به گزارش شهرآرانیوز، ذخایر استراتژیک نفت آمریکا یا SPR، در واقع «بیمه‌نامه انرژی» ایالات متحده است؛ ذخایری که دولت آمریکا در زمان بحران‌های نفتی، جنگ، اختلال عرضه یا جهش قیمت از آن استفاده می‌کند تا بازار انرژی را آرام کند.

حسین میرزایی در گزارشی نوشت که ظرفیت اسمی این ذخایر حدود ۷۲۷ میلیون بشکه است و در غار‌های نمکی زیرزمینی در لوئیزیانا و تگزاس نگهداری می‌شود. اما نکته مهم اینجاست که ظرفیت اسمی با موجودی واقعی فرق دارد. آمریکا روی کاغذ ظرفیت بزرگی دارد، اما موجودی واقعی ذخایر آن امروز حدود ۳۷۴ میلیون بشکه است؛ یعنی تقریباً فقط نیمی از ظرفیت پر است.

دلیل این کاهش شدید، آزادسازی گسترده نفت در سال‌های اخیر است؛ مخصوصاً بعد از جنگ اوکراین، زمانی که آمریکا برای کنترل قیمت انرژی و کاهش فشار تورمی، بخش بزرگی از ذخایر استراتژیک خود را وارد بازار کرد. در نمودار هم مشخص است که بعد از سال ۲۰۲۲، موجودی SPR سقوط سنگینی داشته و به پایین‌ترین سطح خود از میانه دهه ۱۹۸۰ رسیده است.

معنای این اتفاق ساده است؛ آمریکا برای کنترل بحران قبلی، بخشی از ابزار دفاعی خود در بازار نفت را مصرف کرده است.

این موضوع در شرایط عادی شاید خیلی مهم به نظر نرسد، اما اگر دوباره شوک بزرگی در بازار نفت رخ دهد، مثل تنش در خلیج فارس، اختلال در تنگه هرمز، حمله به زیرساخت‌های انرژی یا کاهش عرضه جهانی، دست آمریکا برای آرام کردن بازار مثل گذشته باز نیست.

از این رو کاهش ذخایر استراتژیک فقط یک عدد فنی نیست؛ یک سیگنال ژئوپلیتیکی است. هرچه SPR پایین‌تر باشد، اقتصاد آمریکا نسبت به شوک‌های نفتی آسیب‌پذیرتر می‌شود و هر جهش نفت می‌تواند سریع‌تر به تورم، قیمت بنزین، هزینه حمل‌ونقل و فشار سیاسی داخلی منتقل شود.

مسئله اصلی این نیست که آمریکا چقدر ظرفیت ذخیره‌سازی دارد؛ مسئله این است که در روز بحران، واقعاً چقدر نفت در مخازن باقی مانده است.

{$sepehr_key_214842}