به گزارش شهرآرانیوز، امروز چهارشنبه، سوم تیرماه ۱۴۰۵، روز زیارتی امام رضا (ع) است که با تاسوعای حسینی محرم ۱۴۴۸ مصادف شده و مشهد یکپارچه آماده شده است برای پوشیدن رخت عزای سقای آب و ادب در دشت کربلا، حضرت اباالفضل (ع) که دیدگان کودکان و طفلان کربلا در سال ۶۱ هجری قمری  چشم به راه دستان باب‌الجوائج دوران بود. امروز نیز زائران و مجاوران، موکب‌ها و هیئات مذهبی، دسته‌های سینه‌زنی، بزرگ و کوچک، زن و مرد، یک به یک و گام به گام از سراسر مشهد و ایران حسین (ع) خود را به مشهدالرضا رسانده‌اند تا این غم را در آغوش پناه دل‌ها به امانت بگذارند و به محضر علی بن موسی‌الرضا (ع) تسلیت بگویند.

این محرم فرق دارد

کافی است پایت را از خانه بیرون بگذاری تا با دسته‌جات سینه زنی، ایستگاه‌های صلواتی چای و شربت در گرماگرم اولین ماه تابستان و نوای آشنای «سقای دشت کربلا، اباالفضل اباالفضل» رو‌به‌رو شوی. شهر یکپارچه مشکی و سیاه پوش شده است و کتیبه‌ها و آویز‌ها نشان از خبری بزرگ می‌دهد. اگرچه از لحظه وقوع این خبر مصیبت عظیم، قرن‌ها می‌گذرد، اما تاسوعا و عاشورا دهه‌هاست در ایران عزیز، زنده است و هر سال، این خبر، ماتمی عمیق بر دل‌های عاشقان کربلا می‌گذارد؛ اما امسال مردم ایران بیش از پیش با این غم آشنا شده‌اند و محرم وطن را پیش از این، در اسفندماه ۱۴۰۴ تجربه کرده‌اند و حال، این تاسوعا و این محرم، برایشان رنگ و بوی دیگری دارد و به قول بسیاری از همین مردم، این محرم با سال‌های پیش فرق دارد.

یک شلوغی دوست داشتنی در تاسوعا

شهر عجیب شلوغ است، اما از آن شلوغی‌های دوست داشتنی که دلت می‌خواهد در هر قدم برای لحظه‌ای مکث کنی و ناخودآگاه دست بر سینه بگذاری و در رثای سقای آب و ادب، چشم‌هایت را میهمان اشک‌ها کنی. چه در محله‌های قاسم‌آباد، احمدآباد، پیروزی که دورتر از مرکز نور قرار دارند چه در خیابان‌های منتهی به این نور بهشتی پا بگذاری، صبح تاسوعا را پررنگ و پر نوا خواهی دید. هیچ کس را نمی‌توان یافت که قصه دستان پر توان و قلب پر مهر باب‌الحوائج را شنیده و درک کرده باشد و عاشق مرام این یار با وفای امام زمانش نشده باشد. مردم، گروه گروه با دسته‌جات و هیئات از شهر‌های دور و نزدیک، از محلات مختلف مشهد، خود را به خیابان‌های منتهی به حرم می‌رسانند. هرچه به حرم نزدیک‌تر می‌شویم شلوغی و ازدحام جمعیت بیشتر و جلوه عزاداری‌ها با شکوه‌تر می‌شود. ایستگاه‌های صلواتی در هر چند قدم پذیرای عزاداران هستند و نوای مداحی حاج محمود، ستوده، رسولی، طاهری و مداحان عراقی و ... به گوش می‌رسد. رقص عَلَم‌ها در خیابان‌های طبرسی، شیرازی، امام رضا (ع) و نواب صفوی قبل از آنکه خورشید در بالاترین نقطه خود در ظهر تاسوعا قرار بگیرد جلوه عزاداری را تماشایی‌تر کرده است. دسته‌های مختلف عزاداری نوبت به نوبت وارد حرم و صحن انقلاب می‌شوند تا به محضر امام رضا (ع) تسلیت بگویند. اینجا دیگر یک شهر نیست، می‌توان یک ایران را در حرم آقای مهربانی‌ها دید.

{$sepehr_key_224323}

آخرین پناه عزاداران حسینی در ایران

مرکز و منتهای همه مسیر‌ها در مشهد، در هر واقعه‌ای چه شاد و چه غمگین، به گنبد طلایی امام رضا (ع) ختم می‌شود. تاسوعا نیز به مراتب اولی اینچنین است؛ زائر و مجاور هم ندارد. اینجا در سایه حرم امام مهربانی‌ها، چهره‌ها رنگ غم علمدارِ کربلا به خود گرفته است. مشهد امروز، تبدیل به هیئتی عظیم شده است که عزادارانش به یاد دستان بریده و شفابخش کربلا، دست‌هایشان را به سوی آسمان بهشت هشتم بلند کرده‌اند و با اشک دیده و دل‌های غمین و ماتم زده، به درگاه امام رئوف (ع) پناه آورده‌اند تا از صاحب این بارگاه بخواهند خاک وطنشان که با نام اهل بیت (ع) مزین شده است را مقابل چشم شمر‌ها و یزید‌های زمانه ضمانت و محافظت کند و شعارشان را با حقیقت «ایران حسین تا ابد پیروز است» یکی کند.