در جنوب مشهد، از حوالی بولوار نماز تا محله آب و برق، معادن سنگ «هرکاره» با رگه‌های سرپانتین هنوز فعالند. امروزه تنها دو یا سه معدن باقی مانده که سنگ‌ها را استخراج و با کامیون به کارگاه‌ها می‌برند. در کارگاهی نزدیک تپه سلام، دستگاه‌های تراش با صدای مداوم، سنگ‌های خام را به ظروف دیزی سنگی تبدیل می‌کنند. فضای کارگاه پر از گرد سنگ سفید و بوی خاک مرطوب است. دستان ماهر کارگران، لایه‌های سنگ را می‌تراشند تا فرم نهایی ظرف پدیدار شود. اینجا هنر سنگ‌تراشی، سختی کوه را با مهارت انسان نرم می‌کند. روایت سنگ‌تراشان محلی، مسیر پرپیچ‌وخم سنگ از دل کوه تا خانه‌های ما را نشان می‌دهد؛ مسیری که امروز با تغییرات شهری و مشکلات اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کند و بقای این هنر دیرینه را با چالش مواجه ساخته است.