به گزارش شهرآرانیوز؛ یادداشتی که ادعا میشود متعلق به اپستین است با این جمله آغاز میشود: «ماهها مرا تحت تحقیق قرار دادند _ هیچ چیزی پیدا نکردند!» و در ادامه نوشته که نتیجه آن، طرح اتهاماتی مربوط به سالهای بسیار قبل بوده است. در بخش دیگری از یادداشت آمده است: «این یک موهبت است که آدم بتواند زمان خداحافظیاش را خودش انتخاب کند.» همچنین در یادداشت نوشته شده: «میخواید چیکار کنم؛ بزنم زیر گریه؟» و در پایان آمده است: «هیچ لذتی ندارد .... ارزشش را ندارد؟!» زیر دو عبارت آخر خط کشیده شده است.
همسلولی اپستین، نیکلاس تارتالیونه، گفته است که این یادداشت را در ژوئیه ۲۰۱۹ پیدا کرده؛ زمانی که اپستین پس از پیدا شدن در حالت بیهوش با تکهای پارچه دور گردنش، از سلول خارج شد. اپستین از آن حادثه جان سالم به در برد، اما چند هفته بعد، در سن ۶۶ سالگی، در زندانِ اکنون تعطیلشدهٔ «مرکز اصلاح و تربیت متروپولیتن» در بخش جنوبی منهتن، مرده پیدا شد
این یادداشت روز چهارشنبه توسط قاضی دادگاه فدرال ناحیهای در وایت پلینز نیویورک منتشر شد؛ قاضیای که بر پرونده همسلولی اپستین نظارت داشت. این اقدام پس از آن صورت گرفت که روزنامه نیویورک تایمز پنجشنبه گذشته از دادگاه درخواست کرد این سند از حالت محرمانه خارج شود و مقالهای منتشر کرد که در آن، تارتالیونه یادداشت و نحوه رسیدن آن به دستش را شرح داده بود.
نیویورک تایمز اعلام کرده که اصالت این یادداشت را تأیید نکرده است؛ یادداشتی که عصر چهارشنبه در پرونده دادگاه ثبت شد. در این متن، عبارتی تکرار شده _ «بزنم زیر گریه» _ که اپستین پیشتر نیز در ایمیلهایش نوشته بود. همچنین عبارت «هیچ لذتی ندارد» نیز در آن دیده میشود؛ عبارتی که اپستین در ایمیلهایش و نیز در یادداشت جداگانهای که هنگام مرگش در سلول زندان پیدا شد، استفاده کرده بود.
{$sepehr_key_210683}
سندی که روز چهارشنبه از حالت محرمانه خارج شد، حتی زمانی هم از دید عموم پنهان مانده بود که وزارت دادگستری آمریکا میلیونها صفحه سند مرتبط با اپستین را طبق قانونی جدید منتشر کرده بود. نیویورک تایمز در میان آن اسناد جستوجو کرد، اما نسخهای از این یادداشت پیدا نکرد. (سخنگوی وزارت دادگستری گفته است که این نهاد هرگز این یادداشت را ندیده بود.)
با این حال، جستوجو در آن اسناد به یک جدول زمانی مرموز دوصفحهای منجر شد که توضیح میداد چگونه این یادداشت درگیر پرونده پیچیده حقوقی تارتالیونه شده است. در آن جدول زمانی آمده بود که وکلای تارتالیونه اصالت یادداشت را تأیید کردهاند، هرچند توضیحی درباره چگونگی این تأیید ارائه نشده بود.
تارتالیونه، افسر سابق پلیس در بریارکلیف مانور نیویورک، هنگام انتظار برای محاکمه در پرونده قتل چهار نفر، همسلول اپستین بود. او در مصاحبههای تلفنی اخیر با نیویورک تایمز از زندانی در کالیفرنیا گفت که پس از انتقال اپستین از سلول، این یادداشت را داخل یک رمان مصور پیدا کرده است. او گفته: «کتاب را باز کردم تا بخوانم و یادداشت همانجا بود.» به گفته او، یادداشت روی تکهای کاغذ زردرنگ نوشته شده بود که از یک دفترچه حقوقی جدا شده بود.
پزشکی قانونی شهر نیویورک مرگ اپستین را خودکشی اعلام کرده است. در سالهای پس از آن، افشای نقصهای امنیتی در زندان باعث شکلگیری نظریههای بیپایانی درباره نحوه مرگ او و احتمال قتلش شده است.
وقتی مسئولان زندان پس از حادثه ژوئیه درباره آثار قرمز روی گردن اپستین از او سؤال کردند، او ابتدا گفت که تارتالیونه به او حمله کرده و خودش قصد خودکشی نداشته است. تارتالیونه مدتهاست این ادعا را رد کرده و اپستین بعداً نیز به مسئولان زندان گفته بود که «هیچ مشکلی» با همسلولیاش نداشته است.
تارتالیونه گفته این یادداشت را به وکلایش داده، چون فکر میکرد اگر اپستین همچنان ادعا کند که او قصد آسیبرساندن به وی را داشته، این مدرک میتواند به کارش بیاید. تارتالیونه در سال ۲۰۲۳ محکوم شد و اکنون در حال گذراندن چهار حکم حبس ابد است. او همچنان بر بیگناهی خود تأکید دارد و به حکم صادرشده اعتراض کرده است.
ظاهراً این یادداشت بعدها بخشی از یک اختلاف حقوقی طولانی میان وکلای تارتالیونه شد. طبق اسناد پرونده، مدارک مرتبط با این اختلاف برای حفظ محرمانگی رابطه وکیل و موکل مهر و موم شده بودند.
مشخص نیست قاضی کاراس دقیقاً چه زمانی از وجود این یادداشت مطلع شده است. در جدول زمانی پرونده آمده که وکلای تارتالیونه عکسی از یادداشت را روی یک تلفن همراه داشتند. طبق نامهای که چهارشنبه توسط دادگاه منتشر شد، آنها نسخه اصلی یادداشت را در ماه مه ۲۰۲۱ _ تقریباً دو سال پس از مرگ اپستین _ به دادگاه تحویل دادند.
پیش از انتشار عمومی یادداشت، قاضی کاراس از طرفین پرونده خواست دیدگاه خود را درباره درخواست نیویورک تایمز برای علنیشدن اسناد ارائه دهند. دفتر دادستانی آمریکا در منهتن، که تارتالیونه را تحت پیگرد قرار داده بود، در نامهای به قاضی اعلام کرد که با انتشار یادداشت مخالفتی ندارد؛ زیرا متهم پیشتر داوطلبانه درباره آن اظهارات عمومی کرده بود و «محرمانهماندن اسناد به نفع تارتالیونه بوده است.»
دادستانها نوشتند: «در مقابل، به نظر میرسد منافع عمومی نیرومندی درباره شرایط مرگ اپستین وجود دارد.»