رسانه هیچ وقت کهنه نمی‌شود. از رده نمی‌توان خارجش کرد. همزاد و حتی همذات زندگی است. تا زندگی جاری است، رسانه‌ها سوسو می‌زنند. پس به جرئت می‌توان گفت که رسانه هم باید بماند و هم «خوب» بماند. این خوب بودن را می‌شود بار‌ها معنایابی و معناخوانی کرد. به تعداد ساحت‌هایی که در آن نقش دارد می‌توان این خوب بودن را مطالبه کرد. یک تأمل کوتاه به ما می‌گوید که

رسانه و گونه کاغذی آن روزنامه، در همه ساحت‌های زندگی نقش سازنده دارد. پس باید فهرست خوبی هایش را هر روز درازدامن‌تر دید. اینکه بر خوب بودن این همه تأکید دارم به این دلیل است که نتایج به ناخوبی میل کردن گاه به گاه برخی‌ها را، به عنوان عضوی از هیئت منصفه دادگاه جرائم سیاسی و مطبوعاتی، در زندگی دیگران لمس کرده‌ام. البته خوبی‌های فراوانی را که در نتیجه کار رسانه شکل گرفته است هم بسیار دیده‌ام و اگر قرار باشد به قلم در بیاورم برایش یک بازه ۳۵ ساله می‌خواهم به تعداد سالی که در این حرفه مقدس، تنفس و تلمذ و تحریر کرده‌ام.

این، اما پیراهنی سفید است بر تن مطبوعات که یک نقطه سیاه و حتی خاکستری هم در آن به چشم می‌آید. همین هم دیده و دل را می‌آزارد. من شاهد اشک‌های یک مدیر صاحب کارنامه و رجلی سیاسی بوده‌ام که از بی تقوایی یک شبه رسانه مثل باران بهاری جاری بود. من گواه بودم که کلمات گاهی سخت‌تر از سنگ از افراد، سر شکسته است. زخم سنگ بالاخره التیام می‌یابد، اما از جای زخم کلمه همیشه خون تازه می‌جوشد.

اینجاست که ما اهالی رسانه باید حواسمان به همه کلماتمان باشد. در حق دیگران، در روایت رویدادها، در گزارش حوادث و. دقیقا چنان با دقت رفتار کنیم که می‌خواهیم دیگران درباره ما بدان شیوه ملتزم باشند. ما نگهبان آبروی مردمیم. حافظان امنیت روانی جامعه نیز هم. در عین حال بایستگی‌های حرفه‌ای هم در میان است و نظارت فراگیر ملی ما را در شمار آمران به معروف و ناهیان از منکر، صاحب نقش کرده است.

{$sepehr_key_215368}

اقتضای این دوگانه هم نوشتن و روایت سازی است و هم پرهیز از برسازی روایت. اولی به گوهر صداقت غنی سازی شده است و دومی بی بهره از صداقت است. در میان قفسه‌های جنگ روانی دسته بندی می‌شود که ساحت رسانه اخلاق مدار از آن باید پاکیزه بماند. ما باید با کاشت صداقت اعتماد کسب کنیم. با به گردش درآوردن سرمایه اعتماد، اعتبار بیابیم و بر آن بیفزاییم. 

این گوهر قیمتی را هم در خدمت اصلاح جامعه به کار گیریم. این باعث می‌شود که رسانه ما در گونه‌های متنوع به ویژه روزنامه همچنان بماند و این مانایی با توسعه اثرگذاری هم همراه باشد. باری، خوب بودن ماندگاری را تضمین می‌کند. این خوب بودن هم در همه ساحت‌های حرفه‌ای، اخلاقی، آینده پژوهی و. باید جلوه گری کند. با روشن بودن چراغ روزنامه است که شب‌ها نمی‌توانند روز‌ها را به تاریکی فرو برند. این روزهایند که با روزنامه راه را به سمت روشنی و موفقیت هموار می‌کنند.