این روز‌ها بیشتر از غذا، درس و مشق روی میز‌های رستوران آقای بیابانی جریان دارد. در خیابان رسالت، میان یکی از همان محله‌هایی که خیلی‌ها فقط فقرش را می‌بینند، رستوران حسین آقا این روز‌ها شکل دیگری گرفته است. جایی که روزی بوی جوجه و کباب از آشپزخانه‌اش بیرون می‌زد، حالا پر شده از صدای دیکته، جدول ضرب و ورق خوردن کتاب‌ها. سفره‌ای که برای غذا پهن می‌شد، حالا دفتر مشق و کتاب ریاضی و نقاشی روی خودش جا داده است. بچه‌ها پشت ویترین مغازه، کنار آشپزخانه و میان صندلی‌های رستوران نشسته‌اند و معلم پای وایت‌برد درس می‌دهد. اینجا، وسط همه سختی‌ها، آدم‌ها هنوز دست هم را می‌گیرند. هنوز کسی خانه‌اش، رستورانش و دلش را برای بچه‌های محل باز می‌کند تا شاید آینده، کمی روشن‌تر از امروز باشد.