به گزارش شهرآرانیوز، گذرگاههای مرزی یکی از مهمترین عوامل توسعه تجارت بین دو کشور هستند. کالاهای مختلف از طریق این گذرگاهها جابجا شده و به اقتصاد دو کشور رونق میبخشند. همچنین، تسهیل ترخیص کالا و کاهش هزینههای حمل و نقل از طریق بهبود زیرساختهای مرزی میتواند به افزایش حجم تجارت کمک کند.
در این گزارش، مهمترین پایانههای مرزی زمینی ایران معرفی شده و ضمن اشاره به موقعیت جغرافیایی، ویژگیها و کارکرد هر یک، نقش آنها در توسعه تجارت، حمل ونقل بین المللی و تعاملات اقتصادی کشور با همسایگان مورد بررسی قرار گرفته است.

مرز ایران و ارمنستان کوتاهترین مرز ایران با کشورهای شمالی است و حدود ۴۴ کیلومتر طول دارد. این مرز در استان آذربایجان شرقی قرار گرفته و از طریق گذرگاه نوردوز، ارتباط زمینی ایران با ارمنستان و سپس کشورهای حوزه قفقاز و اتحادیه اقتصادی اوراسیا را فراهم میکند.
روستای نوردوز که در مجاورت رودخانه ارس واقع شده است از توابع استان آذربایجان شرقی و شهرستان جلفا به شمار میرود. پل نوردوز، شاهراه صادرات به ارمنستان و نقطه تردد سالانه دو میلیون مسافر است.
پایانههای مرزی مشترک ایران و ارمنستان:
مرز نوردوز (شهر جلفا) - آگاراک (شهر سیونیک)
مرز ایران و جمهوری آذربایجان حدود ۷۶۵ کیلومتر طول دارد و در امتداد رود ارس و همچنین منطقه آستارا امتداد یافته است. این مرز از مهمترین مسیرهای ارتباطی ایران با منطقه قفقاز به شمار میرود و در توسعه تجارت، حمل ونقل بین المللی و اجرای کریدور شمال–جنوب نقش قابل توجهی دارد.
برخلاف ارمنستان، مرز ایران و آذربایجان، چند دروازه مرزی دارد. معروفترین این دروازههای مرزی آستاراست. آستارا که به نوعی یکی از قدیمیترین گمرکهای تاریخ دار ایران نیز به شمار میرود، شهری است در شمالیترین نقطه استان گیلان که در آن سوی مرز بدیلی همنام خود دارد. آستارای ایران، البته بندر هم هست و برنامههایی برای احیای نقش بندری آن به منظور ایفای نقش در دریای خزر نیز وجود دارد.
پایانههای مرزی مشترک ایران و آذربایجان:
مرز ایران و ترکیه با حدود ۵۳۴ کیلومتر طول، در شمال غرب کشور و میان استان آذربایجان غربی و شرق ترکیه قرار گرفته است. این مرز از مهمترین گذرگاههای زمینی ایران به اروپا محسوب میشود و نقش کلیدی در صادرات، واردات، ترانزیت بین المللی کالا و تردد مسافران ایفا میکند.
ایران و ترکیه با سه مرز زمینی اصلی شامل مرزهای بازرگان، سرو و رازی ارتباط دارند که هر یک با ویژگیها و امکانات خاص خود، برای عبور مسافران، زائران و کالاهای تجاری مورد استفاده قرار میگیرند.
پایانههای مرزی مشترک ایران و ترکیه:
مرز ایران و عراق با حدود ۱۶۰۰ کیلومتر طول، طولانیترین مرز زمینی ایران است و از استانهای آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه، ایلام و خوزستان عبور میکند. این مرز علاوه بر اهمیت اقتصادی و تجاری، به دلیل تردد گسترده زائران عتبات عالیات، به ویژه در ایام اربعین، از مهمترین مرزهای کشور به شمار میرود و نقش مهمی در توسعه روابط اقتصادی، فرهنگی و مذهبی دو کشور دارد. گشایش دروازههای مرزی جدید پس از سقوط صدام حسین در سال ۱۳۸۲ سرعت بیشتری گرفت.
پایانههای مرزی مشترک ایران و عراق:
مرز ایران و پاکستان با حدود ۹۵۹ کیلومتر طول، در جنوب شرق کشور و در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد. این مرز از مسیرهای مهم تبادلات تجاری و حمل ونقل میان دو کشور است و با توجه به موقعیت راهبردی خود، ظرفیت بالایی برای توسعه تجارت، ترانزیت و همکاریهای اقتصادی در منطقه دارد.
پایانههای مرزی مشترک ایران و پاکستان
مرز ایران و افغانستان حدود ۹۴۵ کیلومتر طول دارد و از استانهای خراسان رضوی، خراسان جنوبی و سیستان و بلوچستان میگذرد. این مرز از مهمترین مسیرهای تجارت ایران با افغانستان محسوب میشود و علاوه بر مبادلات اقتصادی، در حوزه حمل ونقل، ترانزیت و همکاریهای مرزی نیز نقش مهمی ایفا میکند.
پایانههای مرزی مشترک ایران و افغانستان:
مرز ایران و ترکمنستان با حدود ۱۱۴۸ کیلومتر طول، از استانهای خراسان رضوی، خراسان شمالی و گلستان عبور میکند. این مرز یکی از مهمترین مسیرهای دسترسی ایران به آسیای مرکزی است و در زمینه ترانزیت کالا، صادرات، حمل ونقل ریلی و جادهای و توسعه همکاریهای اقتصادی میان دو کشور اهمیت ویژهای دارد.
پایانههای مرزی مشترک ایران و ترکمنستان
توسعه و به روزرسانی زیرساختهای پایانههای مرزی، تسهیل فرآیندهای گمرکی و افزایش همکاری با کشورهای همسایه، میتواند ضمن ارتقای بهره وری این گذرگاه ها، نقش ایران را به عنوان یکی از محورهای اصلی ترانزیت و تجارت در منطقه بیش از پیش تقویت کرده و زمینه ساز رشد اقتصادی و تعاملات بین المللی پایدار باشد.
منبع: تیننیوز
{$sepehr_key_234476}