شهرآرانیوز؛ اگرچه ویژگیهای فنی و فیزیکی رایس به طور گستردهای شناخته شده است، اما بخش عمدهای از اوجگیری رایس ناشی از ذهنیت استثنایی اوست که در طول دوران حرفهایاش به خوبی شکل گرفته است.
رایس در فضای عمومی به عنوان شخصیتی بشاش و شوخطبع در رختکن شناخته میشود، اما نزدیکانش او را فردی به شدت رقابتطلب توصیف میکنند. در آرسنال، به دلیل تأثیری که روی همتیمیها و کادر فنی دارد، اغلب او را «کنترلکننده انرژی مثبت» تیم مینامند، اما در پسِ این شخصیت خونسرد و صمیمی، اشتیاقی بیامان برای پیشرفت و پیروزی نهفته است. این روحیه رقابتطلبی حتی به تنشهایی با دیگر ستاره انگلستان مثل جود بلینگام منجر شده است، چرا که هر دو به عنوان رهبران آینده تیم ملی انگلیس دیده میشوند.
شکلگیری ذهنیت و کنترل احساسات
یکی از چهرههای تأثیرگذار در روند پیشرفت رایس، متیو آپسون، مدافع سابق آرسنال و تیم ملی انگلستان، بود که در سالهای اولیه حضور رایس در وستهام مربیگری و هدایت او را بر عهده داشت. آپسون بر اهمیت زبان بدن و کنترل احساسات تأکید میکرد. رایس در جوانی اغلب اجازه میداد اشتباهات بر اعتمادبهنفس و عملکردش تأثیر بگذارد. یک نمونه بارز در جریان شکست مقابل نیوکاسل رخ داد؛ زمانی که یک اشتباه او منجر به گل شد و ناامیدی و سرخوردگیاش چنان آشکار بود که اسلاون بیلیچ سرمربی وقت وستهام او را در بین دو نیمه تعویض کرد. این تجربه در ذهن رایس ماندگار شد و به درسی برای کنترل احساسات تحت فشار توسط او تبدیل گشت.
طبیعت احساسی رایس همچنان یک ویژگی تعیینکننده در اوست، اما او یاد گرفته است که آن را به شکل مؤثرتری هدایت کند. میکل آرتتا، سرمربی آرسنال او را تشویق کرده است که به جای تسلیم شدن در برابر احساساتش، از آنها به عنوان یک اهرم استفاده کند. جاهطلبی رایس بسیار بزرگ است؛ او به طور علنی از رویای رسیدن به بالاترین قلههای فوتبال، از جمله کسب توپ طلا صحبت کرده است. شعار شخصی او این است که هیچ محدودیتی برای آنچه میتواند به دست آورد وجود ندارد و او هر فصل خود را به چالش میکشد تا راههای جدیدی برای پیشرفت بیابد.
کسانی که در دوران نوجوانی، مربیگری رایس را بر عهده داشتند، اغلب از ذهنیت او به عنوان بزرگترین نقطه قوتش یاد میکنند. آنها تاکید میکنند که او مشتاق یادگیری بود، با دقت به توصیهها گوش میداد و مدام به دنبال بهبود خود بود. بخش زیادی از این نگرش از پدرش یعنی شان رایس نشأت میگرفت؛ فوتبالیست سابق نیمهحرفهای که به جای اعمال فشار، راهنماییهای آرامشبخشی به او ارائه میداد. رایس همچنین به طور فزایندهای به عملکرد ذهنی علاقهمند شده و درک کرده است که تمرین دادن به ذهن، به اندازه تمرین دادن به جسم اهمیت دارد.
لحظات سرنوشتساز در اروپا و لیگ داخلی
یک لحظه تعیینکننده در رشد رایس، در جریان بازی یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا بین آرسنال مقابل رئال مادرید رقم خورد. در دیدار برگشت در سانتیاگو برنابئو، او در ابتدا به دلیل خطا روی کیلیان امباپه با یک کارت زرد و دادن ضربه پنالتی به حریف مواجه شد. رایس به جای واکنش احساسی، آرام ماند و دلایل خود را به داور ارائه کرد. پس از بازبینی ویدئویی (VAR)، هم پنالتی و هم کارت زرد لغو شدند. آرسنال صعود کرد و رایس عملکرد درخشان دیگری از خود به نمایش گذاشت. این اتفاق نشان داد که او در مقایسه با سالهای جوانیاش، چقدر از نظر احساسی بالغ شده است.
تابآوری و سرسختی او در مسابقات داخلی نیز خود را نشان داده است. به دنبال یک شکست تلخ مقابل منچسترسیتی، در حالی که همتیمیهایش ناامیدی شدیدی را نشان میدادند، رایس سرکش و مبارزهطلب باقی ماند و در حالی که دوربینها روی چهرهاش بودند تأکید کرد که رقابت برای قهرمانی هنوز تمام نشده است. این اعتمادبهنفس بعداً زمانی جنبه نمادین پیدا کرد که آرسنال در نهایت به مقام قهرمانی رسید و هواداران جملات او را به یک شعار محبوب استادیومی تبدیل کردند.
