به گزارش شهرآرانیوز؛ نرگس حسینی‌نیا با بیان این که زنان بیوه با چالش‌های روان‌شناختی بعد از فوت همسرشان مواجه می‌شوند، گفت: فوت همسر یکی از پراسترس‌ترین رویداد‌های زندگی محسوب می‌شود که می‌تواند طیف گسترده‌ای از واکنش‌های روانی را به همراه داشته باشد.

وی با اشاره به این که احساس غم عمیق، تنهایی، شوک، بی‌انگیزگی، اضطراب نسبت به آینده، احساس ناامنی و گاهی احساس گناه از شایع‌ترین واکنش‌ها هستند، اظهار کرد: علاوه بر جنبه‌های عاطفی، بسیاری از زنان با تغییر نقش‌های خانوادگی، مسئولیت‌های اقتصادی، تصمیم‌گیری‌های جدید و کاهش حمایت اجتماعی نیز مواجه می‌شوند که فشار روانی را افزایش می‌دهد. البته باید توجه داشت که سوگ یک واکنش طبیعی به فقدان است و نباید آن را با اختلال روانی اشتباه گرفت.

این روانشناس افزود: بیشتر افراد به‌تدریج با شرایط جدید سازگار می‌شوند، اما در گروهی از افراد ممکن است سوگ طولانی‌مدت یا با مشکلاتی مانند افسردگی و اضطراب روبه رو شده که نیازمند مداخله تخصصی است.

حسینی نیا درباره عواملی که باعث می‌شود بعضی زنان بیوه سریع‌تر با شرایط جدید کنار بیایند، تصریح کرد: سازگاری با فقدان بیش از آنکه به شدت غم وابسته باشد، به منابع حمایتی و توانایی فرد در انطباق با شرایط جدید بستگی دارد. برخورداری از خانواده و دوستان حمایتگر، سلامت روان پیش از فقدان، استقلال مالی، مهارت حل مسئله، انعطاف‌پذیری روانی، داشتن هدف در زندگی و امکان بیان احساسات از مهم‌ترین عوامل محافظت‌کننده هستند.

وی ادامه داد: از سوی دیگر، کیفیت رابطه با همسر، نحوه فوت (ناگهانی یا قابل پیش‌بینی بودن)، وجود بیماری‌های جسمی یا روانی و فشار‌های اقتصادی نیز بر روند سازگاری تأثیر می‌گذارند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد مسیر سوگ در افراد بسیار متفاوت است و نمی‌توان انتظار داشت همه افراد روند یکسانی را تجربه کنند.

{$sepehr_key_233137}

این روانشناس با اشاره به چگونگی حمایت خانواده‌ها و اطرافیان از فرد بیوه شده اظهار کرد: مهم‌ترین حمایت، حضور همدلانه و بدون قضاوت است. بسیاری از افراد بیش از توصیه و نصیحت، به کسی نیاز دارند که شنونده احساساتشان باشد. احترام گذاشتن به سبک سوگواری فرد، کمک در انجام امور روزمره، حفظ ارتباط اجتماعی، توجه به نیاز‌های عملی و پرهیز از جملاتی مانند «باید فراموش کنی» یا «قوی باش» می‌تواند فشار روانی را کاهش دهد.

حسینی نیا افزود: حمایت مؤثر به معنای حذف غم نیست، بلکه ایجاد فضایی امن برای تجربه طبیعی سوگ و بازگشت تدریجی فرد به زندگی روزمره است.

منبع: ایسنا