سالها بود که لهجه خراسانی در رختکن تیم ملی کمرنگ شده بود؛ گویی جغرافیای شرق ایران سهم خود را از بزرگترین ویترین فوتبال جهان موقتاً به تاریخ سپرده بود. پس از روزهای درخشش رضا حقیقی شاندیز و البته حضور رضا قوچاننژاد، مهاجم مشهدیالاصل فوتبال ایران، دیگر کمتر نشانی از یک بازیکن برخاسته از خاک خراسان در ترکیب تیم ملی دیده میشد. حالا اما علی نعمتی، مدافع نیشابوری فوتبال ایران، دوباره دروازه حضور شرقیهای کشور را به روی تیم ملی گشوده و در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ به یکی از چهرههای مورد اعتماد امیر قلعهنویی تبدیل شده است.
نعمتی در فصل اخیر بیشتر در قامت مدافع میانی برای فولاد به میدان رفت اما در تیم ملی، داستان او شکل دیگری پیدا کرده است. قلعهنویی بیش از آنکه به تواناییهای او در قلب خط دفاع چشم بدوزد، نعمتی را بهعنوان راهحلی برای سمت چپ خط دفاعی میبیند؛ جایی که در ماههای اخیر به یکی از دغدغههای کادرفنی تبدیل شده است.
آمار نیز بهخوبی میزان اعتماد سرمربی تیم ملی را نشان میدهد. نعمتی از زمان دعوت به تیم ملی در ۱۷ مسابقه از ۱۹ بازی ممکن فرصت حضور پیدا کرده و با ثبت ۱۲۵۲ دقیقه بازی، در ۸۹ درصد مسابقات در دسترس تیم ملی به میدان رفته است؛ آماری که او را در جمع مورداعتمادترین بازیکنان دوره قلعهنویی قرار میدهد. در دیدار اخیر برابر گامبیا نیز او یکی از سه بازیکنی بود که از ابتدا تا انتهای مسابقه در زمین باقی ماند تا جایگاه ویژهاش نزد سرمربی بیش از پیش نمایان شود.
نکته مهم آنکه قلعهنویی تنها برای آرایش چهار دفاعه روی نعمتی حساب باز نکرده است. گفته میشود در صورت تغییر سیستم و استفاده از خط دفاع پنج نفره نیز نام نعمتی در میان گزینههای اصلی قرار دارد؛ بازیکنی که میتواند در نقش مدافع میانی متمایل به چپ ایفای نقش کند.
همه این نشانهها حکایت از آن دارد که مدافع نیشابوری تیم ملی در آستانه مهمترین تجربه فوتبالی زندگی خود قرار گرفته است؛ بازیکنی که شاید روزی حضورش در فهرست تیم ملی با تردید و انتقاد همراه بود، اما امروز به یکی از مهرههای کلیدی تفکرات تاکتیکی امیر قلعهنویی تبدیل شده است.