سیده اعظم التفاتی فاز| شهرآرانیوز؛ ۲۵ اردیبهشت روز حکیم فردوسی است و چه نیکوست که در این روز یاد کنیم از سخنان فاخر رهبر شهیدمان در سال ۱۳۹۰ در باره پاسداشت مقام فردوسی حکیم آنجا که تأکید کردند: شاهنامه تنها یک اثر حماسی نیست، بلکه کتابی سرشار از حکمت و معارف دینی است.

اما چگونه یک اثر اسطوره‌ای می‌تواند حامل پیام دین باشد؟ پاسخ در نگاه متفاوت فردوسی به اسطوره است. اسطوره در نگاه فردوسی و در شاهنامه او، ابزاری برای انتقال ارزش‌ها و جهان‌بینی ارزش محور اوست. فردوسی با نگاهی توحیدی، اسطوره‌های کهن را بازتعریف کرد و آنها را به نماد‌هایی از تقابل عدالت و ظلم تبدیل نمود.

او از اسطوره به عنوان قالبی برای ریختن معارف دینی استفاده کرد.

فردوسی، در دورانی که زبان‌های پیچیده کلامی و فقهی برای عموم مردم دشوار بود، با استفاده از جذابیت روایت‌های حماسی، مفاهیمی، چون عدالت، عقل و اخلاق را در قالب هویت ملی و اسطوره‌های جمعی به مردم عرضه کرد. او با این کار ثابت کرد که دین می‌تواند در دل فرهنگ و حماسه نیز جاری شود.

امروزه، الگوبرداری از هنر حماسی فردوسی برای هنرمندان و فرهنگ‌سازان ضرورت دارد.

همان‌طور که رهبر شهیدمان اشاره کردند، اگر می‌خواهیم تأثیرگذار باشیم، باید معرفت دینی را با زبان روز (سینما، رمان، بازی‌های رایانه‌ای و...) بازآفرینی کنیم. شاهنامه به ما می‌آموزد که اسطوره، آینه‌ای برای بازتاب حکمت دینی در جان ملت‌هاست؛ همان چیزی که فردوسی را از یک داستان‌گوی ساده به مقام یک «حکیم» رساند و اثرش را از قرن چهارم تا کنون زنده و پرطرفدار نگاه داشته است.

{$sepehr_key_212633}