به گزارش شهرآرانیوز؛ از راههای ارتباط ما با امام رضا (ع)، گشودن باب انس و الفت با حضرت، بهواسطه القابی است که ایشان به آنها شهرت دارند و مرور و بررسی آنها نشان میدهد که این القاب نه از سر حب و عنایت شیعه بلکه بهدلیل اعجازها و عنایات و الطاف حضرت است که بر سر زبانها افتاده است؛ اعجازهایی که متوقف نشده و در جنگها و بحرانها هم به کمک ما آمده است. درباره این القاب و برکاتش برای امروزمان، با حجتالاسلاموالمسلمین باقریکیا، استاد سطوح عالی حوزه علمیه خراسان، گفتوگو کردهایم.
ماه ذیالقعده، فرصت انس با امام رضا (ع) است
درمیان ماههای قمری، «ذیالقعده» بیشترین تعلق را به حضرت علیبنموسیالرضا (ع) دارد. این ماه با ولادت خواهر کریمه امام (ع) آغاز میشود، یازدهمین روز این ماه سالروز ولادت خود حضرت، بیستوسوم آن، روز زیارت مخصوص ایشان و نهایتا بیستونهمین روز از آن، سالروز شهادت ابنالرضا (ع)، حضرت جوادالائمه (ع)، واقع شده است و از اینرو، بیشترین انتساب را به حضرت ثامنالحجج (ع) دارد و فرصت انس و الفت با امام رئوف (ع) و دانستن درباره سیره حضرت و قرار گرفتن زیر سایه عنایتشان، مهیاتر است.
امامصادق (ع)، آرزوی دیدارش را داشت
اگرچه نامشان علی و لقب مشهورشان رضاست، القاب متعددی همچون غریبالغربا، ضامن آهو، قبله هفتم، امام رئوف و سلطان نیز برای ایشان شهرت و کاربرد دارد. از مهمترین القاب آن حضرت، عالم آلمحمد (ص) است که از جانب جدشان امامصادق (ع) به ثامنالائمه (ع) اعطا شد. ایشان در همان سالی که حضرت امامصادق (ع) به شهادت رسیدند، متولد شدند و اگرچه مقدرات اجازه نداد شیخالائمه (ع) نوه خود را ببینند، اما به امامکاظم (ع) فرمودند: «عالم آلمحمد (ص) در صلب شماست و او همنام جدم علیبنابیطالب (ع) است. کاش من او را درک میکردم.»
امام رضا (ع)، علم ائمه (ع) را صادر کرد
لقب عالم آلمحمد (ص) را در حالی امامصادق (ع) به نوهشان اعطا کردند که ایشان، خود علم امامت را بروز و ظهور دادند و نهضت علمیفرهنگی تأسیس کردند. در پاسخ به چرایی اختصاص این لقب برای امامرضا (ع) باید گفت اگرچه همه ائمه (ع)، علمی یکسان و همتراز با پیامبر (ص) دارند، ظهور و بروز این علم توسط امامصادق (ع) و مهمتر از آن صدور این علم توسط حضرت علیبنموسی (ع) و در جلسات مناظره با علمای ادیان، انجام شد.
وقتی مأمون از سراسر جهان اسلام، علمای اسلام و دیگر مکاتب و ادیان را جمع کرد و مناظرهای بزرگ ترتیب داد تا علم ائمه (ع) را به چالش بکشد، امامرضا (ع) بهگونهای بر همه علما و اندیشمندان غلبه کردند که پس از آن، علم اهلبیت (ع) به همه نقاط جهان اسلام، صادر شد و عالم را بهرهمند کرد.
امامخمینی (ره)، اذن قیامش را از علیبنموسی (ع) گرفت
اعجازهای امامرضا (ع)، جغرافیا را هم مرهون و مدیون کرده و به برکت هجرت و مضجع امامرضا (ع)، خطه خراسان و مشهد، پایتخت معنوی ایران شده است. با عنایات خاصه ایشان است که ما در بحرانها، جنگها و فتنهها بر دشمن غلبه کرده و از آنها پیروز بیرون آمدهایم.
