در روز‌های جنگ، دیوار‌های شهر تنها بخشی از معماری نبودند؛ آنها به رسانه‌ای عمومی برای ثبت احساسات، روایت‌ها و حافظه جمعی تبدیل شدند. شابلون‌ها و نقش‌هایی که با تصویر رهبر شهید ایران بر دیوار‌ها نقش بستند، بازتابی از واکنش بخشی از جامعه به رویدادی تاریخی و بحرانی هستند؛ تصاویری که در فاصله‌ای کوتاه، چهره شهر را دگرگون کردند. این مجموعه، ثبت همین نشانه‌های موقتی است؛ آثاری که میان خیابان، دیوار و زندگی روزمره شکل گرفته‌اند و اکنون، همزمان با روز‌های تشییع، معنایی تازه یافته‌اند. هر تصویر، سندی از لحظه‌ای است که حافظه جمعی بر سطح شهر نوشته شد؛ جایی که سوگواری، هویت و روایت تاریخی در بافت شهری به یکدیگر گره خورده‌اند. این عکس‌ها نه صرفاً از دیوارها، بلکه از ردِ یک واقعه بر کالبد شهر سخن می‌گویند؛ رد‌هایی که ممکن است با گذر زمان پاک شوند، اما در قاب عکس، به‌عنوان بخشی از حافظه بصری این دوره باقی خواهند ماند.