به گزارش شهرآرانیوز، زیارت حضرت علیبنموسیالرضا (ع)، هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، از والاترین اعمال عبادی و معنوی در فرهنگ شیعی به شمار میرود. این زیارت که در جوار بارگاه ملکوتی ایشان در شهر مقدس مشهد انجام میشود، نهتنها جلوهای از ارادت به خاندان عصمت و طهارت است، بلکه دریچهای بهسوی تعالی روح و تقرب به پروردگار متعال بهحساب میآید. در میان ایام سال، برخی زمانها بهدلیل ارتباط ویژه با زندگی، شهادت یا مناسبتهای مرتبط با آن حضرت، از فضیلت و اهمیت مضاعفی برخوردارند که در این گزارش به مهمترین آنها اشاره میشود.
یکی از بافضیلتترین زمانها برای زیارت امام رضا (ع)، ماه رجب است. بر اساس روایتی که امام جواد (ع) خطاب به محمدبنسلیمان بیان فرمودهاند، زیارت قبر پدر بزرگوارشان در این ماه، حتی از انجام حج واجب و حج تمتع برتر و افضل است. هرچند در این روایت روز خاصی تعیین نشده، اما تمام ماه رجب بهعنوان زمانی ممتاز برای زیارت رضوی معرفی شده است.
مشهورترین تاریخی که علمای شیعه برای ولادت امام رضا (ع) ذکر کردهاند، روز یازدهم ماه ذیالقعده (سال ۱۴۸ هجری قمری) است. این روز از دیرباز مورد توجه ویژه زائران بوده و جلوهای از شادی و تجدید میثاق با آن حضرت به شمار میرود.
در مقابل، زمان شهادت مظلومانه ایشان نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. اگرچه اقوال متعددی در این زمینه وجود دارد، اما بیستوسوم ذیالقعده در سنت زیارتی شیعیان، بهویژه در میان فارسیزبانان و کتب قدیمی، شهرت خاصی دارد. در این روز، زیارت حضوری یا از دور همراه با خواندن زیارتنامههای مأثور بسیار سفارش شده است. همچنین پایان ماه صفر نیز بهعنوان قول مشهور دیگری برای شهادت آن حضرت شناخته میشود.
دو روز مهم دیگر که بهطور ویژه با امام رضا (ع) مرتبط هستند عبارتند از ششم ماه رمضان (سال ۲۰۱ هجری) این روز بهعنوان روز ولایتعهدی آن حضرت توسط مأمون عباسی ثبت شده است. سیدبنطاووس (ره) نماز ویژهای برای این روز نقل کرده و علامه مجلسی (ره) نیز تأکید نمودهاند که شایسته است این نماز پس از زیارت بارگاه رضوی خوانده شود.
بیستوپنجم ذیالقعده (روز دحوالارض). اگرچه این روز در تقویم اسلامی عمومی است، اما بهدلیل روایات خاص امام رضا (ع) درباره فضیلت روزه و وقایع آفرینش در این روز، و همچنین تأکید میرداماد (ره) بر زیارت ایشان، به روزی ویژه برای زائران رضوی تبدیل شده است.
{$sepehr_key_211399}
علاوه بر موارد فوق، تاریخهای دیگری نیز بر پایه نقلهای تاریخی، گزارشهای ورود یا خروج حضرت از مرو، و وقایعی مانند تشرف ریانبنشبیب رواج یافتهاند که از آن جمله میتوان به یازدهم ربیعالأول، دهم ربیعالثانی، اول، پنجم و هفتم رمضان، دهم ربیعالأول، و یازدهم و پانزدهم ذیالحجه اشاره کرد. هر یک از این روزها فرصتی گرانبها برای زائران است تا با حضور در حرم مطهر، به راز و نیاز با امام مهربانیها بپردازند.
زیارت امام رضا (ع) افزون بر انتخاب زمان مناسب، آداب ویژهای دارد که رعایت آنها برکات معنوی را دوچندان میکند. مهمترین این آداب عبارتند از غسل زیارت که به نیت ورود به حرم مطهر انجام میشود. اذن دخول یعنی ایستادن برابر درب حرم و اجازه گرفتن برای ورود به بارگاه مقدس با خواندن دعاهای مأثور. خواندن زیارتنامههای معتبر مانند زیارت امینالله، زیارت جامعه کبیره یا زیارت مخصوصه امام رضا (ع). خواندن دو رکعت نماز زیارت – ترجیحاً در رواقهای مستحب – که به نماز تحیت حرم معروف است. توجه به سیره اخلاقی و علمی امام (ع) در هنگام زیارت و تجدید عهد با ایشان. اهداى صلوات و هدیه به محضر مبارک حضرت و طلب حاجت از خداوند به واسطه مقام ایشان. خودداری از بلند حرف زدن، مزاحمت برای دیگر زائران و رعایت کامل ادب و احترام در حریم حرم.
در پایان، زیارت امام رضا (ع) فرصتی برای توبه، خودسازی و تجدید عهد با ارزشهای ناب اسلامی و رضوی است. رعایت آداب ظاهری و باطنی زیارت از غسل و اذن دخول گرفته تا خواندن زیارتنامههای مأثور و نماز زیارت این سفر آسمانی را به تجربهای دگرگونساز تبدیل میکند. امید که همه زائران حضرت از برکات این زیارت در هر زمانی، بهویژه در ایام ویژه یادشده، بهرهمند شوند.