروجی اضطراری، دو معبر شریانی اصلی، تعدادی شریان فرعی و تعدادی فضا با کاربریهای مورد نیاز است. سازه آن ازجنس بتن مسلح ضدانفجار است و در دل کوهها و اعماق دهها متری زیرزمین احداث میشود. همانند شهرها، دارای تأسیسات مولد برق اضطراری، مخازن آب و سوخت، فضای کار، فضای خدماتی و استراحت در این سازه عظیم پیچ در پیچ است.
میزان عمق سازه از سطح رویین آن و جنس سازه به گونهای است که هیچ بمبی قادر به نفوذ از بالا نیست و دهانههای ورودی آن نیز دارای چند پیچ و موجشکن است تا انفجار به تأسیسات آن آسیبی نرساند. دربهای ضدانفجار هوشمند در این شهرها کارکرد دومرحلهای دارند؛ به گونهای که هیچ موشک، پهپاد و موج انفجاری امکان ورود به داخل را نداشته باشد.
فضاهای داخل به گونهای طراحی شدهاند که امکان تعمیر، سوختگیری، خدمات، تجهیز و مهیاشدن پرتابهها برای خروج و اجرای مأموریت فراهم باشد. همچنین سنگرهای استراحت و فراغت و سرویسهای بهداشتی و فضای پخت و امکانات خوراک و زیست نیز فراهم است و برای هرگونه حادثه و خطری تجهیزات لازم پیشبینی و آموزشهای لازم ارائه شده است. چند مرکز کنترل داخل و بیرون وجود دارد که کاملاً برای زیست و فعالیت و حیات ماموریتی خود اتکاست و حتی در صورت قطع ارتباط با خارج، تا مدت بسیارطولانی فعال خواهند بود.
مختصر و مفید این است که اینجا یک شهر رؤیایی هوشمند است؛ با کنترل از راه دور، اتاق فرمان مرکزی، شلیک اضطراری از داخل، ضدپهپاد، ضدرادار، ضد تهدیدسایبری، ضد حملات شیمیایی، هستهای و رادیواکتیو، ضد عملیاتهای سابوتاژ کماندویی و البته با قابلیت زیست چندماهه بدون نیاز به بیرون و با حضور مردانی راستقامت و آهننفس که حیات جهادی دارند.
شهری با معادله معکوس
اینجا از نور طبیعی خبری نیست، ولی منور است به نور ایمان. اینجا آفتاب نمیتابد، اما خورشید ولایت پرتابش است. اینجا مهتاب نمیتابد، اما مهتاب فرماندهی عالمگیر است. اینجا ستارگان آسمان دیده نمیشوند، اما قدمگاه رزم ستارگان مجاهد است. اینجا بعد از اصابت موشک دشمن، فضا کمی غبارآلود میشود، اما از غبار فتنه خبری نیست. اینجا در ساعات خاموشی محیط کاملا تاریک است، اما دلها به نور مناجات و خداجویی میدرخشند. با تصاویری که از شهیدان حاجیزاده، باقری، سلامی و پاکپور نصب شده، اینجا معبری از نور شهدایی وجود دارد که هر نفس حاضر در آن گام برمیدارد. هوای داخل معمولا سردتر از بیرون است ولی روابط برادرانه و اخوت بسیار گرم است. اینجا صدای انفجار مهیب دشمن مایه نگرانی نمیشود بلکه لبخندی ازجنس تمسخر دشمن به همراه دارد؛ چرا که این مردان، قدرت و عنایت خدا را دیدهاند و باور دارند که آینده درخشان دنیا بدون شیطان بزرگ رقم میخورد.
در طول جنگ رمضان، متجاوزین بر این هدف متمرکز بودند که بهصورت روزانه با حجم سنگینی از بمب و موشک، دهانههای شهرهای موشکی را تخریب کنند. حتی بمبهای ضدنفر نیز بهطور گسترده در محوطه ورودی شهرها تخلیه میشد. با این حال، در طول دو جنگ ۱۴۰۴ توسط آمریکا و اسرائیل، دشمنان بشریت نتوانستند هیچ اختلالی در مأموریت شهرهای موشکی بهوجود بیاورند. این معبری برای باز شدن راه قدس، عبور از پیچ تاریخ و مقدمهساز ظهور منجی در گام دوم انقلاب خواهد بود، انشاءالله.
{$sepehr_key_206469}