ما معتقدیم که تأثیرگذاری امام در شهادت و حیات تفاوتی ندارد، لذا این انقلاب از خرداد ۱۳۴۲ تا امروز به عنایت امامرضا (ع)، مراحل و سختیهای مختلف را پشتسر گذاشته است؛ شخصا مطلع هستم که امامخمینی (ره) در نیمه خرداد ۱۳۴۲، شخصی را به نیابت از خود به خراسان فرستادند و فرمودند: «بروید و از امامرضا (ع) برای من اذن قیام بگیرید.»
حرمش، قبله هفتم حاجات است
از دیگر القاب امامرضا (ع)، شهرت به «قبله هفتم» است. بنابر نقل برخی مراجع، ما در اسلام دو قبله داریم: نخست قبله عبادت و سپس قبله زیارت؛ کعبه قبله عبادات ما و حرمهای ائمهاطهار (ع)، قبله حاجت و زیارت است که اولین آنها به شخص پیامبر (ص) تعلق دارد؛ دومین قبله، قبور مطهر ائمه بقیع (ع) است؛ سوم حرم مطهر امیرالمؤمنین (ع) در نجف است؛ چهارمین قبله کربلای معلی است؛ پنجمین قبله حرمین شریفین کاظمین است؛ ششمین قبله حرمین عسکریین (ع) در سامراست و نهایتا مرقد مطهر امامرضا (ع) در مشهد، قبله هفتم حاجات است و دلها از دور و نزدیک بهسمت آن متمایل هستند.
اعجازهای تاریخ معاصر ایران را رقم زد
تعبیر «ایران امامرضا (ع)» نیز تعارف نیست؛ چون ما یقین داریم که حضرت ثامنالائمه (ع) لحظهبهلحظه به این حکومت و نظام عنایت دارند. دو اتفاق بینظیر تاریخ معاصر با همین عنایت رقم خورد؛ یکی فروپاشی و سقوط نظام پادشاهی ۲ هزارو ۵۰۰ ساله و دوم تشکیل حکومت اسلامی که هر دو به عنایت امامرضا (ع) رخ داد؛ چون آرزو و آرمان همه ائمه (ع) بهویژه امامرضا (ع)، فروپاشی طاغوت و تشکیل حکومت دین بوده است و چهبسا حضرت رضا (ع) آرزوی امتی چنین مقاوم و درصحنه را داشتهاند که آن زمان وجود نداشت.
{$sepehr_key_207085}
تبحر در مناظره
حضرت علیبنموسیالرضا (ع) ۲۰ سال امامت را معاصر با سه دوره خلافت (هارونالرشید، امین عباسی و مأمون عباسی) برعهده داشتند. همانقدر که معاویه به مکر و حیله شهرت داشت، مأمون هم مکار بود و با ولایتعهدی میخواست چهره سیاسی امام هشتم (ع) و چهره علمی ایشان را در مناظرات تخریب کند که در هر دو هدفش شکست خورد؛ چون به جایگاه امام (ع) بهعنوان حجت خدا توجه نداشت و نمیدانست که امام، جلوه مکر حَسَن الهی است.
با همین مکر و نیز اراده الهی، جریان مناظره با علمای ادیان با گذشت نزدیک به ۱۴۰۰ سال هنوز در جهان اسلام و ادیان ابراهیمی، انعکاس و جریانسازی دارد. همچنین امامرضا (ع) در مسائل اعتقادی و علم کلام، تبحر و ورود داشتند و احادیث فقهی و اخلاقی بسیاری از ایشان به یادگار مانده است.
اعجازهای رضوی در جنگ تحمیلی سوم
تعبیر «ایران امامرضا (ع)» یعنی نهفقط مشهد بلکه ذرهذره خاک این کشور به امام رئوف (ع) تعلق دارد؛ چنانکه سردار شهید حاجقاسم سلیمانی گفت: «ایران حرم است.» اینها تعارف و ادعا نیست. ما در همه بحرانها و بزنگاههای تاریخی، سیاسی و اجتماعی، حمایت و عنایت امامرضا (ع) را درک کردهایم؛ نمونه نزدیک و امروزیاش، همین جنگ تحمیلی سوم که هم اقتدار نظامی و پاسخ قاطع و دندانشکن به دشمن و هم حضور مقتدرانه و حماسی مردم در خیابان را که طبیعی نیست و حالت اعجاز دارد، مرهون لطف و عنایت حضرت ثامنالحجج (ع) هستیم.