تولید آثار بدون شعارزدگی چگونه امکان‌پذیر است؟

به گزارش شهرآرانیوز؛ مراسم یادبود شهدای مدرسه میناب با عنوان «حضور، غیاب» از دوشنبه (۴خردادماه) در خانه هنرمندان آغاز به کار کرده است.

در این برنامه علاوه بر اجرای نمادین پرویز پرستویی در نقش معلمی که یکی یکی نام شاگردان مدرسه میناب را حاضری می‌زد، مرضیه برومند و شیدا خلیق هر کدام در شب‌های مختلف در مورد بچه‌های میناب اجرای خود را به روی صحنه می‌برد.

در حاشیه این برنامه، محمدمهدی عسگرپور -مدیرعامل خانه هنرمندان ایران- در پاسخ به ایسنا در مورد فعالیت هنرمندان در شرایط خاص اجتماعی گفت: به هر حال در مناسبت‌های مختلف، فضاهای متنوعی ایجاد می‌شود که گاهی اوقات ممکن است با غم همراه باشد و گاهی اوقات با شادی. همواره این بخش فرهنگ و مشخصاً هنر است که می‌تواند کارکردهای متفاوتی نسبت به تمام عرصه‌های دیگر ایجاد کند.

وی با بیان اینکه در سال ۱۴۰۴ با جنگ ۱۲ روزه و بعد جنگ رمضان مواجه بودیم، تصریح کرد: به نظر می‌آید که این دو جنگ فضاهای متنوع و جدیدی پیش روی تمام ایرانیان ایجاد کرده است. شناسایی بخش‌های مختلف این ماجرا و معرفی درست آن؛ در واقع ایجاد احساساتی است که شاید بخشی از آن، گمشده ما هم باشد.

عسگرپور افزود: وقتی ما راجع به وطن صحبت می‌کنیم، به نظر می‌آید که در این ماجرای اخیر، رنگ و بویش خیلی متفاوت شده با آن چیزی که سال‌های قبل‌تر تجربه کرده بودیم؛ تا زمانی که مثلاً ما هشت سال درگیر جنگ بودیم با حکومت بعث عراق. وقتی همه این‌ها را آدم مرور می‌کند، احساس می‌کند که با یک فضای جدید و متفاوتی مواجهیم که طبیعتاً هم هنر و هم هنرمندان اساساً در این بخش می‌توانند نقش جدی داشته باشند.

رییس هیات مدیره خانه سینما خاطرنشان کرد: این نقش فقط برای ضبط این ماجراها که حافظه تاریخ است، نیست؛ بلکه به نظر من برمی‌گردد به ایجاد روحیه همگرایی، تاب‌آوری اجتماعی و همه آنچه که در ارزش‌های ما اساساً وجود دارد.

وی با اشاره به سابقه تاریخی هنر در کشور گفت: سابقه نشان داده که در حوزه‌های مختلف هنر - حالا بخش سینما، هنرهای نمایشی، موسیقی، هنرهای تجسمی - هر وقت که در این جهت قرار گرفته‌اند و هنرمند دغدغه‌مند در این مسیر قرار گرفته، کارکردهای شگفت‌آوری داشته که آثار ماندگاری هم در این حوزه به وجود آمده که همچنان از آن‌ها در طول این سال‌ها یاد می‌شود.

{$sepehr_key_216234}

عسگرپور تأکید کرد: بنابراین من فکر می‌کنم که این هم نیاز اجتماعی است و هم سابقه تاریخی ما نشان می‌دهد. به هر حال ما کشوری هستیم که هنرمندان درجه یکی داریم که علاقمند به کار در این حوزه هستند، امیدوارم که این فضا ایجاد بشود. البته که بخشی از آن واقعاً به حاکمیت برمی‌گردد که بتواند فضای مناسب و درستی را ایجاد کند، به دور از شعارزدگی و کلیشه‌های رایج، تا ما بتوانیم با کارهای جذاب و متنوع مواجه باشیم.

منبع: ایسنا