به گزارش شهرآرانیوز؛ ازجمله پناههای روایی و دعایی که به وقت بحران و سختی به آن رجوع میکنیم و متوسلش میشویم، حدیث شریف کساست که اگرچه از گذشته جزو ریسمانهای محکم ما در توسل به ساحت اهلبیت (ع) بوده است، در جنگ تحمیلی سوم و پس از بمبارانهای شدید دشمن و توصیههای بزرگان به مداومت بر قرائت آن، بیش از هر زمان دیگر، عموم مردم به این حدیث متوسل شدهاند و قرائت فردی و جمعی آن، کمکم به سنت متداول شبهای حماسه خیابان، تبدیل شده است. در ادامه، اهمیت و آثار این میراث ارزشمند روایی را مرور میکنیم.
افراد و منابعی که حدیث شریف کسا را نقل کردهاند، از شخصیتهای بزرگ و چهرههایی هستند که در وثوق آنها تردیدی نیست؛ کسانی همچون علامهحلی، شیخطوسی، شیخمفید و کتبی مثل ارشادالقلوب و احقاقالحق. محتوای این حدیث شریف در دیگر احادیث و روایات نیز نقل و تأیید و در حد تواتر از ائمه معصوم (ع) نقل شده است. علاوهبر این، مضامین بلند حدیث، کاملا بر آیات قرآن و احادیث معتبر، منطبق است و همین، صحت آن را بیش از پیش تأیید میکند.
برای حدیث کسا، آثار و برکات بسیاری بیان شده که بهترین مشوق برای انس دائمی با آن است؛ مثل نزول رحمت الهی. در پایان این حدیث، پیامبر اکرم (ص) از برکات ذکر آن در محافل و مجالس خبر میدهند و میفرمایند:
«.. سوگند بدان خدایى که مرا به حق به پیامبرى برانگیخت و به رسالت و نجات دادن (خلق) برگزید، که ذکر نشود این خبر (و سرگذشت) ما در انجمن و محفلى از محافل مردم زمین، که در آن گروهى از شیعیان و دوستان ما باشند جز آنکه بر ایشان رحمت الهی نازل شود.» این وعده رسول خدا (ص)، پرده از آثار شگفتانگیز این حدیث شریف برمیدارد.
دومین اثر این حدیث که بازهم شخص پیامبر (ص) در متن به آن اشاره میکنند، رفع هموغم از دلها و رسیدن به خواستهها و حاجات است؛ چنانکه در فراز پایانی آن میخوانیم: «.. وَفیهِمْ مَهْمُومٌ اِلّا وَ فَرَّجَ اللهُ هَمَّهُ وَلا مَغْمُومٌ اِلاّ وَکَشَفَ اللهُ غَمَّهُ وَلا طالِبُ حاجَه اِلاّ وَقَضَى اللهُ حاجَتَهُ» پیامبر (ص) قسم میخورند «جاییکه دوستان و شیعیان اهلبیت (ع) باشند و این حدیث خوانده شود، اندوهناکی نیست مگر آنکه خدا اندوهش را برطرف کند، غمگینی نیست مگر آنکه خدا غمش را بگشاید و حاجتمندی حضور ندارد، جز آنکه خدا حاجتش را برآورده میکند.» گویی با یک تیر، صدها نشان زده میشود و راههای طولانی، میانبر میشود.
یکی از آثار مهم حدیث کسا، ایجاد و افزایش برکت در مکان است؛ یعنی قرائت آن، سبب افزایش روزی حلال، رونق کسبوکار و احساس رضایت و آرامش در محیط میشود. از رسول خدا (ص) نقل است که فرمودند: «هر گروهی از مسلمانان، گردهم آیند و فضایل آلمحمد (ص) را نقل کنند، فرشتگان از آسمانها فرود میآیند و به جمع آنها میپیوندند.
وقتی آن گروه متفرق میشوند و فرشتگان به آسمانها بالا میروند، دیگر ملائکه از آنها میپرسند: بوی خوشی از شما استشمام میکنیم که نظیر آن را تاکنون احساس نکردهایم. آنها در پاسخ میگویند: ما در مجلسی بودیم که اخبار آلمحمد (ص) در آن نقل میشد. آن ملائکه میگویند: ما را هم به آنجا ببرید تا از باقیمانده عمر آن مجلس، بهره ببریم.»
{$sepehr_key_212988}
علاوهبر روایات، بزرگان هم بر قرائت و مداومت بر حدیث کسا توصیه مؤکد کردهاند؛ مرحوم آیتاللهالعظمی بهجت (ره) که توصیهها و دستورالعملهای عرفانیاش مورد اقبال و راهگشای مؤمنان است، ارادت و توجه عجیبی به حدیث کسا داشت. ایشان بارها میگفت: «عجایب و غرایبی در حدیث کساست؛ خدا میداند کسی که این حدیث را بخواند، چه چیزهایی را خواهد دید.»
ایشان معتقد بود که ختم حدیث کسا برای شفای بیماران و رفع اختلافات خانوادگی، معجزه میکند. توصیه میکرد که اعضای خانواده دورهم جمع شوند و این حدیث را با صدق نیت قرائت کنند تا آتش فتنهها خاموش و صمیمیت، جایگزین آن شود.
نقل است در دوران جنگ تحمیلی هشتساله، آیتالله بهاءالدینی به شهر درود سفر کرد که بهشدت توسط دشمن بعثی بمباران میشد؛ حاجآقا شوشتری، امامجمعه شهر، خدمت ایشان رسید و برای رهایی از این وضعیت، دستورالعملی خواست. آن عارف واصل گفت: مادرم حضرت زهرا (س) فرمودند: «به مردم بگویید حدیث کسا بخوانند.»
بعد از آن، مردم درود بر خواندن حدیث کسا مداومت کردند و شهر، دیگر بمباران نشد! امامجمعه میگفت: همان زمانها خلبانی را گرفتند که در مصاحبه گفت: «یکی از مأموریتهای ما شهر درود بود. از دور شهر را میدیدم، ولی وقتی به نقطه هدف میرسیدم، انگار دریا بود و بمبها را جای دیگری خالی میکردم!».
حدیث کسا همچنین دارای آثار و جنبههای تربیت دینی فرد و جامعه است؛ زیربنای تربیت دینی موفق، پیوند عاطفی و محبتآمیز با الگوهای کامل است که در تشیع، معصومین (ع) هستند؛ حدیث کسا، مصداق عینی آیه مودت «قُل لّاأَسأَلُکُم عَلَیهِ أَجراً إِلَّاالمَوَدَّه فِیالقُربی» است و خواندن آن، محبت پنجتن (ع) را در قلب خواننده، ایجاد و تقویت میکند؛ محبتی که نیرومندترین عامل در الگوگیری از آن حضرات است.
علاوهبر این، به ما میآموزد که دینداری، صرفا فردی نیست، بلکه در جمع صالحان معنا مییابد. برکاتی مثل رفع غم، استجابت دعا و مغفرت فرشتگان، در جمع شیعیان و محبان آلالله (ع) رقم میخورد که ضرورت همنشینی با مؤمنان و تشکیل جمعهای معنوی را بیشتر آشکار میکند.