میرزا حمید از هنرمندان گرافیتی و خیابانی معاصر است که سالها با رنگهای اخرایی تصاویری را بر دیواره‌ محله‌های مختلف تهران مانند عودلاجان، سنگلج و حتی در شهرهایی مانند دمشق و خرمشهر نقاشی کرده است.این هنرمند اصرار دارد که کار خود را از هنرمندان گرافیتی و خیابانی معاصر و به طورکلی از هر نشانه‌ی هنر سیاسی-اجتماعی مد روز دور نگه‌ دارد. او خود را نه معترض می‌داند،نه مصلح اجتماعی. وی ویرانی را همچون صریح‌ترین و پیش‌پاافتاده‌ترین واقعیتِ تباهی می‌بیند اما علیه آن نمی‌جنگد بلکه با نقاشی‌هایش آن را تبدیل به خاطره‌ای کهن و فراموش‌شده یا رویایی هنوز دست‌نیافته می‌کند که هردو یادآور معنویتی انسانی است.