{$sepehr_key_217016}
زندگی شخصی و رویکرد حرفهای گام به گام
خارج از دنیای فوتبال، رایس فردی بسیار اجتماعی و خوشبرخورد است. او اغلب با هواداران وقت میگذراند و از مسابقات اطلاعات عمومی، موسیقی، مد، عکاسی و گلف لذت میبرد. او به ویژه شیفته سرسختی ذهنی مورد نیاز در گلف و سایر ورزشهای انفرادی است. با این حال، با وجود شخصیت برونگرایش، دایره نزدیکان او کوچک باقی مانده و عمدتاً شامل اعضای خانواده و دوستان قابل اعتماد است. برخلاف بسیاری از فوتبالیستهای امروزی، او به یک ایجنت سنتی متکی نیست و اعضای خانوادهاش به مدیریت برنامههای حرفهای او کمک میکنند.
تلاش رایس برای پیشرفت به تمام جنبههای بازی او سرایت کرده است. وقتی نیکولاس جوور، مربی ضربات ایستگاهی آرسنال، به او پیشنهاد کرد که زدن کرنرها و ضربات آزاد را بر عهده بگیرد، رایس در ابتدا تردید داشت که آیا توانایی این کار را دارد یا خیر. او به جای رد کردن این ایده، ساعتهای بیشماری را صرف تمرین کرد. نتیجه این کار، گسترش مجموعه مهارتهای او بود که هم مشارکت هجومی و هم اعتمادبهنفس او را افزایش داد.
تغذیه و آمادگی جسمانی نیز نقش مهمی در پیشرفت او ایفا کردهاند. رایس با همکاری نزدیک با کادر فنی و بدنسازی آرسنال، رژیم غذایی و عادات ریکاوری خود را متحول کرده است. با وجود برخورداری از قدرت بدنی و استقامت فوقالعاده، او شیفته کار با وزنههای سنگین در باشگاه نیست؛ بلکه در عوض، بر تمرینات عملکردی، انعطافپذیری و تقویت گروههای عضلانی کلیدی، به ویژه عضلات همسترینگ و پاها تمرکز دارد.
تکامل تاکتیکی و بینش فوتبالی
از نظر تاکتیکی، چندپستهبودن رایس عامل مهمی در موفقیت او بوده است. او کار خود را به عنوان یک هافبک باکستوباکس (رفت و برگشت) آغاز کرد، مدتی را به عنوان مدافع میانی سپری کرد و در نهایت به خط هافبک بازگشت. این تجربیات درک او را از بازی گسترش داد. در وستهام، مربیان و بزرگترهایی مانند جیمز کالینز و مارک نوبل به شکلگیری هوش فوتبالی او کمک کردند و رایس اکنون آن راهنماییها را به بازیکنان جوانتر آرسنال منتقل میکند.
شاید مهمترین پیشرفت او در سالهای اخیر، تواناییاش در خواندن بازی بوده است. آرتتا و کادر فنی او، به همان اندازه که به تواناییهای فیزیکی رایس بها میدهند، برای آگاهی محیطی و تصمیمگیریهای او نیز ارزش قائل هستند. رایس دامنه پاسدهی و درک موقعیتی خود را تا حدی ارتقا داده است که به طور فزایندهای به عنوان یک هافبک دفاعی ایدهآل دیده میشود.
این پیشرفت به ویژه از این جهت قابل توجه است که پپ گواردیولا زمانی کالوین فیلیپس را به رایس ترجیح داده بود، چرا که معتقد بود فیلیپس از پاسدهی و آگاهی بازی برتری برخوردار است. گواردیولا بعدها با اعتراف به اینکه آن تصمیم یک اشتباه بوده، تلاش کرد تا رایس را به خدمت بگیرد. با این حال، تا آن زمان آرتتا پیش از این رایس را متقاعد کرده بود که آرسنال محیط مناسبی برای رشد اوست.
توجه آرتتا به جزئیات، وضوح تاکتیکی و تعهد او به توسعه بازیکنان، جذابیت زیادی برای رایس داشت. این هافبک باور داشت که زیر نظر سرمربی آرسنال به بازیکن بهتری تبدیل خواهد شد و نتایج بازیها نیز این باور را تأیید کردهاند. رایس که پیش از این جایگاه خود را در میان نخبگان فوتبال تثبیت کرده است، اکنون در مسیر تلاش برای کسب افتخار در جام جهانی به همراه انگلستان، با بزرگترین چالشهای دوران حرفهای خود روبهرو است.