ریحانه نیک، کارشناس الهیات | شهربانو، برکة، دختر ثعلبة‌بن‌عمرو، مشهور به‌ام‌ایمن، یکی از زنان ماندگار تاریخ بود، خدمتکاری که متعلق به عبدالله بن‌عبدالمطلب، پدر حضرت محمد (ص) بود و سپس به پیامبر (ص) ارث رسید.

پیامبر (ص) پس از ازدواج با حضرت‌خدیجه (س) او را آزاد کرد.‌ام‌ایمن جزو نخستین افرادی بود که به خدا و پیامبر اسلام ایمان آورد. او در جنگ احد به سربازان آب می‌رساند و به مداوای مجروحان مشغول بود. در جنگ خیبر نیز به همراه‌ام‌سلمه، یکی از بیست زنی بود که همراه با پیامبر (ص) از مدینه خارج شد.‌

ام‌ایمن راوی احادیثی هم بوده و از او روایاتی به جا مانده است.‌ او پیش از اسلام در مکه با عبیدبن‌عمرو ازدواج کرد و از او فرزندی به نام ایمن به دنیا آورد که در غزوه حنین در سپاه اسلام کشته شد. پس از درگذشت عبیدبن‌عمرو،‌ام‌ایمن با زیدبن‌حارثه ازدواج کرد. اسامة‌بن‌زید حاصل این ازدواج است.

درباره رابطه او با پیامبر (ص) نوشته‌اند نزد رسول خدا عزیز و محترم بود. پیامبر (ص) برای دیدارش به خانه او می‌رفت. می‌شنیدند که‌ام‌ایمن را مادر صدا می‌زند، و او را یکی از زنان بهشتی خواند. شاید روزی که پیامبر (ص) در بین اصحاب‌ام‌ایمن را یکی از اهالی بهشت خواند همه تعجب کردند، اما چند سال بعد، در روزگاری که محمد (ص) در میانشان نبود و همگی وصیت او را فراموش کرده بودند،‌ام‌ایمن جزو یاران انگشت‌شمار فاطمه (س)، دختر محمد (ص) ماند. او در ماجرای فدک شهادت داد که پیامبر (ص) فدک را به فاطمه (س) بخشیده است.

{$sepehr_key_206741}